ridder romantiek & lord wanhoop op weg naar elders

Zonder
Zwaard op
Weg naar het
Kruis?

De
meeste christenen
zullen Yehosjoea op
grond van hun eigen
verleden niet zonder meer als
een pacifist willen of kunnen
bestempelen!

Hij
zou soms
wel eens 't allerliefst
'n molensteen om de hals van sommige misleiders
van kinderen en eenvoudigen willen hangen
en hen daarmee ook nog in stromend
diep water willen gooien,
vond twee zwaarden al meer dan genoeg
als verdediging tegen mogelijke rovers onderweg
naar het einde, wilde geen donder & bliksem afroepen
over ongastvrije Samaritaanse dorpelingen
die hen weigerden te ontvangen op weg naar Yeroesjalayiem,
gebruikte een bosje bijeengeraapt afvaltouw
om de kommersjele handelaars uit de voorhof van de Tempel
{het Gebedshuis van zijn hemelse Vader} te sturen & aan de kant te ranselen
en was verder blijkbaar een heel erg bijzonder kind
van zijn eigen tijd wat betreft
'de menselijke samenleving[en]
veranderen/omvormen'
en mensen 'het rechte
innerlijke 'bekerings'~pad'
te willen [en kunnen]
wijzen?

Duidelijk
is het in ieder geval wel
dat Yesjoea geweld niet ziet binnen
en vanuit de kring van zijn leerlingen
als een [laat staat 'het'] middel om problemen op te lossen
en juist heel veel meer creatieve oplossingen aandraagt & aanbeveelt
voor allerlei conflicten die in de regel
nogal eens met geweld
beslecht werden?

We
kunnen dus
rustig verdergaan met
onze speurtochten op onze tijdreizen in de aardse ruimte {en rondom}
die ons gegeven is & onderzoeken of Yesjoe geweld heeft gezien
als 'n middel om 't koninkrijk van g d {Zijn Vader}
wat naderbij te brengen!

In
feite staan
wij nog steeds
voor dezelfde opgave: hoe is 't
in 's hemelsnaam mogelijk om ons eigen leven
[en dat van de rest van de wereld]
ZO
in te richten
dat we het [eindelijk eens een keer] kunnen stellen
met een minimum aan geweld
en een maximum aan 'welzijn voor allen'
{en onszelf}?!

Zowel
een romantische
kijk op het leven
als een door wanhoop gedreven noodsprong
zijn allebei slechts interpretaties van
en reacties op ons korte
bestaan?

Afhankelijk
van jouw eigen ervaringen
in je jonge levensjaren zul je waarschijnlijk de neiging vertonen
tot het ene of het andere uiterste
van zoetzuur of
bitterzout!

Iemand
met een
nogal wat romantische
zienswijze beweert dat het leven
wonderbaarlijk en zinvol is,
en dat je naar liefde en wat meer schoonheid
zou moeten [kunnen] streven
en ervan moet
[proberen] te
genieten.

Terwijl
iemand met
een iets meer
pessimistische visie beweert dat het leven nogal zwaar is,
geen enkel edel doel dient,
en dat die liefde en schoonheid,
zo ze al echt zouden bestaan,
slechts een vluchtig ogenblik
kunnen blijven
duren.

Dus
voor alles
wat we meemaken
bestaat er wel die ene of andere
min of meer illusionaire romantische visie
of een wat pessimistischer of zelfs door wanhoop
en ellende gedreven
interpretatie?

It
all
depends
...
20 jul 2007 - bewerkt op 14 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende