Q68 meermaals benadrukt Socrates dat hij 'n inner-

lijke 'stem' in zich heeft, (z)'n DAIMON, letterlijk z'n 'demon', 'n vertrouwde geest die hij beschouwt als 'n manifestatie v/d 'godheid'. Die vergezelt hem sinds 't orakel van Delphi hem heeft 'aangewezen', valt hem in de rede wanneer het moet of spoort hem aan wanneer hij (z)'n taak uit 't oog te verliezen, & brengt hem inplaats v/d orakels 'de boodschap v/d goden'!?

Deze 'stem helpt hem' om 't pad van Phaedros te kruisen & zich samen met hem te storten in 'n lange dialoog over de liefde: Socrates (h)erkent met 'n onthutsende eenvoud: "TOEN IK HET RIVIERTJE WILDE OVERSTEKEN, M'N BESTE, SPEELDE HET BESCHERMDUIVELTJE, DAT GEBRUIKELIJKE TEKEN, BIJ ME OP! EN STEEVAST WEERHOUDT HET MIJ VAN IETS WAT IK WIL DOEN. HET LEEK OF IK VLAKBIJ EEN STEM HOORDE, DIE ME NIET TOESTOND OM TE VERTREKKEN VOORDAT IK BOETE HAD GEDAAN, WANT IK ZOU TEGENOVER 'T GODDE-LIJKE EEN ZONDE HEBBEN BEGAAN," zo vertelt hij aan z'n vrind (PHEADRUS, 242).

Z'n leerlingen weten niet goed wat ze ervan moeten denken: "HIJ ZEI DAT HIJ EEN GEEST IN ZICH HAD DIE HEM AANGAF WAT HIJ WEL EN WAT HIJ NIET MOEST DOEN," zo luidt 't sober commentaar van Xenophon (HERINNERINGEN, 4, ! Zij bleven zich nu echter verbazen over de vreemde toestand waarin Socrates terechtkonkomen, 'n toestand van katalepsie waarin hij volkomen bewegingsloos werd, zonder zelfs maar met z'n ogen te knipperen? Dat kon enkele minuten of vele uren duren, & dan ontging hem alles om hem heen volledig ...

Was dit 'n soort van diepe meditatie? Stond hij 'in contact met z'n daimon/demon, waarmee hij 'n bijzondere relatie onderhield? Niemand heeft zich nog aan 'n interpretatie gewaagd van deze 'extatische toestand'? Plato geeft er in 't SYMPOSIUM 'n feitelijke beschrijving van:
"OP 'N OCHTEND ZAGEN WE HEM ERGENS OVER STAAN NADENKEN: TOEN HIJ NIET VOND WAT HIJ ZOCHT, GING HIJ NIET WEG, DOCH BLEEF HIJ IN DEZELFDE HOUDIBG STAAN NADENKEN! HET WAS AL MIDDAG: ONZE MENSEN ZAGEN HEM STAAN EN ZEIDEN VERBAASD TEGEN ELKAAR DAT SOCRATES AL VANAF 'S OCHTENDSVROEG STOND TE DROMEN?! TEGEN DE AVOND BRACHTEN DE SOLDATEN HUN VELDBEDDEN NAAR DE PLEK WAAR HIJ ZICH BEVOND OM IN DE KOELTE TE GAAN SLAPEN (HET WAS TOEN ZOMER) EN OP TE LETTEN OF HIJ DIE NACHT IN DEZELFDE HOUDING ZOU DOORBRENGEN. EN INDERDAAD BLEEF HIJ TOT ZONSOPGANG STAAN. TOEN GING HIJ WEG, NADAT HIJ ZIJN GEBED TOT DE ZON HAD GEDAAN!" (220c-d).