WE GINGEN SAMEN OP WEG, MIJN VADER & IK OP ONZE EZELS, MET DE PAKEZEL GEBONDEN AAN DE MIJNE, OBIL & EBAL OP HUN KAMELEN ÀCHTER ÒNS! DE ZÒN GÌNG ÒP ÈN BEGÒN DE ÁÁRDE TE VERWÀRMEN: ÌK PROBEERDE MÌJN NIEUWSGIERIGHEID TE BE-DWINGEN ÈN TE ZWÍJGEN, NÈT ZÓLÀNG TÒT MÌJN VÀDER ÍETS ZOU GAAN ZÈGGEN, MAAR IK HÍELD DÀT NÌET ÈCHT LÀNG VÒL ~~
Ik vroeg: 'Vader, wáár gaan we héén?'
"NAAR HET GEBIED VAN MORYA," zei Avraham. "DÁÁR ZÀL GÒD ÒNS EEN BÈRG AANWIJZEN!"
Ìk had geen idee waar Morya lag, maar we reden de zon tegemoet, dus het moest wel ergens in het oosten liggen?
Zó réden we beiden tezamen.
We zwegen langdurig. Ik zàg dat Avraham aan moeilijke dingen dacht.
Hij zag eruit alsof het leven hèm zwáár viel, zijn ouderdom kwam nu pijnlijk aan het licht.
Ik stroomde VÒL medelijden & raakte vervùld v/d HÓPE dàt ÌK hèm èrgens mee kòn tróósten. "MÍJN Zóón,"
zei hij, toen de zon al op zijn hoogste Centrale Pùnt was. "Ik hèb làng op jou gewàcht!
Wéét dat je het líefste bènt dàt ìk hèb!"
Ik zàg tránen in zijn ógen,
maar begreep niet wáár zijn verdríet vandaan kwam: ÌK wàs Hèt Líefste dàt híj hàd èn ÌK wàs bíj hèm.
Wàs híj nú àl bezig om àfscheid te nemen, vóórvóelde hij zó
zíjn náderende DÓÓD?
Modern digifascisme? 't
Allesbepalend centralisme van dwangmatig dìng
over vrije dáád: fasces,
Héil, Führer, Duce,
Caudillo, Big
Bro!!!