quaguku27 Àls ik van die Vrùcht Àt zóu ik WÉTEN, ~

MAAR
ER ZOU OOK
ONENIGHEID
ZIJN
'tussen g d & mij':
"hij/zij/het" & ÌK zouden DÀN
niet dus ook niet langer één zijn gebleven, maar twéé?!
Misschien wàs dàt Hèt 'waarnaar ik zó onweerstaanbaar verlangde':
ÌK WÌLDE zó lòsraken opdat ik kòn zèggen:
dìt BÈN ÌK & dàt ben JÍJ!
Er was dus nú zó gezien
ÒNGEHOORZAAMHEID NÓDIG
òm van "G d" íemand of íets ànders te máken DÀN 'mezèlf'!

"'t Hóeft níet hóór," zei Eva. 'Als je géén zìn hèbt, dan eet ik 'm wel àlléén op!'

HÓE KÒN ÌK MÈT "G*D" IN GESPREK KOMEN ÀLS ÌK "HÈM/Háár/Hèt" níet tégenspràk?!

O nee, het was nìet Éva die míj verleidde, 't wáren MÍJN éigen GEDÀCHTEN!
En tot o/d myDidag van vandaag wéét ik nog steeds niet zéker òf MÍJN GEDÀCHTEN
níet óók de zíjne/háre waren?! Wìlde hij/zij/het van òns 'menschen' máken, dé Énige (?) WÉZENS
in déze 'zijn/haar schepping' díe in STÁÁT zíjn tòt èchte 'min of meer bewùste' tégenspraak?!
Was hij/zij/het 't misschien die zich ìn Éva's zg.
'slang-met-de-pootjes'
verstòpt had?

28 okt 2014 - bewerkt op 29 okt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende