Q136bcguruguku: de vrouw die ik, Saraï, ~~~~~~~~~~


JAREN GELEDEN ALS 'N DOCHTER IN MIJN HART HAD GESLOTEN WAS WEG. IK SLOOP NAAR MIJN TENT ZONDER IEMAND NAAR HAAR TE VRAGEN, WANT IK WIST HET ANTWOORD DAT MEN VOOR ME VERZWEEG: HÁGÀR WAS GEVLÙCHT VOOR MIJN BEESTACHTIG WÀN-gedrag! Zo kòn nog niet vèr wèg zijn en TÒCH stuurde ik haar géén mànnen àchterná zóàls ìk nòrmáál dóen zóu bij 'n gevlùchte slááf?!

Ik líet haar gáán òmdàt ìk vònd dat zíj térècht aan een lélijk Spóók àls ÌK probéérde te òntkómen: ik wierp me op mijn bèd èn wéénde bìtter; ik was MÍJN dòchter kwíjt en Àvràm zíjn Zóón!? Zíj vlùchtte òngetwíjfeld in de rìchting van haar váderlànd, maar tùssen híer èn dáár lag 'n wóestíjn die háár làngzáám, stùkje bij béétje, òpvreten zou mèt òngebóren kìnd èn àl! Gòd m'n g d, wááròm verlíet jij míj?

Wáár wàs jóuw HÙLP? Wáár jouw stràf? Heb jij dan helemaal níet op mij gelèt òf wìlde JÍJ míj niet zien? Wàt hèb ÌK aan jóuw àlmàcht wanneer híj géén vìnger naar míj úitsteekt? Ik dééd m'n úiterste bèst om míjn schùld òp Gòd te laden & hèm dáárméé àls 'n àfgedànkte bòk de wóestíjn ìn te stúren, maar 't lùkte me níet. Ìk WÈRD géén ònsje lìchter: ik dùrfde níemand onder ógen te komen, ik verschóól me in m'n tènt & àls íemand naar me vróeg riep ìk: "ÒNRÉIN!", zodat níemand bìnnenkwam en míj zìen kòn ìn MÍJN èllènde. Ik was on-rein: ik had mezèlf zó gròndig besméurd dàt er géén wáter tégen òpgewàssen was! Ik wéét níet HÓEVÉÉL dágen of wéken ik dáár zó gelégen heb. Ik herìnner me dat er sòms wáter ÒNDER 't tèntdoek dóór geschóven werd & dat ik drònk, maar éten dééd ik níet ~~~~~

Àlléén àl van de gedàchte aan vóedsel kokhalsde ik. Misschien wìlde ik DÓÓD: ik wìlde er in ÍEDER geval níet méér zìjn, zô GRÓÓT wàs mijn SCHÁÁMTE. Ik raakte in 'n toestand waarin ik geen HÒNGER meer voelde èn ik DÌNGEN begòn te zìen die er helemaal níet wáren!!

Toen ik Hágàrs stem hoorde, DÀCHT ik dat ik dróómde & toen ik haar zàg verschijnen naast mijn bèd méénde ik ìn één van m'n eigen visioenen terècht te zijn gekomen: 't wàs bíjna niet te GELÓVEN, maar ze wàs 't ècht, vermagerd & gelooid i/d zòn, maar er scheen 'n blíjdschap uit haar ógen die MÍJN sòmberheid verlìchtte.
23 nov 2014 - bewerkt op 24 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende