relisofie/filologie: mydiologie in proces/progres!


*

TOCH
nog hoop
voor verwarde mydiertjes?
Filosoferen helpt bij moeilijkheden!
Nieuwe therapie voor lastige kinderen:
wijsgerige vragen stellen helpt tegen gedrags-
en opvoedingsproblemen
...

"Klei,
God en apen":
geen enkele gedachte is fout in de kinderfilosofie.
Kinderen met problemen zijn gebaat bij een filosofisch gesprek.
Dat maakt ons sterker
en zelfbewust
...


Over filosoferen als behandelmethode is nog niet echt veel bekend
ondanks zoveel eeuwen ervaring?
Tijdens filosofische gesprekken samen met kinderen van diverse leeftijden
sluit deze behandeling aan bij de 'eeuwige behoefte':
door samen te praten en te luisteren,
te lezen en te observeren krijgen we al
de nodige informatie omdat kinderen zelf vertellen
waar ze het over
willen hebben!

Je ziet het voor je:
kinderen zitten lawaaiig om een grote tafel
of gespannen achter een modieus scherm ...
Bij de opdracht 'verzin een filosofische vraag'
wordt het even wat stiller en denkt men wat rustiger na!
Dat is een vraag waar je geen antwoord op weet:
bijvoorbeeld, 'is er meer dan het heelal'?
Het aantal mydivragen en -antwoorden zijn eindeloos,
je kunt er alle kanten mee op elke dag weer ...
Waar kan het heelal ophouden? Nergens!
Het blijft een virtueel cyberspeciaal spel voor alle leeftijden.
Je kunt ook met een raket naar de maan:
zelfs op bezoek binnenin jezelf in jouw eigen ingewanden.
Ben jij wel eens in het heelal geweest?
En waar ga jij heen als je niet weet hoe het verder moet?
En al snel worden de verschillende belangstellingen duidelijk:
kan je huidskleur veranderen?
Als ik in Afrika ga wonen, kan ik dan ook een neger worden
en krijg ik dan ook bruin haar en bruine ogen?
Waar komen de dieren vandaan? Wanneer ben je verliefd?
Waarom kunnen we praten
en denken?

Sommigen
moeten nog leren
dat wat zij zeggen niet raar is of vreemd!
De jongens zijn vrijwel allemaal onrustig en kampen met onzekerheid?
Soms ook gevoed door 'adhd' of een autistische stoornis ...
Het vrije denken en contact maken met onze eigen interesses is van groot belang voor ontwikkeling.
We leren zo wie we zelf zijn en waar we [al of niet] voor staan.
En de filosofiemethode past binnen het concept van elke tijdelijke of permanente groep.
Zo betrekken we de kinderen van alle leeftijden altijd weer bij de eigen behandeling en interactie.
Bij aanvang van de behandeling is het al duidelijk dat kinderen willen veranderen en soms ook al WAT?
De meeste kinderen hebben wel eens last van het eigen gedrag of dat van anderen!
Ze willen aanvoelen wanneer ze eigenlijk te druk en te ongelukkig zijn
en hoe ze grip kunnen krijgen
op hun eigen onrust en
onbevredigdheid.

Naast het filosoferen
is er dagelijks en wekelijks ook een fysiek onderdeel!
Daarin worden kinderen zich bewust van hun lichaam en groeit hun zelfbeheersing?
Juist bij een groep met alleen maar jongens is zo'n aanvulling broodnodig ...
Jongens zijn niet zoals meisjes alleen maar praters en babbelaars:
ze hebben ook lichamelijke prikkels nodig en uitdaging:
ze willen competitie.

De filosofische gesprekken
eisen dan ook een open houding van de deelnemers.
We kijken echt naar onszelf en elkaar en niet alleen maar naar een bepaald gedrag of handicap.
Ze mogen elke vraag stellen en komen naderhand dan ook zelf met oplossingen.
We denken nu meer nog dan vroeger: waarom doet een kind "ZO"?
Waar staat zijn of haar onmacht eigenlijk voor: WAAROM
trekken ze bijvoorbeeld gordijnen van de muren,
snijden ze zichzelf of slaan aan het vechten
of 'seksen'?

OOK mydikinderen
kiezen dus uit verschillende voorstellen
uiteindelijk dan ook telkens weer de ene of de andere vraag of 'benadering'!
Waar komen de dieren vandaan en wat doen we hier nou eigenlijk?
En de groepen helpen elkaar door steeds weer opnieuw vragen te stellen en opnieuw op antwoorden in te gaan: mydikinderen zijn over het algemeen dus ook enthousiast over het uiteindelijke resultaat ...
De bijbel en G d hebben het allemaal gemaakt uit klei?
Als het klei is dan zijn sommige mydimensen te kort of te lang gebakken:
kijk maar naar de evolutietheorie, de oerknal en de apen!
Zijn we in de grond van de zaak niet allemaal voortgekomen uit dezelfde 'celletjes',
en zijn we misschien allemaal 'misvormde' apen?
Was er een stad onder water toen er alleen nog maar vissen waren?
ALLE vragen zijn goede vragen: alle menselijke mydiwezens zijn in de grond van de zaak 'filosofen'!
Geen enkel antwoord is fout: filofie en religie zijn alleen maar middelen
om naar elkaar te leren
luisteren.

En myDi stimuleert aldus
de eigen ontwikkeling en roept vragen op als
'wie ben ik en wat kan ik', 'wat heb ik aan mezelf en aan de ander[en]'?
Hoe werkt dit soort relisofie & filologie door in de werkwijzen van ons dagelijks mydileven?
Juist door niet alleen maar meteen te reageren op het mydigedrag, maar ook eens een keer
samen met elkaar stil te zitten of te blijven staan bij wat wij doen en laten en wat we eventueel
met of zonder elkaar willen bereiken, komen we telkens weer zo nu en dan een stapje verder ...
Dan geven we onszelf en elk ander wat meer inzicht en laten zien dat we het ook
best wel anders aan kunnen pakken?

Door mydikinderen o.a.
te confronteren met filosofische vragen,
maken we contact met onszelf en beinvloeden we ook ons eigen gedrag.
Het stellen van vragen en het geven van antwoorden kan ons daarbij helpen:
'vertel eens verder', 'hoe kom je daarbij', en 'wat bedoel je daarmee'?
Het mydikind beseft dan ook op den duur dat het mag zijn wie het is:
daarmee groeit ons zelfvertrouwen!

In het leven van kinderen
gebeurt immers zoveel, zo vreselijk veel [of juist helemaal niet]?
Door relisofie/filologie [wat zijn onze relaties en wat doen we ermee]
leren we dat een plek te geven wat ons helpt om ook een buiten de eigen kaders te kijken!
Je merkt dat mydikinderen naderhand meer durven en dat we uiteindelijk
onze mening geven ...

Verwoording
van onze aanwezige en 'wordende' kennis
schept zo wat meer ruimte voor een nieuw contact met elk ander [en onszelf]!
We raken verwonderd en zien het kind in onszelf en elkaar
en niet meer alleen maar de
problemen

@
02 jan 2007 - bewerkt op 23 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende