Qq&Aa18/19: & ze noemden zichzelf sag~giga {zwart~

Ik (CP) probeer hen voor mijn geestesoog op te roepen, omringd door voorwerpen uit hun beschaving.
De mannen zijn kort en gedrongen, sommigen gladgeschoren, anderen met lange baarden, hun lange zwarte haar is in 't midden gescheiden. Ze dragen een kledingstuk dat op een kilt lijkt en bij sommige gelegenheden een lange mantel: in later eeuwen raakt de kilt uit de mode en wordt vervangen door een lange rok; over de linkerschouder dragen ze een sjaal die om 't middel wordt gewonden & die de redhtschouder vrij laat. De vrouwen dragen hun haar ook met een scheiding in het midden, ze breien het tot een vlecht die rondom 't hoofd wordt gelegd. Hun kleding bestaat uit lange sjaals die hen van hoofd tot voeten bedekken. De rechterschouder blijft bloot. Vrijwel alles wat ik over de Soemeriërs heb gelezen, beschrijft met ontzag hun technologische 'tovenarij': van groot belang hierbij is 't vermogen om koper te smelten & 't met kleine hoeveelheden tin of arsenicum te verwerken tot brons, een metaal dat veel harder is dan koper & in matrijzen gegeoten kan worden. Ze hebben 't glas uitgevonden; gebruiken de pottenbakkersschijf & ovens om aardewerk in te bakken; ze maken gebruik van zeilboten & van ploegen die door vee worden voortgetrokken, van voertuigen met wielen; ze kunnen prima gerstebier brouwen, dat ze consumeren in hoeveelheden die hen in de wereld der oudheid 'n speciale reputatie bezorgen {"MAZ" is hun uitdrukking om de aangename, roezige beschonkenheid aan te duiden die optreedt bij 't drinken van veel gerstebier)!

Hun kooplieden reizen over stoffige karavaanwegen door heel Mesopotamia naar Syria en de Levant; waarschijnlijk komen ze ook al in Egypte & ze verweven edelstenen, goud, zilver, koper, lood, hout, kruiden & berkoen graan, dadels, uien & goederen die se hebben ver-zameld & vervaardigd zoals kleding, tapijten, werktuigen, wapens & sieraden. Daarom hebben de Soemeriërs dan ook hun schrift uitge-vonden: alle transacties worden zo door hun alomtegenwoordige schrijvers nauwkeurig bijgehouden op & in natte vochtige klei ~ die klei verhardt in de zon, wordt in 'n oven gebakken tot ze net zo keihard is als steen & daarna opgeborgen in 'n archief dat dienst doet als 'n soort van registratiebureau. Hun schrijvers zijn hoogopgeleide personen, mensen met gezag: hun boekhoudingen zijn onze belangrijkste bron voor de kennis van 't antieke nabije midden oosten & 't vroege Soemerische schrift id volstrekt niet magisch of mysterieus ~~~~~~