Q91b Ìk begreep mezelf evenmin.

Pas láter kwam ik erachter dat ik Évèr ÒPGEÒFFERD had aan de wereld die Milka vertegenwoordigde: die van de goden, de geesten en de gebeden, de offers en de bezweringen.

Ik gaf háár Évèr terug omdàt ik vreesde dat ze de mensen òp zou gaan zetten tégen míj èn MÍJN Tóren, maar 't speet me dat ik hèm uitgeleverd had aan de vijanden van de nieuwsgierigheid.

Ik spreek hier van vijanden, omdat Milka vòlgelingen had die zich ìn en rònd mijn huis bezighielden met zàng en dàns ter ere van de goden, met het offeren van dieren en het lézen van hun ìngewanden om dáárméé de verlangens van de goden te kunnen ontcijferen?

Zíj raakten daarom en daardoor dan ook regelmatig in vervoering, en het gegìl en geschrééuw was DÀN níet van de lucht! {Guku92}

ZÍJ WAREN ÀLLEN VAN MENING DAT ÒNS LÒT GEHÉÉL IN HANDEN LIGT VAN DE GODEN EN DAT WÍJ ÀLLÉÉN MET ÒNZE NEDERIGE GEHOORZAAMHEID HÙN GÙNST WÌNNEN KÙNNEN!? BIJNA ÀLLES WAT DE MENSCH ZÈLF BEDÀCHT HAD OF DÉÉD, WÈKTE DE WOEDE OP VAN DE GODEN, MET ALS GEVOLG EEN DOODGEBOREN KIND, EEN WANSTALTIGE ZIEKTE ÒF AANVALLEN VAN KRANKZINNIGHEID!

ÌK òfferde ÉBÈR òp aan de 'huiselijke vrede', maar dat híelp níet. Toen ik eens 's avonds uitgeput thuiskwam, trof ik 'n vrouw aan die búiten ZÌNNEN was. Zodra ze me zag begon ze te gillen. 't Kàn zíjn dat er woorden schuilgingen in haar gekrijs, maar ÌK vìng àlléén snerpende klanken op. Pas tóen ze enigszins gekalmeerd was, kòn ik haar wat lettergrepen & soms 'n heel Wóórd òntfutselen. Ik was moe, m'n vúisten jéukten, want ik begreep niet waaraan ìk déze uitzìnnige woede verdíend had, maar natuurlijk híeld ik me in: ik heb m'n Héle LÉVEN nog nooit iemand geslagen.
11 nov 2014 - bewerkt op 13 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende