Q104b ìk zàg m'n vróuw verdwíjnen tùssen de tènten

SÁMEN MÈT HÁÁR GEWÁPENDE GEVÒLG! ZÒNDER LÍJFWACHT KÒN ZÍJ ZÌCH NÍET MEER BEWÉGEN IN DE STÀD, ZÓZÉÉR WÈRD ZÍJ ÀL LÀSTÌG GEVALLEN DOOR HANDTÀSTELIJKE AANBÌDDERS, DIE MÉÉNDEN DAT ZÌJ LÀNG ÈN GELÙKKIG ZÓUDEN BLÍJVEN LÉVEN ÀLS ZE ERÌN SLÁÁGDEN ÒM HÁÁR KLÉÉD ÁÁN TE RAKEN! HET WAS WÈRKELIJK ÒNTSTÈLLEND HÓEVÉÉL DWÁÁSHEID ZICH IN KÒRTE TÍJD NÚ ZÓ ZICH MÉÉSTER GEMAAKT HAD VAN DE STÀD ÈN HÓE DÍEP DÍE VERWÀRRING GEWÒRDEN WÀS ÌN DE MÈNSENHÀRTEN & -ZÍELEN!!

ÌK stònd òp èn rìep MÍJN Zóón bíj me: 'Évèr,' zei ik. 'Wáár is Tsíppòr?' ... "DÀT WÉÉT ÌK NÍET," zei hij. "BÈN ÌK TSÍPPÒRS ÒPPÀS?"

Ik hóórde een ongebruikelijke nòrsheid in zijn STÈM. Wàt nú wéér? BEGRÉÉP mijn zoon míj nìet? 'We zíjn àllemáál TSÍPPÒRS ÒPPÀS!' zei ik strèng. 'WÍE DÉ ÒNSCHÙLD NÍET VERDÉDIGT, KÀN NÍET "mènsch" GENÓEMD WORDEN!' ÉBÈR zùchtte. "ÌK WÉÉT NÍET HÓE HET KÒMT, VÁDER," zei hij. "'T LÍJKT WEL ÒF JÙLLIE GENERATIE EEN ÀNDERE TÁÁL SPRÉÉKT DÀN DE MÍJNE. ÌS ÍEDER MÈNS ÌMMERS NIET VERÀNTWÓÓRDELIJK VOOR ZÍJN ÉIGEN VÉILIGHEID?"

'Zéker,' zei ik. 'Behàlve mensen als Tsíppòr, die zó wéinig gewìcht méégekregen hèbben dàt ze op vógeltjes lijken waarnaar de lééuw spééls z'n kláuwen úitstrekt!' Eber haalde z'n schouders op. Ik zag dat híj me 'n idioot vond & dàt irritéérde me! 'Hèb JÍJ sòms 'n god die vìndt dàt je de Zwàkkere níet màg beschèrmen, jij stòmkòp? ZÓEK TSÍPPÒR ÈN BRÈNG HÈM MÈTÉÉN BÍJ ME!' blàfte ik hèm tóe ...

Tot m'n opluchting stortte z'n eigenwijsheid als 'n slechtgebouwd húis dònderend ìnèlkáár! 't Kòn me niet schelen òf hij me BEGRÉÉP, àls hij zich maar gedróeg als 'n Zóón die zich onderwerpt aan 't Gezàg van z'n Váder? Zònder nog 'n Wóórd te spréken drááide hij zich òm & rènde bij me vàndáán, op zóek náár Tsíppòr!

14 nov 2014 - bewerkt op 15 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende