Q&afl61 't ontstaan van roeping en wat erop volgde

Hoe zijn Siddharta, Socrates & Yehosjoea uitgegroeid tot spirituele meesters die hun volgelingen diepgaand hebben beïnvloed? Welke gebeurte-nissen waren voor hen de aanleiding om hun boodschap & hun leer in 't openbaar uit te dragen? Hoe kwam hun roeping tot stand? Kozen ze er zelf voor is ze 'aan hen opgelegd'? Boeddha's innerlijk ontwaken: Boeddha's biografen, die toch verzot zijn op wonderbaarlijke anekdotes over z'n geboorte & kindertijd, maken nooit melding van 'n 'vroeg innerlijk zoeken'. De jonge prins wordt in z'n paleis volledig in beslag genomen door de genoegens van 't leven. Maar uiteindelijk krijgt hij daar genoeg van. En dan komt de verveling. Op 'n dag vraagt hij aan zijn trouwe koetsier zijn paard in te spannen om naar de koninklijke tuin te gaan, buiten de paleismuren. De koetsier gehoorzaamt, ondanks de orders van de koning die, gewaarschuwd door astrologen & brahmanen, z'n uiterste best doet om z'n zoon te behoeden voor de 4 verschijningen die zijn leven zullen doen omslaan: 'n grijsaard, 'n zieke, 'n dode & daarna 'n asceet.

De teksten zeggen dat de devata nogmaals ingrijpen in 't leven v/d jongeman & hem 't eerste teken sturen: terwijl hij tot dan toe alleen nog maar jonge mensen in goede gezondheid heeft gezien, komt hij onderweg 'n gerimpelde & tandeloze oude man tegen met grijs haar, gebogen over z'n wandelstok.

Geschokt stelt hij vragen aan zijn koetsier, die hem antwoordt: 'Het is 'n grijsaard. Iemand die oud is geworden.' En hij voegt eraan toe: 'Alle wezens worden op die manier oud, de jeugd duurt slechts een tijd, daarna verzwakt het lichaam.'

Dat is wat morrende Chai de laatste jaren heeft bemerkt na meer dan 65 jaar: ogen, oren, neus, mond, tong, hand/voet, spieren & alle aanver-wante onderwerpen van lichaam & geest beginnen sporen te vertonen van ouderdom. Nu eerst maar wat rijst koken. Gautama, Socrates & onze Yesjoe lopen vast niet weg: wat mij betreft staan wij nog steeds voor dezelfde dilemma's als zij ooit stonden! Om ons eigen 'antwoord' te geven. Tot straks of later misschien.