Qua@guku27bc 'Gééf me die verdomde Vrùcht,' zó ~~~

GRAUWDE IK. "ÌK WÌL ÓÓK!" EN IK HAPTE TOE!

Er gebeurde niets: helemaal Nìks! Nada, niente, nitsjewo, nul, kloem, zero!
Éva had gesproken van een helder hoofd, maar toen ik diep in haar ogen keek,
zàg ik dàt ze vèr wèg was,nalsof ze droomde bij klaarlichte dag? Ik wàchtte àf!
Misschien had deze vrucht wel meer tijd nodig om in mij te bezìnken?

Ik weet niet hóe làng het dúúrde,
maar ik mèrkte dat de wereld òm me héén làngzáám verànderde!

Ik kéék náár de bómen die deze open plèk omrìngden èn vóelde dat ik benáuwd werd:
dìt waren geen bomen meer zoals voorheen, maar lànge stáken die òns gevàngen hielden.
Ik stond òp en zei: "IK WIL HIER WÈG!"

Ik keek òm naar Eva,
maar ze wàs er niet!

'Éva!' riep ik.

'Wàcht even, ik KÒM zó!' riep Eva vanuit een bosje struiken ietwat verderop.

't Zwéét brak me úit:
'Toe nou, schiet òp!' Dìt PARADÍJS
legde een houten hand om mijn kéél èn knéép,
waardoor ik zwoegend adem haalde; toen Eva uit die bosjes tevoorschijn kwam,
wist ik niet wàt ik zàg!
28 okt 2014 - bewerkt op 29 okt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende