'rebirthing' blijft wenselijk: noodzaak/gratis ...
Hoe
dan ook:
zolang er nog
leven is, is er nog
hope op dope, dat kun je niet kope
en daar moet je niet altijd ver voor lope ~
elk mens en ieder moment is de moeite van het [be]leven waard
ook al heb je zo nu en dan wel eens twijfel aan 't nut van een
& ander en maken sommige mensen
de gekste bokken~
sprongen!
Het
blijft de
vraag waarom en
hoe, wanneer en waar we allerlei dingen doen
& laten: instinct, aandacht of overlevings~
drang, onder dwang
van binnenuit of
van buiten~
af??
Iedereen
maakt nu
eenmaal deel uit
van een bepaalde omgeving,
krijgt van alles en nog wat mee van ouders, broers, zussen, familie en buurt
of de school en het werk, bij toeval of gewoon door oefening
die al of geen kunst baart,
wel of niet aanvaard &
beloond!
Ik mag
die ouderwetse beeldende taal wel
die iets probeert aan te duiden & te omschrijven
in zoveel heel erg verschillende talen, tijden, omstandigheden &
door al die diverse mensen van alle leeftijden: het gaat
er maar om wat je ermee doet, hoe je het zelf wilt zien
& wat je eraan hebt als basis
voor volgende reizen en
ontdekkingen.
Voor
mij zijn
en blijven we
allemaal tijdreizigers die zich wel of niet
fysiek verplaatsen in de werelden op
aarde waar we deel van
uitmaakten of toe
[zouden willen]
behoren?!
Je
kunt 't
drieletterwoordje
'g d' ook vervangen
door mens, natuur, instinct, geest,
hersenactiviteit, geheimen, ontdekkingen &
begin/einde/proces van wat was
& komende is [ook] hier
& nu terwijl we dit
lezen & schrijven
al doende!
In
't begin
schept g d hemel
& aarde vanuit doods woeste leegheid &
duistere oervloeden in water &
lucht.
We
[be]noemden 't
als licht & donker,
go{e}d & {sl}echt/onecht, avond,
nacht & dagen vol mimiek & gebarentaal & via
onze toenemende kracht tot keelklanken
en vingerspitsengevoel, duimdraaierij
& breinzin.
Beelden
maakten we
van hemelen & werelden op aarde hier beneden
en daarboven, tussenin &
onderweg!
Het
zien en
horen, ervaren en
bewerken vormde ons brein met meer
en andere woorden,
klanken &
muziek.
We
konden het
[door]vertellen, door verhalen
te herhalen, aan te passen & te herschrijven
konden het niet meer laten en gaan ermee door tot 't allerlaatste einde
om met een zucht van verlichting op opluchting weer over te gaan in de werkelijkheid
waar we ooit allemaal vandaan kwamen & blijven er allerhande bedoelingen,
onze eigen meningen & alle andere uitleggingen aan meegeven omdat
dat nu eenmaal onze aard en ons talent is: mensaap
en aapmensen functioneren zo
en kunnen het
niet meer
laten.
Alleen
het besef
van waarvandaan &
waarheen, waartoe en hoezo schijnt
nogal eens in chaos, wanorde
& 'eindeloze' strijdperken
te ontaarden
alsvanouds?

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende