Q&A5773 LF: efficiënt mensen- & dierenwelzijn ~~~~

Woorden als natuur & intensivering zijn etiketten geworden voor goed & kwaad, voor gelijk & ongelijk, voor erbij horen & buitensluiten. Met onze woorden kunnen we dus blijkbaar heel goed scheiden & verbinden, maar 't scheiden heeft de overhand in de karikaturen die we nu vaak zien ...

'n Dichotomie geeft houvast: wij-zij, vertrouwd-vreemd, goed~kwaad. Dat maakt 't luisteren & de nuance schijnbaar overbodig? De affaire Aalt Dijkhuizen - hoort u wat 'r allemaal verder nog meeklinkt in 'n label als 'affaire'? -, heeft 't woordje intensivering verheven tot 't meest belanden woord van deze tijd!

Intensivering is het etiket voor het nieuwe onheil dat koste wat 't koste 'bestreden moet gaan worden'. Want: intensivering staat nu ineens voor alles waar de westerse stedelijke consument zich zo dolgraag tegen wil verzetten: onnatuurlijk, dieronvriendelijk, milieuvervuilend, grootschalig, neomondiaal & -technologisch?! Dit etiket 'intensivering' scheidt 'de geesten'!? Had AD 't woordje intensivering (voor de wetenschap 'n tamelijk neutrale term) níet gebruikt, DÀN was dìt debat 'anders verlopen'. Natuurlijk smeulen die tegenstellingen al heel lang: AD's woorden zijn de aan-leiding, niet de oorzaak v/d patstelling in dit debat over 'de toekomst v/d landbouw'.

Abel Herzberg zei dat precies zó in één van z'n gedichten, uit de bundel Drie rode rozen:

Al door het zeggen van het woord
Deelt men, scheidt men en schendt
Het alomvattende, dat men niet kent

cool!
18 sep 2012 - bewerkt op 18 sep 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende