Q190b 't eerstgeboorterecht gaat over erfenis, ~~~

OVER DE OVERDRACHT VAN BEZIT!
De eerstgeborene heeft recht op 'n dubbel erfdeel, en dàt had Esau verkwanseld? Híj kòn dàt aan níemand ànders verwíjten dan aan zichzelf & ik, Yitschak, dènk dàt Híj zich dáár heel goed bewust van was, want hij scheen geen wrok te koesteren?

Maar ik wìst dat ik vóór míjn dood aan mijn oudste de vaderlijke zegen geven moest, zoals ook Abraham bij míj gedaan had: met deze zegen zou ik bevestigen dàt déze zóón míjn Òpvolger was, míjn gééstelijke èrfgenaam, hèt hóófd van dé famílie, èn dat ook àlléén zíjn kinderen zouden kùnnen worden gezíen als dé nákomelingen van Avraham & Yitschak!

Máár díe zegen mòcht ik aan Esau níet geven òmdàt Híj dáárvoor níet dé júiste Òntvanger was. Óók dìt probleem had zich zó al eens eerder voorgedaan, want ík wàs immers níet Abrahams éérste & oudste zóón?! ÀVRAHAM had Ismail, zijn oudste, gepasseerd ten gun-ste van míj!

Niet alleen omdat ík uit Sara geboren werd, maar òmdàt Ismails karakter níet ècht góed pàste bij het volk dat Avraham voor ogen hàd!

Er kwamen aldus twee dingen tezamen: míjn óuderdom èn Rivka's (voor)liefde voor Yaakov! Toen ìk óudgeworden was, gingen vooral mijn ógen erg sterk achteruit en Rivka vatte dàt òp als 'n Téken dat míjn Éinde ras naderde? Zíj vréésde dàt ìk stèrven zou vóórdat ìk aan Ya'akov míjn zégen gegeven had!

Ik had zelf ook al het idee dat mijn dagen geteld waren. Omdat ik altijd al naar argumenten zocht om aan Esau 't gevóel te geven dat hij míjn líeveling was, zei ik op 'n goede dag: 'Luister Esav, ik ben oud, iedere dag kàn voor míj de allerlaatste zijn. Néém daarom jouw pijlkoker & je boog, gá 't veld ín & schiet 'n mals stukje wìld voor mij?! Maak dat dan voor mij klaar zoals ik het lekker vind
& breng me dàt dan te eten!'

12 dec 2014 - bewerkt op 13 dec 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende