Q&A Trouwe Verdieping @ Podium Intensieve Landbouw

Intensieve landbouw is de slechtste optie!? Er is voldoende voedsel om de groeiende wereldbevolking te voeden: & biologische boerderijen zijn niet vervuilender. Mda. Ruud Tombrock, directeur Benelux v/d world society for THE PROTECTION OF ANIMALS. Bestuursvoorzitter Aalt Dijkhui-zen v/d Wageningen Universiteit stelt 't (op) scherp: òf (nog meer) intensiever landbouw òf HONGER?! (Zie TV/3sept.l.l.'12) RT: "Waar AD aan voorbijgaat is, dat er nú al genoeg voedsel wordt geproduceerd om de 10 miljard mensen ~ de verwachte omvang v/d wereldbevolking in 2050 ~ te voeden. Alleen: dit voedsel wordt hoogst ongelijk verdeeld. (RARA, HOE KÀN DAT?) Terwijl zo'n miljard mensen honger lijden, neemt de obe-sitas-epidemie hand over hand toe! De kosten van die overconsumptie lopen navenant òp! Bovendien worden er gigantische hoeveelheden voed-sel níet gebruikt - door gebrekkige opslag & infrastructuur in ontwikkelingshulplanden, door verspilling aan 't eind v/d voedselketen in 't Westen ...

En ook door 'n groot deel v/h voedsel te misbruiken voor veevoer. Zoals de speciale rapporteur v/d VN/UN voor 't recht op voedsel opmerkte: al bijna de helft v/d wereldwijde graanoogst gaat naar vee!

Kwantiteit is daarmee niet per se 't allereerste probleem, maar veeleer distributie. Ook de kwaliteit speelt 'n rol! Wereldwijd sterven evenveel mensen aan 'n zinktekort als aan malaria? De industrialisering v/d landbouw, met 'n strikte scheiding tussen veeteelt (DÙS dierlijke mest!) & akkerbouw, is daarin 'n factor. Tòch lijkt 't 'n goed idee omwille van voedselzekerheid om die productie nu nog te gaan vergróten? De vraag is echter hóe die productieverhoging 't best te bereiken valt & wáár!

Ongeveer 70% v/h wereldwijde voedsel wordt door kleine boeren geproduceerd, met name in ontwikkelingslanden. Met tamelijk eenvoudige maatregelen kan hun productie ver-hoogd worden, met bijkomend voordeel dat dit voedsel dáár wordt geproduceerd waar het 't hardst nodig is. Bovendien is dit 'n relatief effectieve manier voor mensen om uit de armoe te komen.

Industriële productie à la NL~model bereikt juist 't tegendeel! Kippenpoten bv. worden voor dumpprijzen @ Afrika afgezet, waardoor kleine boeren ÚIT de markt gedrukt worden. Óók de stelling van AD dat een megabedrijf waar koeien nóóit meer buitenkomen 'beter' zou zijn dan minder inten-sieve systemen is nogal ongelukkig? Intensíef betekent níet automatisch mìnder belàstend per kilo product - & al helemaal niet minder belastend per consument! Onderzoek laat juist zien dat weidegang grosso modo béter voor 't milieu is. De uitstoot van broeikasgassen van laagproductieve koeien @ Nieuw~Zeeland die búiten grazen, is per liter melk ongeveer de helft van dir van NL~koeien die steeds vaker hun hele leven opgesloten staan. En tot slot vergeet AD ook nog eens 'dierenwelzijn' als aspect van duurzaamheid! Ten onrechte noemt hij plofkippen duurzaam, want dúúr-zaam is 'n integraal begrip dat 3 dimensies omvat: economie, ethiek & milieu. Plofkippen (plofkoeien/varkens/mensen e.d.) mogen dan misschien wel economisch 'hoger scoren' & 't op milieugebied 'beter doen' dan sommige 'alternatieve vormen' van kippenhouderij (maar slechter dan vege-tarische kip), vanuit ethisch opzicht zijn ze 'n ware ramp: ze zijn zóvèr dóórgefòkt dat hun welzijn inherent ernstig is aangetast. Derhalve kwaliifi-ceren ze níet als 'duurzaam'!

Géén wònder dus dat UNEP, 't milieuprogram v/d UN/VN, voorzíet dat om de overgang naar 'r GROENE ECONOMIE te kunnen maken, de industriële landbouw zal dienen te krimpen, terwijl in traditionele systemen van kleine boeren in ontwikkelingshulplanden groter winst te boeken valt: ECONOMISCH, SOCIAAL ÈN ECOLOGISCH! Dat uitgerekend de bestuursvoorzitter v/d Wageningen Universiteit dit alles zó verontachtzaamd, mag opmerkelijk heten.