Q58/59 toch is 't niet onmogelijk om zelfs nu nog

enige levendige beelden op te vangen van de historische Yesjoea àchter al die eeuwenlang inelkaargeknutselde mystieke stralenkransen in 'n mythische 'Christos'. De meeste theorieën rondom zo'n 'mythische Yesjoea' aka Jesus/Jezus e.d. stoelen op 't ontbreken van verwijzing door tijdgenoten naar hem buiten de euangelies & op de gelijkenis tussen 'zijn' Verhaal & dat v/d 'heidense goden', 'grote helden' & ook soms wel min of meer 'historische figuren' uit de 'omringende niet-joodse wereld'!

Géén ervan bewijst dat Yesjoe 'nooit heeft bestaan': hij ontbrak waarschijnlijk domweg gewoon in seculiere bronnen van die tijd doordat hij tijdens zijn 'dertigjarige' leven in de verste verte nog niet zó beroemd was als latere christenen wel dolgraag wilden geloven: toch is 'r voldoende bewijs ook buiten de euangelies om vast te stellen dat Yesjoea wèrkelijk geleefd & geademd heeft?

Ten eerste zijn er de brieven van SP: hoewel hij HÈM nooit had ontmoet schreef SjaoelPaulos (aan medegelovigen & niet als regelrechte agitprop zoals de euangelies) wel degelijk over zijn ontmoetingen met Yesjoea's broer Ya'akov/Jacobus & belangrijkste (?) discipel Kafas!

Hoe kon immers 'n niet-ècht-bestaande figuur wel 'n zeer levende broer & intieme vertrouweling(en) hebben?

Een - zij 't controversiële & wat latere - bron die Yesjoe noemt, stamt uit de tijd waarin de euangelies VÒRMKREGEN: dit zijn de werken van de 'Romeingeworden Jood Flavius Yosephus' (37-ca. 100 CE)! Bij 't uitbreken v/d Joodse Opstand in 66 CE werd hij de aangewezen bevelhebber van de joodse verdediging in Galilea @ Yodfat/Yotapata (we hebben er een tijdje gewoond i/d tweede helft van de jaren '60) & gevangengenomen door de Romeinen, trad hij op als 'n tolk & onderhandelaar voor hun commandant Vespasianus. Toen die werd uitgeroepen tot keizer, droeg hij 't commando over aan z'n zoon Titus - die later ook keizer werd - en voor wie Josephus Flavius bleef werken & zelfs (dik?) bevriend raakte! Aan 't eind v/d veldtocht begeleidde hij hem naar Rome & nam aldaar sindsdien zijn familienaam Flavius aan: Titus schonk hem 'n villa & 'n lijfpensioen waarvan hij comfortabel kon overleven terwijl hij z'n beroemde boeken schreef!