rauw & onverhuld: nog 'n koekje van eigen zweep?


Klaarblijkelijk
ligt de waarheid
niet zomaar op straat
voor het oprapen voor iedereen
die ervoor open staat en komt geluk
of gezondheid je niet zomaar aanwaaien
tegen wil en dank:
wij zijn nu geen gewone dieren meer,
maar verslaafden aan wat er aan ons vooraf ging ~
datgene wat we hier in myDiary de getrainde mucho macho bonobo aap noemen ~
de gecondioneerde, gefrustreerde, gemanipuleerde aapmens
die zich voordoet als almachtig,
betweterig, creatief, depressief, economisch-financieel geil gelukzoekende, hiphoppende,
idiote jeugdbende: kerkelijk, liberaal, monomaan, normaliserend, ogenschijnlijk
openlijk opportunistisch, progressief, querulant, relnichterig, simulerend,
truttig, uitbuitend, veroverend wisselvallig xenofoob, yellend
& zombieachtig ~
een soort van Frankensteincombinatie
van Hansje Wiegel met Fritsje Bolkestein,
Erica Terpstra & Jan Peter Balkenende, Andre Rouwvoet & Wouter Bos met Wim Kok en Dries van Agt
& Geert Wilders in de geest van Pim Fortuin verenigd in het Dark Roomige Torentje
met al hun horens en
trippelende
hoefjes?
Al
met al
allemaal symbolen van
mateloze exhibitionistische zelfverrijking aan
de top en aan de regering, die zegt op dit vlak volkomen machteloos te zijn!
Aan de ene kant beklaagt zich dus bijna zo ongeveer het hele land erover dat allerlei managers miljoenen opstrijken, zelfs als ze de boel bij hun bedrijf en de rest van de wereld
alleen maar verslechterd hebben, en aan de andere kant
zegt deze malle politieke combinatie steeds weer:
'ach jah, 't is inderdaad kwalijk,
maar we kunnen er toch al bijna helemaal niets meer aan doen,
want dan vluchten ze naar het buitenland, beleggen elders & blijven er dan mee transponeren
tot ze een ons wegen', 'kijk maar na ~
het staat immers al in
de grondwet'?
Voor de duidelijkheid:
we hebben het hier niet over zomaar wat mensen
die zelf een bedrijf hebben opgericht en grootgemaakt, en daar rijk van zijn geworden ~
DAAR
kun je alleen maar respect voor hebben?
NEE,
de terechte verontwaardiging
richt zich op veelal incapabele mensen
die nadat ze ergens een jaartje gewerkt hebben een astronomisch bedrag voor zichzelf willen binnenslepen, terwijl een wat meer eenvoudige medewerker
na tien dienstjaren zomaar zonder pardon,
prijs of waarde
plotsklaps
op straat kan komen te staan!
Het is kapitalisme in zijn meest rauwe,
minst verhulde zin: geld maken met geld.
Managers met miljoenensalarissen gedragen zich
zoals degenen die met een walgelijk eufemisme ook wel 'durfkapitalisten' worden genoemd:
wat ze doen heeft eigenlijk nog maar heel weinig te maken met geld 'verdienen' in de oude zin
van het woord? Het is als het wereldwijde kapitalistische Romeinse keizerrijk in z'n demoncratische Vesuviaanse nadagen, vol van 'brood & spelen',
misbruikend EN zelfdestructief
na bijna zo'n tweeduizend jaar dominantie
over de 'bekende' bewoonde wereld!
Dit soort van directeuren
landen in een bedrijf,
zonder zich er moreel of gevoelsmatig mee te verbinden.
Ze houden zich niet eens meer zozeer bezig met werkgelegenheid,
niet met het perspectief van de lange termijn,
maar alleen maar met het nu
'in naam van verleden
& toekomst van de mensheid'.
En hun
"NU"
is een uur of een halve dag:
want aan het eind van de dag
MOET
er winst zijn, ten koste van alles ~
voor mij komt Room, in mij komt Room en na mij komt Room ~
{Fuehrer Adolf, Vadertje Stalin, Roerganger Mao e.v.a.}
dat is de dictatuur van het emblemaat: de geldzucht van deze mensen is irrationeel: hoeveel SUV's, SUF's, SOB's, motorjachten, buitenhuizen met overvolle brandkasten
en duffe sprankelende champagnevoorraden kun je verwerken?
Als de overgrote meerderheid van het land nu al
eigenlijk vindt dat er iets heel erg mis is
[al weten we soms
nog niet eens precies wat],
hoe kan het dan dat we
TOCH
in deze situatie{s} moeten berusten?
Waarschijnlijk komt deze houding voort uit een uitermate dubieuze politieke visie
op de verhouding tussen publiek en privaat?
Het neoliberalisme en de privatiseringsmanie:
de gedachte daarachter was dan ook ~ zoveel mogelijk publieke zaken
moeten nu z.s.m. teruggebracht worden naar private{r} sferen!
Hoe verhoudt marktwerking zich
tot het debat over de z.g.
'graaicultuur'?
Het laat zien
dat we nu [al reeds lang?]
op de grenzen van de marktwerking stuiten!
Er gebeuren nu alsmaar weer dermate gekke dingen,
dat mensen zeggen: ja, maar
DAT
kan toch ook niet de bedoeling zijn?
Maar horen 'die gekke dingen' niet doodgewoon bij de geprivatiseerde vrije markt?
Als er een misstand door vrijwel iedereem als zodanig wordt onderkend,
dan verlaten we de sfeer van het privaatrecht.
Want dan is er sprake van publiek belang
en is de politiek
aan zet?
Het
is dan
ook helemaal
geen onschuldige zaak meer:
zelfverrijking aan de top [een {veelvoorkomende} eeuwenoude afwijking],
kan wel degelijk schade toebrengen aan een bedrijf [en de hele wereld
IS
in feite
EEN
bedrijf?]!
Bovendien kan het moreel en politiek ondermijnend zijn als er aan de onderkant bezuinigd moet worden, terwijl er aan de top dit soort excessen plaatsvinden:
is er dan echt helemaal
NIETS
nieuws
sinds 'onze Yehosjoea'?
Sociaal~cultureel
gesproken
is het zeer gevaarlijk
dat de politiek dit alles zomaar klakkeloos laat verder doorgaan en passeren zonder slag of stoot?
Het naakte kapitalisme wordt gestimuleerd naar het schijnt,
terwijl het puur destructief is ~
het financieel leegzuigen
van bedrijven,
de arm/~/rijk verschillen nemen toe,
en het milieu lijdt en loopt 'op zijn laatste benen'!
Mensen worden daar vreselijk cynisch & sarcastisch van:
als we zien dat de leidinggevenden in het zaken- en bedrijfsleven
op zo snel mogelijk geldelijk gewin uitzijn, terwijl de overheid dat zomaar laat gebeuren
of zelfs zo nu en dan bij tijden en wijlen niet alleen maar zo nu en dan
oogluikend toelaat maar juist stimuleert,
dan verliezen we ons vertrouwen
[steeds meer] in 'het
bestuur'?!
Dus
wordt het
nu eindelijk eens
tijd om de grenzen van publiek
en privaat opnieuw te definieren: de extreme privatiseringsgolven
die we nu aan het meebeleven zijn, komt in feite neer op een soort van teruggang
naar de Middeleeuwen,
toen
ALLE
publiekrecht nog privaatrecht was?
De verhouding tussen de vorst en zijn vazallen,
dat was een privaatrechterlijk soort van 'lijfeigenen'~arrangement:
ambten als legeraanvoerder en belastinginner kon je
KOPEN & VERKOPEN
zoals tegenwoordig een huis
of een auto ofsow! Blijkbaar {schijnbaar?} is altijd voor bijna iedereen alles te koop:
was dat ook niet
DE
aard van
'survival of the fittest',
'power to the strongest people',
'make love not war', 'fuck for peace & progress',
en aan het eind het oude liedje van geld en geweld [of een melige mengvorm daarvan]:
langzaam keren we dus naar het schijnt in een allerlaatste krampachtige duivelse poging terug
naar 'die staat'? We importeren deze vormen uit de Verenigde "Satan" Staten
van Noord~Amerika & Engeland,
de 'superpowers'
[met satellieten] van weleer:
DE
landen waar
DIE
structuren
het langst nog zijn blijven bestaan
volgens Harry Potter &
Tony Blair?
Bij
ons heeft
hier in de Nederlanden
de Franse revolutie een scheiding aangebracht
tussen publiek en privaat:
DIE
scheiding vormt
HET
hart van het 'liberalisme'?
Zo zag de oude liberaal Thorbecke dat ook:
de fout van de huidige liberalen [met poen] in Nederland is dat ze dit klaarblijkelijk vergeten zijn?
Ze denken naar het schijnt dat het liberaal is om de publieke sector te privatiseren
en de markt koste wat 't kost volkomen vrij {crimineel}
spel te geven?
Maar
scheiden is
iets anders dan afbreken:
dat is niet liberaal, maar neoliberaal;
ook Wouter Bos is dus nu al een neoliberaal!?
En ook mydidiscussies als deze kunnen laten zien,
naast alle andere pukkeltjes & puistjes, lange vingers en roodgelakte nageltenen,
gemanipuleerde siliconenvulva's, schaamlippen & plastic billen, noosejobs en andere lendebits
dat we ook daar eigenlijk al meer dan genoeg van hebben?!
Het verttruttende neo-liberalisme
heeft zijn hoogtijdagen
gehad:
de publieksrechtelijke dimensie
krijgt weer wat meer aandacht!
DAT
is after all
HET
interessante:
deze kwestie is
een soort van lakmoesproef,
waaruit binnenkort verder wel zal blijken
in hoeverre Wouter Bos nog tot de oude neoliberale wereld behoort
van al die andere Blair-wit{s}chprojects, Bushbushcampagnes wherever oil {diamonds or gold}
can be found en het brave gebalk van onze eigen "JP" Balkendende:
"IA, IA, IA"!?
We delen onze kritiek,
doen er een schepje bovenop
of nemen wat stoom van de ketel,
maar het is misschien nu wel wat achterhaald
om dit probleem te beschouwen vanuit de verhouding
tussen privaat & publiek?
Want eigenlijk is die tegenstelling al vrijwel verdwenen:
alles in ons leven
IS
allang publiek geworden,
en een sociaal-democraat als Bos,
die beweert dat de politiek zich niet kan inlaten met salarissen omdat
DAT
nu eenmaal een
PRIVATE
kwestie zou zijn,
gebruikt een non-argument?
De staat bemoeit zich al
tot in de allerkleinste details met ons aller levens!
OF
mensen in de bijstand wel recht hebben op een rollator,
een kunstgebit of een minnaar:
en dan zou diezelfde staat juist op
DIT
vlak {der gouden hand- & tanddrukken}
NIET
kunnen ingrijpen?
Maak dat je grootje wijs!
Is de regering [en zijn wij?]
nu wel of niet passief in deze kwesties?
Niets doen is in
DIT
geval
WEL
iets doen:
zoals we 'politiek steun verleenden'
aan de oorlog in Irak {en dergelijke nog veel meer van dergelijke USA/CIA escapades} ~
DAT
was
OOK
'meedoen'!
NU
gebeurt zo ongeveer hetzelfde:
met woorden keurt 'de regering' dit soort praktijken af,
maar ze doet er verder blijkbaar niets tegen?
DUS
verleent ze er heel bewust steun aan:
sociaal-democraten zijn al jaren niet [veel anders] meer dan aanhangers en ook mede~uitvoerders
van 'het kapitalisme'.
Geef die keizers wat des keizers is en g d wat van g d is:
zo kun je het ook heel simpel zeggen ~
maar het hangt wel af van jouw interpretatie
hoe je woorden interpreteert
en definieert,
want anders zijn ze volkomen zinloos
& alleen nog maar tekens
aan de wand
...

@
18 apr 2007 - bewerkt op 16 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende