Q&AvdH@1300-1500: vervolgingen & verdrijvingen ...

Kenmerkend voor de positie van de joden in het middeleeuws christelijk Europa was de ambivalentie. De christenen keken op een dubbelzinnige manier tegen de joden in hun midden aan. Aan de ene kant waren zij het uitverkoren volk van de Bijbel, het volk waaruit de Verlosser was voort-gekomen en dat daarom respect verdiende. Aan de andere kant werd hun kwalijk genomen dat zij weigerden om in te zien dat de Masjiach reeds gekomen wàs, en dat zij de waarheid van de Kerk niet wilden aanvaarden. In maatschappelijk opzicht werden zij als vreemdelingen beschouwd, die niet pasten in de vaste structuren van de middeleeuwse maatschappij. Allengs groeide de opvatting dat de joden voor hun bescherming waren aangewezen op de hoogste vorst van het gebied waar zij leefden, d.w.z. de koning, en dat zij de koning daarvoor directe gehoorzaamheid ver-schuldigde waren. In veel gevallen buitte de koning deze gehoorzaamheid uit door de joden belastingen op te leggen & hen op te dragen om het belastinggeld van de bevolking te innen. Dat was uiteraard een extra bron van ergernis & 't gevolg was dat de joden werden gehaat als 'n groep van uitbuiters die niet voor rede vatbaar waren. De gevoelens van respect voor 'het oude volk' waren sterk genoeg om uitroeiing te voorkomen, maar niet om hun 'n rustig bestaan te garanderen!

'n Eerste grote uitbarsting van Jodenhaat deed zich voor bij de eerste Kruistocht in 1096, toen de kruisvaarders in een onberedeneerde en van hogerhand sterk afgekeurde vlaag van geloofsijver niet konden wachten tot zij de ongelovigen in het Heilige Land hadden bereikt, maar zich stortten op de ongelovige joden die in hun midden woonden. Ook bij de latere Kruistochten hebben zich deze uitwassen voorgedaan.

Andere tekenen van de moeilijke en dubbelzinnige positie van de joden in christelijke landen waren de beschuldigingen van rituele moord op christelijke kinderen en het gebruik vanhun bloed bij de bereiding van de paasmaaltijd (Norwich, 1144); Blois, 1171; Lincoln, 1255; Troyes, 128cool!, het ontwijden en 'martelen' v/d hostie (Parijs, 1290) & 't vergiftigen van bronnen in tijden van ziekten & epidemieën (vooral i/d periode van de zg.
Zwarte Dood rond 1350). Deze sentimenten leidden tot herhaaldelijke moordpartijen & vervolgingen (York, 1190; Duitsland, 1298-'99, 1336-'39;
Zuid-Frankrijk, 1320-'21)!
02 okt 2012 - bewerkt op 02 okt 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende