purim achasjverosj vasthi mordechai esther & haman


ONS
hele leven
bestaat dus eigenlijk
uit heel eenvoudige oefeningen
en aanverwante leermomenten: ze worden ons
aangeboden als onze belangrijkste hulpgereedschappen
die ons leven kunnen veranderen in woorden en concepten die door iedereen kunnen worden gebruikt ~
de uitdaging en de 'proof of the pudding' zit hem in de toepassing, het geduld en de volharding?
Je kunt ook je hele leven allerlei gecompliceerde oplossingen voor jouw problemen najagen, maar dat lijkt me tijdverspilling als de antwoorden in de grond van de zaak heel simpel zijn
en binnen ieders handbereik liggen!
Wil jij ze vinden: kijk dan vooral
naar binnen ...

Niemand anders
heeft HET antwoord voor jou:
en JIJ hebt evenmin het antwoord
voor een ander.

Niemand anders
kan jou gelukkig maken en niemand anders kan jou verdrietig maken:
jouw geluk of verdriet behoort
louter en alleen
jou toe.

Verwacht niet
dat een ander jou van je zonden en tekortkomingen zal verlossen en bevrijden:
dat zal niet gebeuren omdat alle zelfbenoemde redders meestal niets anders zijn dan wolven in schaapskleren.

En ga evenmin
een ander jouw fouten en gebreken verwijten.
Je kunt niemand anders verantwoordelijk maken voor wat jij al of niet gelooft,
of voor de keuzes
die jij maakt.

Houd altijd
deze eenvoudige waarheden voor ogen
en gedraag je ernaar: want deze weg is recht, hij lijkt alleen maar kronkelig wanneer we blijven proberen
om er een draai aan te geven om aan onze eigen vermeende behoeften
tegemoet te komen.

Wees dus maar
heel duidelijk over deze grenzen:
elke overtreding treedt op door een gebrek aan duidelijkheid over de vraag
welke verantwoordelijkheden bij jou berusten
en welke bij
anderen.

JIJ bent
verantwoordelijk voor jou.
Vraag niet aan een ander om iets voor jou te doen wat je voor jezelf kunt en moet doen.
Geef je macht niet uit handen aan autoriteiten
buiten jezelf.

Doe wat je
voor anderen kunt doen.
Bied hulp als daarom gevraagd wordt en geef die dan ook vrijelijk.
Maar neem in jouw bereidwilligheid niet MEER op je
dan jij eigenlijk op je
kunt nemen.

Natuurlijk is het belangrijk
om anderen waar mogelijk te helpen,
maar ga niet voor hen doen wat ze zelf moeten leren doen: als je steeds ten onrechte
verantwoordelijkheid voor anderen blijft nemen, dan roep je verwijten over je af
als wat jij doet niet
naar hun zin is.

JIJ bent
niet tot verlosser
en bevrijder voor anderen verkozen:
dus probeer dan alsjeblieft dat niet te zijn of te worden want dat geeft alleen maar meer narigheid.
Ik zal je een hint geven: alle verlossers worden uiteindelijk gekruisigd, opgehangen of vermoord.
Iedereen die op een voetstuk wordt gezet,
wordt met pek en veren ingesmeerd
en door het slijk gehaald!

Denk daar
alsjeblieft over na
voordat je het ene of andere podium beklimt en mensen gaat voorhouden
dat JIJ "DE" oplossing voor hen gevonden hebt: kijk maar na in onze geschiedenis wat er dan gebeurde?
Iedereen die door mensen is 'groot' gemaakt als 'idol' of afgod, word ook door mensen gestenigd!
Want ZO werkt projectie
nu eenmaal ...

Dat
alles komt
door slechte grenzen:
doordat we niet meer weten [want dat zijn we 'even' weer vergeten]
wat nu eigenlijk onze eigen verantwoordelijkheid is
en wat niet?

Niemand anders
dan wijzelf is nu eenmaal verantwoordelijk voor jouw genoegens of jouw ellende
[behalve dan in die gevallen van duidelijke afhankelijkheid als klein kind, ernstig zieken & invaliden]:
maar verder niet jouw minnaar,
noch je 'vijand'!

En misschien
ben jij zelfs zelf op bewust niveau niet verantwoordelijk:
dus begin niet om jezelf al van jongsaf aan aan een kruis te nagelen als jij je rot voelt.
Laat de pijn simpelweg
jouw leraar
zijn ...

De
rol die
anderen in ons
leven hebben is NIET
dat ze iets voor ons moeten doen, of jou vertellen wat jij moet doen,
maar dat we elkaar steunen bij het ontdekken van de waarheid over onszelf en elk ander.
DAT [rak kach: tat tvam asi!] is onze rol
in elkaars leven.

Het
is onze
rol om een
vriend voor anderen te zijn,
en open te staan voor de vriendschap die zij ons te bieden hebben.
Je hoeft hen niet op jouw rug rond te dragen, en zij hoeven evenmin jou rond te slepen:
alleen kleine kinderen moeten gedragen worden, en heel wat minder lang dan je vaak zou denken?
Zelfs wanneer wij een taak beter kunnen uitvoeren dan een ander, dan moet je het hen nog laten doen!
Wat een ander kiest behoort HEN toe: doe dus maar rustig een stap terug zo nu en dan en geef hen de ruimte: kijk zelfs niet over hun schouder mee, maar laat ze ...
Als iemand ~ volwassene of kind ~ iets van jou wil leren, wees dan een voorbeeld.
Laat zien wat er gebeuren moet door het te doen: laat hen toekijken en met jou mee oefenen.
Als ze geleerd hebben wat jij hun leren kunt,
stuur ze dan maar
zelf op pad!

We
moeten de
afhankelijkheid in [van
en aan] anderen niet bevorderen:
als jij hulp geboden hebt en
men heeft die aanvaard, wees
er dan blij om
en laat dan
die ander
VRIJ!

Als
die ander
steeds weer terugkomt
om nog meer instructies,
dan weet je dat er sprake is
van afhankelijkheid en die moet je
niet verder aanmoedigen [zelfs, en vooral niet,
als je er zelf financieel of anderszins, baat bij hebt]!
Geloof maar gerust in anderen, OOK als zij nog niet in zichzelf geloven:
zeg hun dat je weet dat ze het kunnen en laat hen verder vrij!
Een goede leraar moedigt zijn leerlingen aan en maakt ze niet nog meer afhankelijk.
Een goede therapeut helpt een klant
zich de vaardigheden eigen te
maken die nodig zijn
om het zelf
te kunnen
redden.

We
zijn hier
op deze aarde
om andermens vooruitgang mogelijk
te maken en niet om ons aan hen vast te klampen:
we kunnen alleen maar onderwijzen wat we zelf
bereid zijn om
te leren

@
05 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende