ER
WAS GEEN
STRATEGIE VOOR DIE
REVOLUTIE UITGESTIPPELD, ZODAT ER
VOOR DE DAG EROP SNEL EEN MARSCH DOOR MÜNCHEN GEORGANISEERD WERD,
NADAT EERST EEN GROEPJE NAZI'S EEN DRUKKERIJ HAD BEROOFD WAAR BILJETTEN VAN 1 MILJARD REICHSMARK
VERVAARDIGD WERDEN! Emil Klein liep mee i/d mars & herinnert zich dat er schoten klonken op het moment dat de nazi's
't oorlogsmonument bij de Feldherrnhalle i/h centrum van München naderden & oog in oog kwamen te staan met Beierse veiligheidstroepen: 'De eerste gedachte was: is Hitler gewond?' vertelt EK: 'Is Ludendorff gewond? Iedereen rende
'n andere kant op! Natuurlijk, als er geschoten wordt moet je immers dekking zoeken? Wij waren uiteraard goed
getrainde SA'ers die wisten wat ze moesten doen als er schoten vielen [...] En de mensen kwamen overeind om
te zien wat er aan de hand was. Er was ècht trammelant, deels omdat de menigte die daar was - allemaal ook
in uniform - niet wist wàt er gaande was! Één ding wisten we wel zeker, dat Kahr de hele zaak verraden had!
Zij hielden hun woord niet: ze hadden het plechtig beloofd; maar deze belofte was verbroken door Kahr &
diens collega's, waardoor AH duidelijk alleen kwam te staan!' Tijdens die schietpartij bij de Feldherrnhalle
- niemand weet orecíes wie dat vuurgevecht begon - werd de man die naast ADHI stond, Erwin von
Scheubner-Richter, doodgeschoten. Hitler liet zich op de grond vallen, wat door z'n critici gezien
werd vervolgens als het bewijs van zijn lafheid! 'Ik verbaasde me er altijd over dat AH slechts
'n paar lijfwachten had die hem op z'n tochten vergezelden, en als hij rondreed was dat altijd
in een open wagen.'
