ragerouw rozenritueel raparoundtheclock ........

Alles
wat maar
een beetje menselijk
is kun je ook op myDi tegenkomen
en dat troost
ook wel!


Voordat
wij bestonden
waren er al talloze miljoenen
mydimensen de revue gepasseerd,
we zijn nu al op weg naar de zeven miljard
& niemand weet hoeveel er nog na ons zullen gaan volgen
op deze planeet of
een andere?

Als je naar kleine kinderen kijkt,
dan besef je pas goed dat het leven ook na onze dood doorgaat:
die gedachte kun je ook metaforisch opvatten.
Het geldt dan bijvoorbeeld ook voor 't oeuvre van Rilke:
wat mij niet zo aanspreekt is de 'totale' uitwissing van het individu!
Zou je dan nou niet meer kunnen zeggen: dit is nou typisch Rilke?
Ik voel me overigens wel meer thuis bij de Engelse dichter Dylan Thomas,
die bij 't sterven van zijn vader schreef:
"Rage, rage against the dying of the light!"
Ofwel:
'verzet je, ga tekeer tegen het doven van 't licht!'

Instemming dat het leven nu blijft doorgaan na de dood,
en een soort van verzet ertegen: ook in myDi
kom je hele & halve
orgiasten tegen!

Jan Patocka
zegt dat een bepaalde fase
nooit meer helemaal verdwijnt
maar in een volgende wordt ge~integreerd:
het platonisme neemt het orgiastische denken over, maar geeft het een ondergeschikte plaats.
En hetzelfde overkomt het platonisme weer in het christendom?!
In die zin zou je dus ook kunnen zeggen
dat de platoonse & christelijke stadia de orgiastische levensleer behalve verder onderdrukt nu
OOK
verder hebben ingelijfd!
Dat zie je eveneens aan allerlei oude, orgiastische gezegden & rituelen, die ondergronds
immers nog een rol blijven spelen in ons dagelijkse mydileven?
De orgiastische gedachte dat het aardse leven doorgaat na de dood v/h individu
maakt daarom ook nog steeds deel uit
van onze stervenskunst.

Ik kreeg laatst
een rouwkaart met het opschrift:

"Het leven eindigt, het leven gaat door!"

Ik heb op een begrafenis van een student meegemaakt dat er rode rozen werden uitgedeeld,
die je in het open graf kon werpen:
dat gebaar zou je dus ook heel goed rilkiaans kunnen uitleggen en duiden.
Het is al heel wat, volgens Rilke, als Orpheus de rozenbladeren voor een paar dagen overleeft:
maar ook in het christendom, de islam en 't socialisme komt de roos als symbool voor ~
DAT
is onze huidige multi-culturele situatie,
en daar helpt geen enkele verwildering aan of tegen ~
alles gaat voorbij & 't essentiele blijft bestaan,
of we dat nu graag zouden willen ontkennen
en al of niet beseffen ~
het gaat ook verder zonder ons & onze vergissingen!
Hoewel Orpheus niet teveel over de dood nadenkt,
lijkt hij wel angst te kennen:

"Und wenn ihm selbst auch bangte, dass er schwaende?",
"Hoe angst voor heengaan soms hem overmande!",
die angst wordt toegegeven.

Vanuit orgiastisch standpunt
is dat eigenlijk een vorm van zwakte,
want de dood is natuurlijk en wordt overwonnen door de vele gedichten die hem overleven.
Prachtig is het beeld dat Rilke gebruikt:

"Der Leier Gitter zwaent ihm nicht die Haende!"
!
De snaren van de harp/lier kun je ook als tralies zien ~
dat is het apollinische element in de muziek ~
maar zij zijn het niet die onze handen
kunnen dwingen.

Hier geldt
wat de Nederlandse dichter Jacques Perk schreef:
"
De ware vrijheid luistert naar de wetten!"
De snaren van het instrument beperken onze Orpheus, ze zijn een strenge vorm.
Maar als je gehoorzaamt aan de wetten van de snaren, dan pas ben je in staat
en vrij om goede muziek te maken?!
"
Und er gehorcht"
staat er dan ook,
Orpheus gehoorzaamt!

Hij overtreft en overschrijdt ~
hij overleeft de dood ~ door te gehoorzamen ...
Het kunstwerk van ons leven zal het individu overleven
in die mate dat het ook werkelijk bestaat: het zingt &
het blijft zingen ~ Orpheus heeft zijn leven {als "Christos" e.d.} opgeofferd
aan de kunst van het bestaan om dat mogelijk te maken,
dat maakt ons mensen dan ook anders in principe
dan alle andere
zoogdieren
...

Iets vergelijkbaars
geldt voor Rainer Maria Rilke
{1875~1926}:
"Die Sonette an Orpheus"

ontstonden in februari 1922 ~ afgezonderd in een toren in het Zwitserse Rhonedal
werkte hij onder hoge druk aan een van zijn andere hoofdwerken:
de 'Duineser Elegien'. Onverwacht werden hem toen in die eerste week van februari 26 sonnetten 'geschonken', zoals hijzelf in een brief schrijft:
in de tweede week maakte hij de 'Elegien' af,
terwijl hij er al tien jaar niets
aan gedaan had.

In
de week
daarna vielen hem
nogmaals 29 sonnetten in:
dit is duidelijk een uiterst kras voorbeeld
van wat menselijke inspiratie allemaal wel vermag ~ Rilke
zelf was extatisch over zijn overweldigende productie,
maar het werk putte hem ook
uit en zijn huishoudster Frieda
Baumgartner vertelde dat hij
zelfs nauwelijks meer
at en
sliep
...

De
vermoeidheid die
hem na februari '22
overviel, raakte hij in de
jaren die hij nog
te leven had
niet meer
kwijt.

blozen
engel
cool!
verliefdliefdesverdrietverliefd
OK!
14 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende