clusie dat Yesjoe 'n Cynicus was op 'n vergelijking met aldie vele soortgelijke figuren uit die tijd, wat betekent dat Yesjoea per definitie al zo nu niet ècht ÈRG bijzonder was?! Waarom voelde die eerste generatie van zijn volgelingen zich dan toch almaar weer geroepen om nu juist deze meester opnieuw te blijven 'heruitvinden' & oud/nieuw 'leven in te blijven blazen als medisch jongleur' & superieur 'gangmaker'.
Waarom gebeurde niet dit dan niet ook met allerlei andere min of meer soortgelijke snoeshanen? Er waren er toen immers al 'zoveel' om uit te kiezen met minder afwijkende ideeën, gevoelens, gedachten, daden & wonderbaarlijke bij-effecten & bonte natuurverschijnselen ~ vermeende 'messiassen' & vreemde rondbazelende kwakzalverige hele & halve apocalyptische figuren met gewelddadige machismoillusies & 'n overmaat aan hellevuur in de rode oogjes?
Waarom niet gewoon even troost zoeken bij hèn ipv bij iemand die vlg. M geen enkele fel vurig spoor had van 'n Masjiach 'in de gangbare zin' & geen kenmerken bezat van 'n archetypische, zich opofferende gestorven-en-weer-opgestane-god bezat? Waarom al die fantastische populistische volksverhalen verzinnen/bedenken/oppoetsen om HÈM in DÍE rol te blijven dwingen, net zoals de stiefzussen van Assepoester vergeefs & zonder effect probeerden om hun voet in 't glazen muiltje te proppen: niets van dit alles verklaart ons dus nu eigenlijk nog waarom juist déze man tot zoveel hysterische herzieningen inspireerde vol bloedige scènes van miraculeuze oosterse koningen, kindermassamoorden, doodseskaders, zondebokken, bijnadoodervaringen & hemelvaarten per UFO ...?
Er is echter wel sprake van een ware Apocalyptische Paradox als die uitspraken uit 'n Q worden vergeleken met de andere passages uit de Euangelies?! Ze doen inderdaad soms best wel denken aan cynische aforismes, daar ze nergens iets specifieks roepen & noemen over de religieuze of politieke kant van "Y" die dwars door de rest van de EUANGELIE~Verhalen loopt?! Zo'n reconstructie v/d Q~theorie is dus zo gezien gebaseerd op het feit dat 't veel logischer is dat de volgelingen van 'n leraar cynische stijl hem omvormden tot de Messias of nnnZoon van God, dan dat volgelingen van iemand die geacht werd de MASJIACH of Zoon van God te zijn, deze bleven terugbrengen tot een cynisch filosoof: in díe zin hebben ze 'n punt!? Of zouden BEIDE TEKSTEN in wezen best wel correct kunnen zijn? Kan "Y" hebben onder-wezen als cynicus, terwijl hij óók revolutionair religieuze & politieke ambities koesterde?
Want zelfs in 'oude tijden' was beslist niemand even rechtlijnig & ongecompliceerd als de Q~theorie ons graag zou willen doen geloven, zeker niet degenen die uitzonderlijk genoeg waren om hùn eigen stempel op de geschiedenis te kunnen & willen drukken!?
