'Religie zou de universele dwangneurose zijn v/d


MENSHEID:
NET ALS DIE
VAN HET KIND,
zou ook zij voortgekomen zijn
uit het oedipuscomplex, uit de relatie tot de vader?

In deze opvatting zou men kunnen verwachten dat de afkeer v/d religie
moet plaatsvinden met de onverbiddelijkheid van een groeiproces & dat wij ons
tegenwoordig bevinden middenin deze ontwikkelingsfase!'

SF erkent niettemin dat de analogie met neurotisch handelingspatroon het wézen v/d religie niet ontzenuwt!?
Op 2 januari 1910 schrijft hij 't volgende aan z'n leerling JUNG: 'De laatste reden voor de behoefte aan religie lijkt mij de infantiele hulpeloosheid te zijn, die bij de mens nu eenmaal zoveel groter is dan bij de (andere) dieren? Vanaf dàt moment kan hij zij níet in de wereld vertonen zonder ouders & veroorlooft hij zich 'n rechtvaardige Gòd!'

Door de problematiek uit te breiden tot die v/d ouders & níet meer alléén die v/d vader, wil SF laten zien dat 't kind de behoefte heeft om voor zichzelf dit geloof in beschermende bovennatuurlijke krachten te blijven scheppen om al die onbestemde, dreigende gevaren v/d buitenwereld af te kunnen weren. Schuldgevoel staat nu niet langer meer aan de oorsprong v/d religie, maar (vooral ook) ÀNGST!
29 jun 2013 - bewerkt op 01 jul 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende