Q&a VIII Perspectief van ongekende mogelijkheden

Alles verandert. Niets blijft helemaal hetzelfde. We kunnen nog steeds angsten & onzekerheden voelen van onze (voor)ouders: ook wijzelf moeten op eigen wijze leren om telkens weer 'opnieuw te beginnen'?! Veel is al eeuwenlang geschreven over de belangrijke plaats die onderwijs inneemt binnen de menselijke Gemeenschap: ook elke myDientry getuigt daar op eigen wijze van!? Wat bovenal die drang tot overdracht van die kennis heeft bepaald, is de wetenschap dat in één enkele flits àlles van ons weggenomen kan worden, alles wat we 'hebben', elk ogenblik weer opnieuw, maar dat niet van ons weggenomen kan worden wat we 'aan 't worden zijn', & dat zolang we nog weten waarom we leven, zolang we beseffen wat de Bron is van onze eigen existentie, we ook in staat zijn om ons in alle omstandigheden te (ver)weren:
VERTEL DE KINDEREN, NOOIT DE MENS IN ZICHZELF TE VERLOOCHENEN, MAAR INTEGENDEEL, SPOOR HEN AAN OM SOLIDAIR TE BLIJVEN MET ONZE VOLKEREN VAN MENSEN, PLANTEN EN DIEREN, EN DOOR HEN (en ons) ALLE LEVEN OP AARDE & RONDOM ONS ~~~ VERTEL HEN OVER DE LIEFDE DIE ONZE VERSTE GROOTOUDERS OOK AL KOESTERDEN VOOR DE VREEMDE WONDERBAAR-LIJKE GEMEENSCHAPPEN OVER DE HELE AARDE & OOK VOOR ELK KLEIN PLAATSJE DAT ZICH VOOR ONZE OGEN &
in onze geest voor vaders, moeders & kinderen. Want wat zou er van ons worden zonder hen & vice versa?
Zeg hen niet en zeg mij niet dat ze zomaar zonder meer aan de hele wereld toebehoren
& we ons volledig moeten gaan wijden aan alle idealen tegelijkertijd
& restloos constant almaar onvermoeid moeten blijven vechten
voor alle slachtoffers tegelijk van alle onrechtvaardigheden.
Er zijn grenzen.
We kunnen niet alles.
Ik ga even een middagdutje doen. 'n Siësta ahw.
Misschien tot straks.
Of later.

10 okt 2012 - bewerkt op 10 okt 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende