reis door mijn depressie

hey, 23/08/2018

vandaag is het de eerste dag dat ik dit hier probeer. ik mijn kamer heb ik ook een dagboek maar ik vind het niet zo leuk om altijd te moeten schrijven dus zal ik nu eens typen.

Vandaag is er niet zo veel gebeurt: opgestaan, gegeten,... en in de middag zijn we naar het verjaardagfeestje geweest van mijn nichtje, ze werd vandaag 8. Toen het bijna afgelopen was zijn mijn nichtje gewoon tegen mij dat het de stomste verjaardag ooit was en al die kinderen stonden gewoon naast haar. Dat kun je toch niet geloven, hoe ondankbaar zij soms kan zijn is echt ongelofelijk!


Moest iemand ooit dit dagboek beginnen lezen hoop ik dat je eerste gedachte niet was: OMG zo saai, er gebeurt niets, maar hoop ik dat je toch verder leest en ziet dat ik eigenlijk mijn reis door mijn depressie aan jullie uitleg. ik hoop dat naarmate dit dagboek/blogding vordert, ik mij beter zal voelen en dat jullie er misschien ook nog inspiratie uit halen.


Het is ook zo dat ik niet alles in één keer zal vertellen maar als er iets in de dag is gebeurt daar misschien iets aan zal toevoegen van vroegen, oké?


Om dus terug te keren naar het verhaal van mijn nichtje, ik vind het heel erg hoe mensen zo gemeen kunnen zijn tegenover anderen. Ik persoonlijk zou er alles aan doen om anderen gelukkig te zien en te maken, maar dat is misschien ook de reden dat ik me nu zo voel. Jullie zullen ook wel merken dat ik niet graag het woord depressie gebruik maar eerder zal zeggen: '...dat ik mij zo voel'.


oké, dat was het voor vandaag tot de volgende keer