Rondslingerend v/d ene myDiboom naar de andere ...
't Mooiste aan onze eigen tijd is dat we nu 'n beter overzicht kunnen krijgen van 'alle' varianten van denken & voelen in tijd & ruimte: met 'n beetje geluk kunnen we zelf kiezen welke richting we willen uitgaan, wat ons wel of niet boeit ...?
Ludwig Feuerbachs denken van ruim 150 jaar geleden, waarin projectie van gevoelens en idealen in religieuze & sociale symbolen 'n grote rol speelt, werkt door bij de psychoanalyticus Sigmund Freud. Naast de invloed op Karl Marx, Friedrich Engels en de zogeheten 'jonghegelianen', laat Feuerbachs breuk met de speculatieve filosofie ook haar sporen na in het denken van Friedrich Nietzsche & weer ietwat later is dit ook 't geval i/d filosofie van Martin Buber.
DIE stelt de verhouding van ik & jij centraal: "IK ONTSTA AAN HET JIJ; TERWIJL ik 'n Ik word, zeg ik Jij: alle werkelijke leven is 'n ontmoeting!"
Feuerbach, zo meent Buber, heeft 'n kwestie a/d orde gesteld die voor 't denken over de mens van buiten-gewoon gewicht is.
DEZE kwestie is de verbinding tussen ik & jij, die 't bestaan als persoon mogelijk maakt. Buber acht Feuerbach in dit opzicht hoger dan Nietzsche, & merkt op dat FN meer op LF's antropologische filosofie steunt dan men gewoonlijk aanneemt: "NIETZSCHE BLIJFT ACHTER BIJ FEUERBACH IN ZOVERRE HIJ DE ZELFSTANDIGE SFEER V/D VERHOUDING TUSSEN Ik & Jij uit 't oog verliest & er zich met betrekking tot de intermenselijke relaties & 'r zich met betrekking tot de intermenselijke relaties mee vergenoegt de lijn v/d Franse moraalfilosofen v/d 17de & 18de eeuw door te trekken ..."
Overigens noemt Buber daarna [ook] aspecten waarin hij Nietzsche 'sterker' vindt dan Feuerbach. Hij heeft grote waardering voor zowel Feuerbach als Nietzsche. Via de veel latere & nu populaire denker Buber bewijst ook Feuerbach zijn actualiteit.
DAT is voor mij dan ook 't mooiste aan 't "myDitijd & ~ruimtereizen": met 'n beetje geluk & geestelijke/lichamelijke/sociale gezondheid hoeven we niet langer meer met alle geweld gevangen te blijven zitten in die ENE enkele boom, EEN duistere grot met of zonder kampvuur of lampjes die vreemde schaduwen werpen op onder-aardse wanden met beangstigende geluiden, ratten, muizen, beren, wolven, slangen & schorpioenen, maar kunnen we ons bijna 'naar believen' begeven v/d ene sfeer i/d andere met gezelschap van min of meer 'eigen keuze' & wederzijds zinvol begrip.
't Begin & 'einde' van zoogdierlijke, mensapelijke/aapmenselijke & "menselijke/goddelijke" liefde, vrijheid, verlichting & verruiming - 'verlossing' & bevrijding van de ketenen van ons oude lichaam, de boeien van onze bekrompen geest & 't harnas van 'n allesbeheersende stam/familie & nationaliteit?!