Q144 DV's interpretatie v/d nederzetting @ Qumran

Toen Qumran gedurende de Eerste Joodse Opstand van 66 tot 72 door de Romeinen werd verwoest, is veel waardevol bewijsmateriaal verloren gegaan. Aangenomen wordt dat het merendeel van 't gebouwencomplex uit twee verdiepingen bestond, die daarbij zijn ingestort.

Even ten zuiden van de grote toren werden overblijfselen gevonden van 'n zaal op de tweede verdieping: we dienen voor ogen te houden dat De Vaux geloofde dat Qumran 'n soort van joods 'kloostercomplex' was geweest. Omdat hij uitging van 'n rechtstreeks verband tussen de Dode-Zeerollen in de nabije grotten & de nederzetting zelf, veronderstelde hij dat er 'n soort van bibliotheek moest zijn geweest, naast 'n - bijna nog belangrijker - ruimte waarin handschriften werden gekopieerd, ongeveer net zoals in middeleeuwse kloosters met hun scriptorium. Na verscheidene stee platen te hebben gevonden waarin hij 'n soort stenen schrijftafels (werkbladen) zag, plus drie inktpotten tussen het puin van deze ruimte, besloot hij dat dit alleen delen van het interieur van 'n scriptorium op de tweede verdieping konden zijn.

Hoewel veel onderzoekers aspecten van deze interpretatie nog altijd lijken te accepteren, is er ook 'n groeiend aantal jongere onderzoekers die haar ernstig betwijfelen. Zo publiceerde de Belgische historica Pauline Donceel, die met haar echtgenoot betrokken is geweest bij 't opstellen van delen v/h definitieve rapport over de Qumranopgravingen onder auspiciën v/d École Biblique, in 1992 'n nieuwe hypothese. Nadat zij alle beschikbare elementen die verband hielden met 't zogeheten scriptorium opnieuw had onderzocht & daarbij kon putten uit gegevens van andere opgravingslokaties uit dezelfde periode, verklaarde zij dat 't scriptorium in feite 'n soort van luxueuze eetzaal was, zoals die in de Oudheid veel voorkwamen onder de naam TRICLINIUM. Wat DV had aangezien voor de resten van de schrijftafels waren vermoedelijk delen van aan de muren vastzittende banken waarop tafelgenoten zich languit konden uitstrekken ter-wijl ze zich gezamenlijk te goed deden aan verrukkelijke lichamelijke & geestelijke delicatessen. In weerwil van aanwijzingen dat Qumran
in die tijd 'n zeer welvarende nederzetting moet zijn geweest, met allerlei eigen nijverheidswerkplaatsen, zoals 'n pottenbakkerij, 'n leer-looierij & 'n kokerij voor fade siroop, & ondanks de aanzienlijke massa dierenbotten, overgebleven van maaltijden, om van de vele munt-vondsten in dit stratum nog maar te zwijgen, is er geen ruimte in dit complex gevonden die beslist als de leef- of slaapruimte v/d vele bewoners moet hebben gediend: voor die vreemde abnormaliteit zijn verschillende verklaringen bedacht.

Zoals we al eerder & vaker hebben gezien, had 'n groot deel v/h complex oorspronkelijk twee etages. Omdat deze zijn ingestort, zijn er geen onmiskenbare sporen over van het specifieke doel van iedere ruimte op die tweede etage; het is heel goed mogelijk dat zich hier de woon- & slaapruimten be-vonden hebben. Aan de andere kant menen sommigen autoriteiten dat de grotten achter het complex, in sommige waarvan de Dode-Zee-rollen zijn gevonden, ook heel goed als woonruimte & slaapverblijven hebben gediend. Deze verklaring is niet helemaal ongerijmd, omdat uit de vondsten uit deze grotten - resten van kleding, leer, voedsel, slaapmatten & aardewerkscherven - duidelijk blijkt dat ze omstreeks die tijd bewoond werden. Maar of deze mensen er ook sliepen of ze alleen maar gebruikten als werkplaatsen & dergelijke, valt moeilijk te bepalen. 'n Laatste mogelijkheid is dat de bewoners van Qumran hun rusttijd in een zich buiten de nederzetting bevindend tentenkamp zouden hebben doorgebracht?! Maar van de verschillende mogelijkheden laat deze laatste zich 't moeilijkst onderbouwen.