Q&a20 de 'oersjoemariërs' willen niets liever dan

deze duisternis op 'n afstand houden: hun grote volksheld, Gilgamesj, rond 4600 jaar geleden aanvoerder i/d oorlog & heer van Oeroek, gaat op zoek naar onsterfelijkheid. De enige onsterfelijkheid die hij ooit zal vinden, is gelegen in de epische verhalen over hem die deel uitmaken van de erfenis van de Mesopotamische beschaving. Ze houden van het leven ~ de wereld van de dood waarin de naakte geest afdaalt, is onheilspellend & duister. Ze zijn trots op materiële bezittingen. 'n Overvloedige oogst, uitpuilende graanschuren, voorspoedige jacht & visserij, stampvolle stallen ~ dit alles wordt hogelijk gewaardeerd. Voor de wet koesteren ze een hartstocht die het denken van al die Mesopotamiërs in de volgende 3000 jaar zal blijven beïnvloeden: bezit moet nauwgezet afgebakend & geregistreerd worden, water-rechten moeten rechtvaardig worden verdeeld, meningsverschillen moeten worden beslecht, want zonder de wet vervalt de samenleving weer tot chaos! Ze streven naar barmhartigheid & medelijden maar worden meestal gedreven door een agressieve behoefte aan prestige & succes & ze houden zich weinig bezig met ethische grenzen van hun gedrag. De sjoemeriers leven in een wereld van een voortdurende angst: boven alles vreest men 'de goden'! Hij leeft in ontzag voor hen: soms heeft hij hen lief, heeft 't gevoel dat ze hem geluk hebben gebracht; hij aanbidt hen, brengt hen gaven & stort z'n hart uit als hij tot hen bidt? Maar hij weet dat hij ook nog erg machteloos staat tegenover hen & komt hen met angst & beven 'onder ogen'! Want hij weet dat hij is geschapen om een onderhorige te zijn: zij zijn de meesters & hij is de slaaf?! Híj werd gemaakt uit klei: 't is zijn taak om de goden te voorzien van eten, drinken ~ bier, veel gerstebier ~ & onderdak, want anders 'verzwakken ze' & kunnen ze hun goddelijke activiteiten niet meer voortzette & de kosmos niet meer leiden ....

De "Sjoemariër" aanvaardt zijn status, hij heeft geen notie van zoiets als 'vrije wil': alles is immers 'voorbeschikt' door 'de goden'!?

Meestal zijn die goden eigenlijk best wel vriendelijk & hebben ze liever dat 'n man waarachtig is dan leugenachtig, lieverdat hij recht-vaardig is dan 'n onderdrukker. Maar ze zijn ook bere-onvoorspelbaar: de drijfveren achter hun acties blijven eigenlijk onbekend & ze fungeren bovendien ook als 'n 'vergadering & raad': 'n god kon niet in z'n eentje 'n ongewone daad verrichten, hetzij goed, hetzij slecht: 'hij heeft de goedkeuring van de goden nodig'? Daardoor kennen die goden zelf niet eens vantevoren 't lot dat ze nu voor 'n mens zullen gaan beschikken ~ die 'hemelse democratie' leidt tot 'grote onzekerheid op aarde'.