tdb@taalbank.nl
~{Ton den Boon @ Trouwe Verdieping v/d Taal}~
Sommige dieren hebben hun talige bestaan te danken aan het feit dat ze hard op weg zijn om uit te sterven.
Neem het korhoen. Als de media niet maandelijks zouden berichten dat er weer een korhoenderpaartje uitgezet of jammerlijk om het leven gekomen is, dan zou niemand het woordje KORHOEN nog kennen, een enkele natuurvriend daargelaten?!
Hetzelfde geldt voor de knoflookpad, korenwolf & zeggekorfslak, allemaal dieren die mede door de mens in hun voortbestaan bedreigd worden.
't Talig NACHTLEBEN van bedreigde & uitgestorven diersoorten kan nog behoorlijk lang duren. Zo hebben we 't nog steeds over de DODO!
I/d 16de eeuw werd deze vogel voor 't eerst op 't eiland Mauritius aangetroffen, maar ruim 'n eeuw later (rond 1690) was hij (al) v/d aardbodem verdwenen?
Níet doordat onze voorouders dodovlees zo lèkker vonden. Integendeel, vanwege z'n taaie vlees noemden zij hem de
WALGVOGEL
& 't woord dodo is in 't Nederlands pas veel later courant geworden.
Rond 1850 beleefde de walgvogel 'n revival onder z'n Portugese naam dodo, waarschijnlijk 'n afleiding v/h Portugese woord voor dwaas & lomp:
DOUDO!
Aan de bekendheid die 't woord dodo vervolgens kreeg,
zal de figurantenrol van 'n dodo in 't toen o zo populaire boek
ALICE in Wonderland {1862}
hebben bijgedragen, evenals het feit dat het bestaan
van deze vreemde vogel, die relatief vaak
getekend & beschreven is maar waarvan
geen enkel compleet skelet bewaard
is gebleven, in feite
nog steeds met
raadselen omgeven
is
