reculer

HN:
HOE
geven pastores
als levende herinneringen aan Yesjoe
richting aan hun mensen in de concrete omstandigheden van het dagelijks myDileven?

Binnen 't kader van deze bespreking van herinnering kunnen we denken aan twee soorten van richting geven: confronterend & inspirerend.

Dat confrontatie 'n vorm van richting geven kan zijn, mag misschien i/d oren van sommigen wel ietwat verrassend klinken, maar 'n profetische dienst die mensen naar 'n nieuwe toekomst leidt, vraagt (ook) om de harde, pijnlijke ontmaskering van onze illusies: de illusie dat 'we zijn gearriveerd', dat we
DE
definitieve vormgeving van ons geloof hebben bereikt & dat we
DE
levensstijl hebben ont-dekt die onze idealen 't best tot uitdrukking brengt.

We zijn voortdurend geneigd om 't oorspronkelijk visioen te vervangen door 'n meer comfortabele interpretatie van dat visioen!

't Is déze zelfgenoegzame & verstikkende aanpassing v/h visioen aan onze eigen behoeften en aspiraties waartegen alle hervormers met
hun profetisch optreden zijn ingegaan. Benedictus i/d 6de eeuw, Franciscus i/d 12de, Luther i/d 16de, John Wesley i/d 18de & mensen zoals Dorothy Day & 'n "Moeder Theresa" bv. i/d onze ~ ze zijn allen op eigen wijze ingegaan te-gen de manieren waarop 't grote visioen is verduisterd & z'n overtuigend appèl heeft verloren.

Richting geven vereist 't afbreken van deze verkeerde muren & de verwijdering van obstakels die de groei belemmeren.

Mensen die gevangen zitten in starre denkwijzen & spirituele ketenen kunnen geen leiding ontvangen. Maar richting geven vereist méér dan alleen confrontatie: 't vraagt om 't oorspronkelijke visioen, 'n terugkeer naar 't punt waar de grote inspiratie vandaan kwam.

In dìt opzicht zijn alle hervormers (religieuze) revisionisten, mensen die ons blijven herinneren aan 't "Grote Visioen"? Benedictus herstelde 't visioen v/d 'armoede', Luther 't vielen v/d 'onverdiende genade g ds' & Wesley herstelde 't visioen van 'n 'levend geloof', & vandaag de myDidag herstellen veel profeten 't visioen van vrede & gerechtigheid?!

Ze hebben allemaal teruggegrepen naar 't verleden, níet in 'sentimentele zwartgalligheid of overdreven adventisme' als 't goed is maar i/d overtuiging dat uit 'n 'hersteld visioen' Nieuw Leven kan ontstaan.
De Fransen kennen 'n prachtige uitdrukking:
'reculer pour mieux
sauter',
terugstappen
('n stapje terugdoen)
om verder (beter) te kunnen
(ver)springen als 't ware bij wijze
van spreken,
schrijven
....