Q
Louise Fresco: Wat ik mis in onze huidige samenleving, of het nu om voedsel gaat of economische groei, ontwikkelingshulp of zorg, is de ruimte voor het zoekende, voor 't (h)erkennen dat onze meningen 'n momentopname zijn, dat kennis gevalideerd moet worden en niet zómaar ontstaat.
Wat ik mis is de oprechte nieuwsgierigheid naar andere standpunten, 't vermogen om goed te luisteren, mildheid tegenover anderdenkenden, uit 't besef dat geen van ons 't overzicht heeft, maar slechts een fragment ziet. Of om nog een keer Abel Herzberg te citeren:
Alles wat wij zijn,
Wat wij zien, ervaren, zeggen,
beleven en doen,
Is fragment.
Maar er is geen fragment
Of de ziel van al wat leeft,
Is daarin tot uiting gekomen.
Toch was AbHe niet alleen de man van het milde, luisterende humanisme. Zijn leven lang heeft hij geageerd tegen onverschilligheid & de opzettelijke of halfopzettelijke blindheid van degenen aan wie de Jodenvervolging voorbij was gegaan. Die houding, van 'val-me-niet lastig-ik-heb-het-al-moeilijk', dreigt nu voortdurend. Onverschilligheid is de luiheid van degenen die 't zo goed hebben dat ze de rest van de wereld hoog-stens als 'n bedreiging van hun welvaart (willen) zien!?
Tot slot dit. Vanavond is de avond voorafgaand aan 't Joodse Nieuwjaar, Rosjhasjana - Rosj haSjanah -
(5773): weet u waarom dat nieuwe jaar altijd in deze periode gevierd wordt? Dat komt omdat déze maand de afsluiting is van het oogstseizoen in het gebied rond om de Middellandse Zee. De akkers zijn leeg, de laatste dieren geboren, de meeste druiven geoogst, het wachten is nu alleen nog voor de olijven die nog moeten afrijpen. Met de herfst beginnen de nieuwe regens, en met de regens de onzekerheid of er voldoende water en dus voedsel zal zijn in het volgende seizoen. Rosjhasjana (de 'kop' van 't jaar) is dus tegelijk het moment van dankbaarheid voor de oogst (net zoiets als dank- & biddag voor het gewas in de christelijke kerken), maar markeert ook de kwetsbaarheid van de mens. In de loop vannde afgelopen tienduizend jaar, sinds het begin van de landbouw ['t vollopen van de Zwarte Zee, de ontploffing van Thera/Sarotini/tsunami's/natuur- & cultuurrampen e.d.], hebben we collectief die kwetsbaarheid zo goed hebben kunnen terugbrengen dat 't overgrote deel van de wereldbevolking zich nu niet constant zorgen hoeft te maken over de vraag of er morgen te eten zal zijn, & dat we erop kunnen vertrouwen dat ook toekomstige generaties steeds minder honger & gebrek zullen hoeven te lijden. Dit is één van de grootste verworvenheden van onze tijd die we ons bij ieder debat over voedsel zullen moeten herinneren.
Wat ik mis is de oprechte nieuwsgierigheid naar andere standpunten, 't vermogen om goed te luisteren, mildheid tegenover anderdenkenden, uit 't besef dat geen van ons 't overzicht heeft, maar slechts een fragment ziet. Of om nog een keer Abel Herzberg te citeren:
Alles wat wij zijn,
Wat wij zien, ervaren, zeggen,
beleven en doen,
Is fragment.
Maar er is geen fragment
Of de ziel van al wat leeft,
Is daarin tot uiting gekomen.
Toch was AbHe niet alleen de man van het milde, luisterende humanisme. Zijn leven lang heeft hij geageerd tegen onverschilligheid & de opzettelijke of halfopzettelijke blindheid van degenen aan wie de Jodenvervolging voorbij was gegaan. Die houding, van 'val-me-niet lastig-ik-heb-het-al-moeilijk', dreigt nu voortdurend. Onverschilligheid is de luiheid van degenen die 't zo goed hebben dat ze de rest van de wereld hoog-stens als 'n bedreiging van hun welvaart (willen) zien!?
Tot slot dit. Vanavond is de avond voorafgaand aan 't Joodse Nieuwjaar, Rosjhasjana - Rosj haSjanah -
(5773): weet u waarom dat nieuwe jaar altijd in deze periode gevierd wordt? Dat komt omdat déze maand de afsluiting is van het oogstseizoen in het gebied rond om de Middellandse Zee. De akkers zijn leeg, de laatste dieren geboren, de meeste druiven geoogst, het wachten is nu alleen nog voor de olijven die nog moeten afrijpen. Met de herfst beginnen de nieuwe regens, en met de regens de onzekerheid of er voldoende water en dus voedsel zal zijn in het volgende seizoen. Rosjhasjana (de 'kop' van 't jaar) is dus tegelijk het moment van dankbaarheid voor de oogst (net zoiets als dank- & biddag voor het gewas in de christelijke kerken), maar markeert ook de kwetsbaarheid van de mens. In de loop vannde afgelopen tienduizend jaar, sinds het begin van de landbouw ['t vollopen van de Zwarte Zee, de ontploffing van Thera/Sarotini/tsunami's/natuur- & cultuurrampen e.d.], hebben we collectief die kwetsbaarheid zo goed hebben kunnen terugbrengen dat 't overgrote deel van de wereldbevolking zich nu niet constant zorgen hoeft te maken over de vraag of er morgen te eten zal zijn, & dat we erop kunnen vertrouwen dat ook toekomstige generaties steeds minder honger & gebrek zullen hoeven te lijden. Dit is één van de grootste verworvenheden van onze tijd die we ons bij ieder debat over voedsel zullen moeten herinneren.
18 sep 2012 - bewerkt op 18 sep 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 26 dec 2025 50310 ‘Als Israël bij die RODE RIETZEE gezegd had:
- O 26 dec 2025 5030989 De overheersing van Israël door de vreemde
- O 26 dec 2025 50308Simpelkwesties van zoogdier, roofdier & mens?
- O 26 dec 2025 50307 Hoewel het mogelijk is dat ook de zeloten
- O 26 dec 2025 50306 HET IS MOEILIJK OM IN TE STEMMEN MET AUTEURS
- O 25 dec 2025 50305 UIT AL DEZE UITSPRAKEN BLIJKT DAT YESJ ALDUS
- O 25 dec 2025 5030488/7 HÈT HEMELS GODSRIJK: op een goede dag…..
- O 25 dec 2025 5030387 YESJ’ concept van gods rechtvaardigheid is
- O 24 dec 2025 50302 ‘t Was toen in zekere zin ‘heersende mening’
- O 24 dec 2025 50301 Zo accepteert Yesj hier nu zo net als elders
- O 24 dec 2025 50300 De Paradox van YESJ’ Breuk met de toenmaals
- O 23 dec 2025 50299 86 Van Esseense Randgroepsekten nam Yesjoea
- O 23 dec 2025 50298/85 Volgens ‘t Testament van Benyamin mag men
- O 23 dec 2025 50297 In plaats van ‘als uzelf’ staat er bij Mataï
- O 23 dec 2025 50296 Yesj laat zich uit in dezelfde geest als hij