Q152 De begraafplaats : slachtoffers van bloedbad?

SH: Voordat we Qumran weer verlaten, moeten we nog één belangrijk deel van 't totale complex onderzoeken: begraafplaatsen ten oosten v/h hoofdcomplex. Er zijn in totaal drie begraafplaatsen gevonden: 'n grote begraafplaats met circa 1100 graven, ongeveer 30 meter ten oosten v/d buitenmuur v/h complex; & twee kleinere ten noorden & ten zuiden v/d hoofdbegraafplaats, met respectievelijk 20 & 30 graven. Alle graven zijn netjes uitgelijnd in rijen, gemerkt met opgestapelde stenen & georiënteerd vlg. 'n noord-zuidlijn. Die configuratie is geenszins uniek voor Qumran: overeenkomstige oriëntaties zijn ook aangetroffen bij Yericho & ten zuiden v/h oude Yeroesjalayiem, om 'n paar voorbeelden te noemen. Sommi-ge graven waren al i/d jaren 70 v/d 19de eeuw opgegraven. De Vaux & z'n team verrichtten nieuwe opgravingen & in recenter tijden hebben an-deren nog meer graafwerk gedaan. Hoewel er niets aan 't licht is gekomen dat kon bijdragen aan 'n nauwkeuriger datering v/d begraafplaats zelf, behoort de stijl v/d aangetroffen aardewerkresten tot De Vaux' hellenistische periode Ib & de Herodeaanse periode. I/d 43 door DV blootgelegde graven werden de resten van 30 mannen, zeven vrouwen & vier kinderen gevonden. Indien deze verhouding tussen mannen en vrouwen repre-sentatief is voor de totale begraafplaats, zou te verwachten zijn dat ongeveer 20% van de ter aarde bestelden vrouwen waren. Dit gegeven doet fors afbreuk aan de door DV gelanceerde & algemeen aangehangen opinie dat Qumran door de leden van 'n sekte van celibataire kloosterlingen werd bewoond?! Ook meende DV dat de begraafplaats gedurende de circa 200 jaar waarin Qumran bewoond is geweest als laatste rustplaats voor de leden van deze 'kloostergemeenschap' had gefungeerd. Ook hier stuiten we op 'n probleem: 'n begraafplaats die gedurende zo'n lange periode in gebruik is geweest, vertoont 'n zekere mate vam stratificatie. Dat betekent dat de bovenkant van sommige graven ten gevolge van in-klinking geleidelijk onder de omringende oppervlakte zou zijn gezakt & zelfs bedekt zou zijn door aarde & stenen uit later gedolven graven. Dit is in Qumran niet 't geval: de bovenzijde van alle graven ligt op één niveau & ze zijn aan de oppervlakte duidelijk herkenbaar. Dit wettigt 't vermoe-den dat deze begraafplaats niet de leden van verscheidene generaties Qumran-bewoners herbergt, maar dat alle daar begraven personen 'r na-genoeg gelijktijdig ter aarde zijn besteld? Recente opgravingen op deze plaats wierpen nieuw licht op dit probleem. Kapera, 'n Pools onderzoeker, publiceerde 't werk van Steckoll, die gedetailleerd onderzoek heeft verricht aan de menselijke overblijfselen in andere Qumrangraven. Zijn onthul-lingen zijn dramatisch: 'n aantal v/d door hem onderzochte skeletten vertoont sporen van verbranding (niet van crematie), & bovendien trof hij bij 10% gebroken beenderen aan! Samengevat: de nette rijen graven - die voor 't merendeel tegelijkertijd gedolven moeten zijn - de verhouding tus-sen mannen & vrouwen & de sporen van 'n gewelddadige dood tezamen doen vermoeden dat we hier niet te maken hebben met de begraaf-plaats van 'n 'vredig klooster', maar met 'n oord waar de slachtaffers van 'n bloedige strijd of, erger nog, 'n bloedbad, werden begraven! En als dit zo is, wie waren dan deze mensen & waarom & wanneer zijn ze gestorven? Intrigerende vragen die m'n nieuwsgierigheid allang bleven prikkelen. We sullen scene, of niet! Ik hoef in ieder geval geen moeite te doen om me 't landschap voor te stellen na dat rondlopen & -liften jaren geleden ...