Rust zacht: droom zoet & tell us all about it ..

Nog is onze veelkleurige film der zwakzinnigheid niet ten einde: we zien nu een flink gebouwde krachtige jongen voor ons, die bezig is met een kruiwagen een tamelijk zwaar vrachtje te vervoeren. Zoodra hij ons ziet, zet hij zijn vehikel neer en is volkomen bereid tot een praatje. Hij begint met over het weer te vertellen, brengt dig in verband met de stand der maan, en profeteert meteen dat we morgen wel regen zullen krijgen ...

Zeggen we dan dat hij wat al te druk aan het praten is op den vroegen morgen, dan ratelt hij meteen door: "de nacht is om te slapen en de dag om te praten"! Als ge hem een poosje zijn gang laat gaan, dan hoort ge nog tal van dergelijke opmerkingen, die meestal nog een beetje rijmen ook. Het valt u op hoe verbazend oppervlakkig het geklets is en ik kan u erbij vertellen dat het bovendien elken dag het-zelfde is! Het gaat steeds maar over het weer, en over lekker eten en over een verjaardag, die nog maanden lang in het verschiet ligt en dan, vooral niet te vergeten, over een zuster, die in een groote stad dient, en die allerlei moois voor hem meebrengt. Bij alles wat hij vertelt, ziet ge een eenigszins leeg en inhoudloos lachje over zijn gezicht spelen en ge merkt op dat hij zich waarschijnlijk tamelijk gelukkig zal voelen, ondanks zijn totaal gemis aan hoogere ontwikkeling. Ja, misschien is juist het totaal gebrek aan inzicht in zijn toestand, door zijn groote oordeelszwakte, wel de oorzaak van zijn goede en vroolijke stemming?! Maar we Willem toch graag wel eens ietwat meer van hem weten en daarom vragen we hem nu naar bepaalde omschreven onderwerpen. Zoo willen we graag weten, waar hij woont. En heel vlot komt het antwoord: "thuis"! "Maar waar is dat thuis dan?" "Bij vader en moeder", en alleen als we nu nog eens aanhouden, krijgen we te hooren uit welk dorp hij komt. Ook met zijn tijdsbegrip is het niet al te pluis. Hij kan wel op een horloge kijken en weet dan de tijd ook nog te noemen, maar ziet er de consequenties niet van. Als hij niet speciaal aan zijn werk wordt gezet, dan weet ik zeker dat him er nooit mee begint. Het allerliefst loopt hij dan rond en hij zwerft dan langs den weg: een ieder die hij tegenkomt, krijgt een opmerking van het bekende slag te hooren en als men daar niet van gediend is dan blijkt hij ook nog een massa scheldwoorden tot zijn beschikking te hebben! Het zal u niet verwonderen dat hij soms het middelpunt, maar ook het mikpunt is van de andere jongens uit zijn buurt. Graag laten ze hem eens kletsen en het is dikwijls ook een kleine moeite om hem tot allerlei kattekwaad aan te zetten. Waarover straks of morgen misschien meer? De patronen zijn bekend, de afloop geen wonder: slaap zacht ...