Respect voor elk ander en je leren 'thuis' voelen


*

Het begin
van de jaren tachtig
bood een onverwachte
oplossing.

Het
maatschappelijk leven
was na de explosie
van het voorgaande decennium weer wat tot zichzelf
ingekeerd.

En als vanzelf
boden zich de noties aan van persoonlijke beleving
en het zoeken naar de verborgen, rotsachtige grond
van het bestaan.

Het begrip 'religie'
was niet langer meer een vies woord.
En 'communiceren' wordt in de ervaring
geleerd.

Deze
nieuwe wijze van leren
doorbrak de cognitieve afstand die ik had
jegens de thematiek van communicatie {met haar softe image}
en liturgie {met haar religieuze
bijsmaak}.

De gesloten wereld
van Leviticus ging open als een ritueel
van levensheiliging,
waarbij ik het woord 'heiliging' vertaalde als
'machtiging om
te leven'.

Heiliging
- in DIE zin van het woord -
is het overspringen van een vonk geestkracht
die net genoeg is
om het gestremde leven weer
te doen stromen.

Dat overspringen
van die vonk - aldus Leviticus -
geschiedt bij de plaats waar "G*D" de mens ontmoet.
Het is een geheim waarop een enorm voltage
staat.

Van hieruit
vond ik de weg terug naar waar voor mij
het bronnengebied van het leven
ligt.

Zelfs
de dogmatische taal over de 'heiliging'
die inmiddels opgedroogd was ging weer vloeien
en dat werd gelukkig ook door Anderen begrepen en
gestimuleerd!




Eenmaal hier doorheen
werd het mogelijk om de werkelijkheid waarnaar het boek Leviticus verwijst
steeds duidelijker te gaan verstaan als een hoogst
existentiele zaak.

Leviticus
liet zich verstaan als EEN grote gelijkenis van
communicatief handelen;
een handelen dat moet worden ingeoefend met behulp van
liturgische rituelen en liturgische
taal.

En ZO
gebeurde het
dat de voorheen zo vreemde wereld
van Leviticus meer en meer raakpunten kreeg
met datgene wat de gemeente hier en nu
doet in de
liturgie.

Het
verhaal van Numeri
haalt de hoorders uit de liturgische tijd vandaan
en brengt hen weer terug in de dagelijkse
myDigeschiedenis.

TERUG
naar de geschiedenis!
Of beter:
VOORUIT,
de geschiedenis in!
Numeri vormt de climax van de Tora
en wijst tegelijk op de grootste crisis in de geschiedenis
van Israel!

De climax is
dat het volk "G*Ds"
in de woestijn optrekt
om het land van belofte
in te trekken.

De crisis is,
dat dit volk de vrijheid niet aandurft
en gedoemd wordt in de woestijn te blijven,
totdat vrijwel de hele woestijngeneratie is uitgestorven.
En dit alles speelt zich af binnen de tijdsgrens van EEN generatie,
een veertig jaar ....

De hoop
op het ingaan
in het nieuwe land ligt voorbij de grans
van deze generatie.

Numeri
vertelt geschiedenis,
zoals slechts profeten dat vermogen,
radicaal in hun kritiek
als ze zijn.


De tijdsbeleving
die dit profetische verhaal oproept
is dus weer anders dan die van de vorige myDiboeken.
Het focus is nu gericht op de levensgang van EEN generatie
in de begrensde tijd van
EEN mensenleven.


En alles
wat zich daarin afspeelt
staat in het teken van de onomkeerbaarheid,
de uniciteit en de voorlopigheid van deze
begrensde geschiedenis.

Maar
wat zich onder dat voorteken afspeelt
heeft een bepaalde
dynamiek.

Niet voor niets
heet het boek Numeri,
het gaat dan ook over zaken als volkstelling,
en de daarmee verbonden organisatie
van de samenleving.

Tegelijk
betrekt het myDiverhaal ons in
een volksbeweging,
een steeds opnieuw optrekken en weer settelen
om dan weer op weg te gaan,
en al de daarmee gegeven ingrijpende
veranderingen.

Numeri
roept de context op
van de onomkeerbare en hachelijk processen van maatschappelijke ordening EN van sociale verandering
en vernieuwing.

Het blijkt
in de loop van het myDiverhaal van Numeri
dat deze processen niet vanzelf gaan
en zeker niet zomaar vanzelf
goed gaan.

Er is
duidelijk leiding nodig
om deze processen op gang te brengen en te bewaken.
En laten nu juist op het punt van de leiding en het beleid
de grootste conflicten
ontbranden!

En in
DEZE conflicten om de leiding
staat het hele proces van maatschappelijke verandering
op het spel!

DAT is nog zwak uitgedrukt.

Het voortbestaan
van de gemeenschap,
haar welzijn en haar toekomst
staat en valt
er mee.


@


NIETS {?}
nieuws onder zon, maan en sterren?
Maar als 'het' niet wordt doorgegeven, dan
moet 'het' wel telkens weer opnieuw
geleerd worden.

DUS
gaan we
door met de strijd:
liever niet na een allesverwoestende
ABC~Derde Ellendige Finale Grootste Hulpeloze Intensiefste 'wereldoorlog',
maar gewoon
als het ware
bij wijze van spreken
met andere woorden:
'voortbouwend' op wat we ooit
'geleerd hebben'
van alle voorgaande generaties
tussen
"OER & het Nieuwe
Yeroesjalayiem"
waar we ons ALLEN
op den duur kunnen
leren thuisvoelen
{inclusief 'alle' verschillen}
maar met
'respect
voor
elk
ander'
...

liefdesverdrietverliefd
engel
02 okt 2004 - bewerkt op 03 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende