Real life is like science fiction ...

Toch draalt Avraham voor hij de laatste geloofsstap zet.

Niet
alleen blijft
hij stil,
maar in het
volgende hoofdstuk Gen 20
probeert hij Sara aan koning Avimelech van Gerar te geven,
zoals hij haar eerder aan Farao trachtte te geven,
onder hetzelfde voorwendsel als bij die eerdere gelegenheid,
namelijk dat zij zijn zus is.

G*D komt tussenbeide door aan Avimelech in een droom
de waarheid te vertellen,
maar Avraham heeft opnieuw aangetoond dat hij
noch de macht van de Heer G*D om te beschermen vertrouwt,
noch het gezag van de Heer G*D
over zijn eigen voortplanting accepteert.

Deze episode is wat men een doublet noemt,
een schijnbare herhaling van die eerste episode.
Een redacteur die zuinigheid hoog in het vaandel draagt,
zou een van die twee episoden schrappen,
en veel critici weigeren enige betekenis toe te kennen
aan wat zij beschouwen als een
bijna toevallige toevoeging.

Toch tart Avrahams wangedrag in Gerar door zijn plaatsing
niet alleen de aanspraak van de Heer
op Avrahams lichaam,
maar ook zijn demonstratieve verwoesting van Sdom.

Avraham geeft door zijn gedrag in Gerar duidelijk aan dat hij
weigert zich nog te laten imponeren.

Deze tarting,
die na zo'n indrukwekkende demonstratie van goddelijke macht komt,
heeft een andere betekenis dan wanneer ze na de eerste
oproepen van de Heer was gevolgd.

G*Ds reactie op Avrahams onverzettelijkheid wordt verteld
in een van de meest opvallende en ondoorgrondelijke fabels
uit de bijbel.

In Avrahams honderdste levensjaar baart Sara hem een zoon, Yitschak;
maar een paar jaar nadat de jongen gespeend is,
gebeurt het dat:

'G*D Avraham op de proef stelde.
Hij zei tot hem: "Avraham", en hij zei: "Hier ben ik."
En Hij zei: "Neem uw zoon, uw oogappel, Yitschak, die u liefhebt, en ga
naar het land Moria, en offer hem daar als een brandoffer
op een van de bergen die ik u wijzen zal."
{Gen 22:1-2}

De 'akedah' of 'binding van Yitschak', zoals het gewoonlijk
in de joodse traditie genoemd wordt,
is terecht bewonderd als een meesterwerk qua efficientie,
psychologie en kunstzinnige subtiliteit.

Avraham stemt nergens feitelijk in met G*Ds verzoek.
Hij treft alle voorbereidingen voor de moord,
tot het moment dat G*D tegen hem uitroept:

"Strek uw hand niet uit naar de jongen!",
maar we zullen nooit weten of hij het offer echt
volbracht zou hebben.

Twee keer verbergt Avraham wat hij ogenschijnlijk gaat doen,
alsof hij wil aangeven dat hij weet dat het verkeerd is.

Hij liegt - doet hij dat? -
tegen zijn knechten als hij ze opdraagt achter te blijven met de woorden:

"De jongen en ik zullen daarheen gaan;
we zullen aanbidden en naar u terugkeren"
volgens Gen 22:5.

Zal Yitschak terugkeren?

Als de jongen vraagt:

"Waar is het schaap voor het brandoffer?"
en Avraham antwoordt:
"G*D zelf zal zorgen voor een schaap voor het brandoffer,
mijn zoon!" (22:cool!,
dan weten we niet of Avraham dit veinst.

Als Avraham het offeren van Yitschak voltooid had,
zou het 'aanbidding' zijn geweest.

En wat de zin 'god zelf zal zorgen voor een lam' betreft,
dat is precies wat god uiteindelijk doet.

Is de zin via Yitschak tot G*D gericht?

Is het een smeekbede?

Is het een uitdaging?

De vertaling 'zal zorgen voor' kan toekomstige tijd
of een aansporing inhouden;
dat wil zeggen ofwel
"G*D zelf zal zorgen voor" ofwel
"Laat G*D zelf zorgen voor" ...

Avraham verzet zich zelfs
als hij voorwendt volgzaam te zijn.

Zowel aan het eind als aan het begin
van de test is het enige
wat hij tegen G*D zegt het ogenschijnlijk gewillige
maar uiteindelijk
ondoorgrondelijke
'hier ben ik'.

Wanneer god verklaart dat Avraham
de test heeft doorstaan en,
voor de zevende en eindelijk
allerlaatste keer,
hem een overvloedig nageslacht belooft,
is het dus evenzeer G*D
die zijn nederlaag erkent
als Avraham ...

God zegt:

"NU weet ik dat u G*D vreest, omdat u uw zoon,
uw oogappel,
mij niet hebt onthouden" (22:12),
en even later:

"Omdat u dit gedaan hebt, en uw zoon,
uw oogappel,
mij niet onthouden hebt, zal ik u zegenen,
en uw nageslacht zo talrijk maken
als de sterren van de hemel
en als het zand
aan de oever van de zee"
(22:16-17).

Maar Avrahams daad was eigenlijk veel vager
dan god wenst te geloven.

Hij heeft tenslotte zijn zoon niet gedood en
misschien zou hij dat ook nooit
gedaan hebben ..............

Avraham gaat zover als maar mogelijk is,
zonder de daad te verrichten en G*D besluit
daar tevreden mee te zijn ........

Wanneer hij aan de test begint, valt er niet meer te twijfelen
dat G*D weet
wat voor erkenning hij
van Avraham wil.

Dit deel van gods zelfontdekking
is zonder meer op zijn plaats.

Maar als hij deze test beeindigt,
weet god hoeveel erkenning hij kan krijgen van Avraham
en hoeveel niet.

Dat is ook een deel
van gods zelfontdekking!

G*D kan in de eigenliefde van Avraham,
die zich met list en misleiding
vastklampt aan zijn eigen gekneusde en
beperkte vermogen om
te scheppen, heel goed
een beeld van zichzelf zien!

G*D & Avraham & wij in myDi zijn nu
niet alleen door een verbond maar ook,
op een werkelijk totaal ondoorgrondelijk niveau,
door een soort van
'wapenstilstand' aan elkaar
verbonden ...

Op dit moment voltrekt zich bij ieder van ons
('alle{}vier'knipoog
een subtiele maar diepgaande verandering
in onze verhouding en
in de sfeer van
het verhaal zelf ...

Sara sterft en de rouwende Avraham vermant zich
om een grafdomein
te kopen van de Hethieten, die toendertijd
over de regio heersten ...

De etiquette bepaalt dat alles wat een koper wenst
als een geschenk
moet worden aangeboden, maar dat gedurende
het gesprek
de geldwaarde van het voorwerp 'toevallig'
wordt onthuld ...

Avraham, die zich gladjes als een man van de wereld
gedraagt, spreekt
de juiste woorden op de juiste momenten
en doet de aankoop ...

DIT IS HET EERSTE STUK
VAN HET VAN GODSWEGE BELOOFDE LAND DAT HIJ
ECHT IN BEZIT KRIJGT .............

IN EEN VERGELIJKBAAR ZAKELIJKE STEMMING
BUIGT HIJ ZICH VERVOLGENS
OVER DE KWESTIE VAN EEN HUWELIJK
VOOR YITSCHAK

Hij geeft in Genesis 24 zijn Knecht opdracht
naar Paddan-Aram te gaan,
Avrahams geboortestreek, om een Bruid
voor Zijn zoon te halen .......

Wat we zien in al deze Strubbelingen
is ons Eigen Emotionele Brein dat vol zit met Oerbeelden
van al wat er voor ons plaatsvond en waarin we laag op laag
en schil voor schil
Herkennen wat zich Afspeelt als
Achtergrond van Al
ons Denken, Voelen en Doen:
myDi is 'n Perfect Voorbeeld van
Dat soort Processen waar we Allen
Elke Dag weer
mee te maken krijgen .......

ch@i
{scifi = reli: science fiction is real life if you want it?!}


vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
verliefdliefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!nahnahverdrietigerg vrolijkknipoogvrolijk
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
18 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende