samen onafscheidelijk verbonden met handen&voeten!

Zalig mooi voorjaarslenteweer met blauwe luchtzon & 'n heerlijk briesje.
Het einde der tijden is weer eens een beetje dichterbij gekomen: onze politieke & economische systemen
houden het niet langer meer vol ~ we moeten nu wat sneller evolueren naar een nieuwe, wereldomspannende ethiek omdat we een omslagpunt naderen waarop de keuze is tussen een sprong naar een ietwat hoger niveau van [echter] samenleven, of totale anarchie, chaos, dictaturen & ellende ...
In feite dus nog steeds het oude liedje, alleen ietwat meer urgent, wereldwijd verbonden & bewuster?
De binnenkant van de duurzaamheid duurt zolang er sprake is van draagvermogen, menselijk geloof in onszelf en elk ander: de bottom line blijft de menselijke factor, after all!
NU is DE tijd om ons voor te bereiden op een geweldlozer, vrijer & zo geruisloos mogelijke transformatie,
want we naderen onherroepelijk dat omslagpunt wat al zo lang is verwacht en betracht.
Alle niveaus van de samenleving moeten veranderen: maar alles staat of valt vooral met menselijke{r}
factoren, het individu als gemeenschapswezen ~ dat was de kern van die drie jaar van Yehosjoea.
Wat is de oorsprong van het heelal? Waarheen beweegt zich onze evolutie? Welke richting gaat je leven?
Hoe zien wij die ontwikkelingsvraagstukken door de gekleurde glazen van ons tijdsgewricht?
De vraag is niet OF alles verandert, maar wanneer en hoe!
Daarom is het juist NU zo belangrijk dat we allemaal 'anders gaan denken' ...
De transformaties, zo lang verwacht & betracht, zijn nu op wereldniveau onvermijdelijk geworden door ons.
Zo'n beetje alle beschikbare cijfers & grafieken laten duidelijker dan ooit tevoren zien waar de gelijkenissen al op duidden: klimaatveranderingen, waterschaarste, maatschappelijke polarisaties en de op hol geslagen economie die onze leefwerelden overal op aarde destabiliseren.
Binnen ongeveer tien jaar vanaf nu hebben we "Het uur U", het kritieke punt bereikt, 't chaos~punt.
Alle systemen gedragen zich als het leven van de gemiddelde mens: lange perioden van eentonigheid
die zo nu en dan worden afgewisseld door korte perioden van verschrikking, uitdagingen & ogenschijnlijk alles aantastende & omvergooiende rampspoed, 'zondvloed', {r}evoluties & een nieuw evenwicht!
DE vraag is natuurlijk [telkens weer] of we al die dreigende verschrikkingen ~ escalerende conflicten op wereldschaal, overdonderend geweld, bijna fataal terrorisme & algehele chaos ~ kunnen voorkomen?
Er zijn nu, duidelijker nog dan bijna 2000 jaar geleden, bepaalde denkpatronen die we absoluut moeten leren loslaten voordat het echt [helemaal] veel te laat is:
"De aarde is NIET een oneindige wensbron en een bodemloze opslagplaats voor afval: de natuur kan NIET blijvend worden gemanipuleerd alsof ze een stompzinnig menselijk mechanisme is ~ ze is een ge-integreerd geheel!
Het leven is NIET een strijd waarin alleen nog maar de 'fitste' individuutjes kunnen overleven & de rest zonder enige kans ten onder gaat, zoals sommige 'darwinisten' ooit geloofden. Charles zelf gebruikte trouwens het woord 'liefde' vijftig maar zo vaak als het drieletterwoordje 'fit' ~ hij was zelf duidelijk GEEN
'darwinist'! De zogenaamde vrije markt is GEEN eerlijk systeem: dat zou het alleen maar zijn als de aanvangsposities gelijkwaardig waren en dat zijn ze niet!
De vijfhonderd rijkste mensen ter wereld bezitten nu al evenveel als de helft van de wereldbevolking samen: geld en techniek lossen NIET alle problemen op.
En de economie kan NOOIT een rechtvaardiging zijn
voor militair ingrijpen!"
Het hele universum is nu onderling verbonden: en wij kunnen ons alleen nog maar bewustworden
van deze 'psychedelische' verbondenheid.
DAAROM pleiten de 'ware' profeten dan ook voor 'the soft factor':
ethiek zonder grenzen, het besef dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor 'ruimteschip' Aarde?!
We leven in een uitzonderlijke tijd, nooit eerder geevenaard in de geschiedenis van de mensheid voorzover we weten: alles verandert, en de enige vraag is nog of 'de boel' nog op tijd verandert,
en in de juiste richting.
Ondertussen luister ik naar de muziek
uit de zestiger & zeventiger jaren: ook toen kon je 'het'
aan aan voelen komen als een vage melodie over de horizon
en een innerlijke stem diep vanbinnen ~
zo'n veertig jaar later komen tekst en melodie
weer samen in ons hier en nu ~
onafscheidelijk.
blozen
21 apr 2008 - bewerkt op 21 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende