QcpO/211/ieder mogelijk verbond tussen stad & land

van Yeroesjalayiem & Samarya/Sjomron werd nu naar het scheen (& nog vaak schijnt) 'voorgoed uitgesloten', evenals 'n samengaan van Samarya & de bewoners v/h omliggende gebied: deze mensen hadden zich vroeger vaak sterk verwant gevoeld met alle terugkerende mi grerende bannelingen, hadden hen herhaaldelijk hun hulp aangeboden bij de wederopbouw van Yeroesjalayiem, maar waren keer op keer weer afgewezen door de leiders v/d bannelingen die hen beschouwden als hele & halve heidenen. Nu werd de stad Sjchem hun centrum; zij vereerden daar de 'God van Israël' op hun éigen manier - zoals ze dat ook nu nog steeds doen - en negeerden de aanspraken van Ye roesjalayiem dat de 'g d van Israël' alléén 'op de berg TSION' met offeranden 'vereerd kon worden'?!

Judea had zelfbestuur & een garnizoen koninklijke troepen, maar geen koninklijke gouverneur: 't was 'n autonome etnischreligieuze een-heid ~ 'de enige stad van de joden was Yeroesjalayiem. Ondertussen hadden in het leger van Alexander ook joodse soldaten gediend, & toen het rijk van Alexander na zijn dood alras uiteenviel & werd onderverdeeld via z'n generaals, kwam Palestina onder de heerschappij van Ptolemaeus, die over Egypte regeerde: de politieke eenheid van de wereld waarin de verstrooide joden eerst leefden, was verbroken.

In 200, omstreeks dezelfde tijd dat de romeinen Karthago versloegen ondanks Hannibals verbluffende inval over de Alpen (mèt olifanten!) werd Yeroesjalayiem ingenomen door koning Antiochus III van Syrië, 'n afstammeling van generaal Seleucus: delen van de stad werden zwaar gehavend bij al die heen en weer & op en neer gaande gevechten & 'belasting werd nu geheven door Syrië!?

Yeroesjalayiem werd geregeerd door 'n raad van oudsten die was samengesteld uit priesters & aristocratische leken: 't contact tussen de koninklijke regering & de joden verliep via de hogepriester die door de koning 'voor het leven' benoemd werd. Soms werd 't gewone volk bijeengeroepen op 't Tempelplein om officiële berichten & beslissingen aan te horen die zij met algemene stemmen aanvaardden: er heer-ste politieke rivaliteit tussen (minstens) twee families, de Tobiaden & de Oniaden. Afstammelingen van Ptolemaeus & Seleucus hadden er jarenlang strijd gevoerd 'om het land', & vaak lijkt 't alsof men tegenwoordig in 't groot & klein nog steeds dat alles 'blijft herhalen' ...?!