Q&a7Potok: ik hoop alleen dat ergens in dit alles

'n klein beetje licht zal worden geworpen op 'n brandende vraag: hoe komt 't dat er na bijna vierduizend jaar heftige, vruchtbare, vaak uiterst gewelddadige culturele confrontatie ~ met 't antieke heidendom, met Griekenland & Rome, met 't christendom & de islam & i/d afgelopen 200 jaar met 't moderne secularisme - hoe komt 't dat er ná dit alles ook nu nog steeds joden bestaan & dat die nog steeds - net als ik hier nu doe - zo blijven proberen om hun geschiedenis te doorgronden & te interpreteren? 'n Populair-wetenschappelijk boek over de joden!? Hoewel ik veel over de geschiedenis had gestudeerd schrok ik toch terug voor deze stap uit 't rijk der verbeelding naar de harde wereld der feiten, maar de uitdaging werd onweerstaanbaar toen ik me realiseerde dat ik met zo'n boek 'n solide kader zou kunnen construeren voor m'n romans & voor mijn voort-durende betrokkenheid 'bij mijn volk'! Ik begon gedisciplineerd te lezen & te studeren & 'herontdekte de waarheid' van 'n oud axioma dat ik had geleerd i/d doctoraaljaren van m'n filosofiestudie: wat "geschiedenis" ook mag zijn, het is nooit simpel! Naast iedere zin hadden er ook nog wel 10 andere kunnen staan om recht te doen aan alle tegenstrijdige visies van nijvere geleerden die hard werken aan hun eigen beeld van 't menselijk verleden? Maar ik (CP) schrijf overwegend verhalend & moest keuzes maken & beslissingen nemen die ik niet zal & kan rechtvaardigen: alleen als mijn Verhaal echt in 'n moeras van feiten dreigt te verzanden, zal ik 't even trachten te onderbreken om wat verschillende wetenschappelijke gezichtspunten te bespreken. Kortom: de joodse geschiedenis is verweven geweest met de geschiedenis van 'n (zeer) groot aantal naties & het Verhaal v/d joden is 'n rijke, werkelijk onvoorstelbare geschakeerdheid & ik heb daaruit 'n aantal thema's gekozen. Die thema's volg k door 't zon-licht & 't duister in 't verleden van mijn volk ~ om m'n eigen plaats erin te bepalen & om na te gaan in welke onderdelen van dat hele verleden ik mezelf 't sterkst herken. Over iedere periode die ik beschrijf, bestaat natuurlijk inderdaad al 'n uitgebreide bibliotheek & iedere boekenverzameling vergt minstens 'n mensenleven om te lezen. Ik heb er vrijelijk uit geleend & erken bij voorbaat alle aanspraken door anderen op 't auteursrecht v/d ideeën die erin tot uitdrukking komen! Sommige dierbare vrienden hebben hun leven gewijd aan 'de geschiedenis': allerlei soorten! Zij hebben geholpen om gerichter te leren lezen & door te dringen tot de voorposten v/d hedendaagse wetenschap die de terreinen onderzoekt 'waarover we het hebben'? Mor de Chai zit myDi eigenlijk ook best wel 'op zo'n manier': alle myDiertjes, 'dagboekaniers' m/v/k tussen de 10 & 100 als 't ware hebben wat mij betreft 'gelijke rechten & plichten' om hun eigen zegjes te doen op eigen wijze? Planten, dieren & mensen horen bij elkander ...