Q'79b Onze vaders & grootvaders omarmden ons nogal
PLECHTIG
EN GAVEN
ONS DAARMEE TOESTEMMING
ÒM TE VERTREKKEN! Toen we terug waren
in de beslotenheid van onze tent vroeg ik: 'Waar haalde je Gòd opeens vandaan?'
"UIT MIJN HART," zei ze. "DE STEM VAN JOUW VERLANGEN ÌS G DS STEM. ÀLLE STÈMMEN ÌN ÒNS KOMEN
VAN HEM|HAAR|HET: DIE VAN DE LIEFDE EN DE WOEDE, JALOEZIE EN MEDELIJDEN, ER ÌS GÉÉN STÈM BÌNNENÌN ÒNS
DIE NÍET VAN HÈM KÒMT!" 'Òp díe manier,' zei ik, maar betwijfelde tegelijk òf dìt wáár wàs? Ik kòn zó een vijftal stemmen
òpnoemen die zéker níet van G d waren gekómen door tijd & ruimte héén! Ik ging níet met MÌLKA in discussie, omdat zíj
òns vertrek mógelijk gemaakt had. Wíj laadden al onze mee te nemen bezittingen op onze lastdieren en gìngen òp Réis
naar het Lànd dàt "G d òns graag zou wìllen wíjzen", dat wil zeggen ìk, maar ik had nog geen idee wàt vóór een Lànd
ik Zòcht?!? Èn wàt móest ÌK er dan gaan dóen? Waarmee zou ik mijn dagelijks brood verdienen om ons te voeden?
Ik hàd alleen verstand van landbouw, verder wist ik eigenlijk nog van niets! ÌK hàd míj en de MÍJNEN nu dan wel
bevrijd van mijn familie, maar in mijn hoofd was er nog niet ècht veel veranderd?! Àls ik DÀCHT aan onze
toekomst, zag ik mezelf Bézig zoals ik ÀLTIJD al bezig geweest wàs: ploeterend op een Stùk Lànd ~~~
We reisden wéken ÀCHTER elkaar dóór en àl die tijd kéék ik mèt de ogen van een landbouwer naar
'de wereld' omdat er nog niets ànders ìn me òpkwam?! Dus toen we bij SJINAR in 'n laagvlakte
terechtkwamen, zag ik meteen dàt de grond dáár ÚITERST vrùchtbaar wàs: de vlakte werd 'r
doorsneden met Bréde Rivieren die jaar in jaar uit
vètte kléi op hun oevers afgezet hadden;
ìk wìst dàt ik aangekomen was 'in
het Lànd waarnaar
ik verlàngd
had'
~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende