Q'81 Ik kocht 'n stuk land & begon 't vlijtig ~~~~

TE BEWERKEN, MAAR DE STAD ZOEMDE ALS EEN LASTIGE WESP DOOR MIJN GEEST EN BEZORGDE ME EEN VAAG SOORT HOOFDPIJN!

IK KÖN HET ÒNBEKÈNDE NIET WÈGDENKEN, HET WÀS ER, 'tbezorgde me ònrust, "ÙT" wìlde zich láten kènnen?!

Toen onze zoon ÉVÈR drie maanden oud was, kreeg hij zó'n HÈFTIGE kóórts dat zówèl MÌLKA als ik bàng waren dat hij stèrven zou ~~

Toen herinnerden we ons dat de man van wie wij ons stuk land gekòcht hadden
behalve grootgrondbezitter óók dòkter was. En dus zijn we voor de tweede keer, maar nú samen met onze pasgeboren zoon, naar de stad getogen. De eerste keer had ik de stad nauwelijks in me opgenomen omdat ik min of meer in paniek was? Plotseling zóvéél mensen bíj èlkáár, wringend door nauwe straatjes & kronkelige steegjes, zoveel geschreeuw in allerlei onbekende dialecten, zoveel stank van mensen en dieren, ik kon het ònbekènde nog niet aan èn sloot me ervoor àf! Achteraf constateerde ik dat MÌLKA méér gezíen had dan ik: zij was verrùkt van de kleding van de vrouwen,
terwijl ík geen ènkele vrouw òpgemerkt had

Onze dokter masseerde mompelend Evers buikje,
net zolang tot hij begon te poepen. Vervolgens diende hij ons kind 'n drankje toe dat binnen een uur de koorts temperde.
Nadat hij een aantal toverformules uitgesproken en zijn goden aangeroepen had, verklaarde onze dokter dat ÉVÈR zou blíjven leven,
en wíj geloofden hem
op zijn woord!

Terùg op straat was ik zó òpgelùcht
dat het léék òf ik Níeuwe Ógen gekregen had? Àls de Stàd zùlke geléérde mànnen herbergde als onze goede dokter, kòn het toch ònmógelijk 'n SLÈCHT óórd zíjn! Nú keek ik m'n ógen úit
èn óók MÍJN óren gingen ópen.

Tóen was er múzíek!
05 nov 2014 - bewerkt op 10 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende