.
ALS
een woord
of een motief
in verschillende, onderling onafhankelijke
traditiestromen van het NT is terug te vinden,
dan spreken de nieuwtestamentici van een
multiple attestation of een meervoudige betuiging:
we overwinnen
de relieken des doods alleen maar
op eigen wijze door er onze eigen draai
aan te geven?
In ons onderhavige geval
hebben we dus waarschijnlijk
[anders dan bij Harry Potter & z'n vriendjes],
met een betrouwbare
traditie te maken,
omdat minstens twee
of meer schrijvers van het NT,
onafhankelijk van elkaar,
spreken over de verzoeking &
verzoening van
Yesjoe.
Eerst nog even wat doen aan appels en pruimen tussen de buien door?
En wat eten & drinken voordat ik weer flauwval!
Tot
straks
of later
...



In die voorgaande gevallen
hebben we waarschijnlijk te maken met betrouwbare traditie{s},
omdat er minstens twee of meer mydi-schrijvertjes zijn die onafhankelijk van elkaar,
spreken over de versoekingen van Yesjoe & van onszelf!?
Het motief van de verzoeking[en] keert dan ook telkens weer terug
in Mark 8:27~9:1, [rondtrekkende zwervers, tramps, hippies, leerlingen, lifters & lopers, vragen & antwoorden: zin van het leven en allerlei
toekomstverwachtingen
op grond van het verleden ~ oorzaken en gevolgen ...],
DE
scharnierperikoop in dit Evangelie
& de daaropvolgende tweeduizend jaar Grieks/Romeins/joods/christelijke/moslimtradities & diverse uitwerkingen ...
Na Petros' belijdenis
{"JIJ"
bent de 'masjiach'}
spreekt Yesjoea vooral over zijn kruis?
Petrus wil dat verhinderen en Yesjoe spreekt het scherpe woord:
"Ga weg, achter mij,
satan
...!"
Veel nieuwtestamentici vragen zich af of het hier vermelde eigenlijk wel 'historisch' is,
in het bijzonder of Yesjoe's voorzeging van zijn eigen dood
wel historisch is?!
EEN
vast punt hebben we in elk geval wel:
Yesjoea noemt Sjimon Petros hier "SATAN" en dat komt zeker niet uit de schrijfkoker van de oergemeente.
Wie zou 'zoiets' durven verzinnen om die hooggeachte Petrus
ZO
naar beneden te halen?
Het moet dus haast wel op Yesjoe zlef teruggaan?!
Hier beantwoorden we aan aan andere belangrijke eis van de nieuwtestamentische wetenschap
om de authenticiteit van Yehosjoea's woorden te bepalen:
de eis van de dissimilarity of 'ongelijkheid'?
Wanneer Yesjoea's woorden niet afkomstig kunnen zijn van zijn omgeving en niet pas later aan hem
'toegeschreven' kunnen zijn,
DAN
mogen we ervan uitgaan dat het spoor [{terug & vooruit & hier & nu voor ieder van ons}]
inderdaad naar Yesjoe
ZELF
leidt
...
WE
roepen bij
'de ander' de
waarheid over onszelf in herinnering!
We gaan niet over hun gedrag zitten klagen,
of zinloos zitten zeuren over onszelf of anderen,
en we reageren ook niet direct op hun aanval[len]
met een tegenaanval of defensief gedrag?!
We laten hen zien wie wij in werkelijkheid zijn
~ niet degene die ze denken te zien ~
en nodigen hen dan uit om te zijn
[en te gaan zien]
wie ze werkelijk
zijn,
VRIJ
van het schuldgevoel
dat ze met zich meedragen
en dat ze iedereen in de schoenen wil schuiven.
Te durven staan voor wie jij werkelijk bent,
in die confrontaties met de aanval[len]
van een ander,
DAT
betekent dat je geen mietje moet zijn:
er is nu eenmaal veel moed en veel mededogen voor nodig:
Yehosjoea vraagt niet van ons dat we over ons laten lopen
door wie dan ook!
Hij vraagt ons om te zijn ['te worden'] wie we zijn,
in al onze kracht en
grootsheid?
En wanneer we dus
de aanval niet als aanval zien,
dan geven we niemand reden om zich schuldig te voelen
en nemen we ook zelf geen schuld op ons:
omdat we niet agressief
gereageerd
hebben
...
De
meeste mensen
vinden het klaarblijkelijk
vaak nog ontzettend moeilijk
om 'hun vijanden lief te hebben
en hen de andere wang toe te keren',
ofwel met mededogen op
agressief gedrag te
reageren?
Dat komt doordat we onze eigen connectie met de aanval niet doorzien!
We snappen niet dat we onze eigen gevoelens van afgescheidenheid
onder de loep moeten nemen.
DAT
zijn de oorzaken
die ons onze gemoedsrust ontnemen.
En dus zijn
DIT
uiteindelijk
de zaken die we aan moeten pakken!
In die zin is de provocatie van 'die ander' een geschenk 'uit de hemel'?
Het helpt ons om contact te maken met gevoelens van afgescheidenheid
die we nog niet onder ogen
gezien hebben
...
