Pure nieuwsgierigheid, interesse, herinnering enz.

KAbp102

Voor Origenes was Yesjoea 't begin- & eindpunt van alle exegese: 'Yesjoe legt ons de wet uit als hij ons de geheimen van de Wet onthult.

Want wij, die tot de katholieke Kerk behoren, wij verachten de wet van Mosjeh niet maar aanvaarden hem, zolang Yesjoea hem aan ons uitlegt.

Ja, alleen als híj de Wet aan ons uitlegt, kunnen we hem op de goede manier begrijpen, en zijn (Yehosjoea's) be-doeling en opvatting in ons opnemen'!

Voor Origenes waren de joodse heilige boeken 'n midrasj/onderzoek/ontdekking/ontwikkeling op 't NOT, dat zelf 'n commentaar op de TaNaCh was geweest: zonder allegorie had de bijbel geen betekenis? Hoe kon je bv. 't gebod v/d Masjiach letterlijk nemen dat zei: 'Als je rechteroog je op de verkeerde weg brengt, ruk 't dan uit & werp 't weg'?

Hoe kon 'n christen 't barbaars bevel (uit de tekst v/d Septua-ginta) aanvaarden om 'onbesneden jongens te doden'? Wat moesten christenen nu nog bv. met uitvoerige aanwijzingen voor het bouwen v/d tavernakel e.d.?

Bedoelde de bijbelschrijver ècht dat G d in de tuin van Eden 'wandelde'? En mochten Yesjoe's leerlingen echt geen schoeisel dragen?

(Wie moest wat, wanneer, waarom wel of niet letterlijk of figuurlijk nemen & ernaar trachten te handelen?)!

Als je de bijbel letterlijk uitlegde, dan was dat 'n heel 'erg moeilijke, zo niet onmogelijke taak'! Het lezen v/d Schrift(en) was verre van gemakkelijk, zoals Origenes telkens opnieuw benadrukte: want maar al te vaak verdraaiden ketters de tekst voor hun eigen merkwaardige doeleinden of gaven ze een oppervlakkige uitleg van 'n erg ingewikkelde passage?! 't Was eigenlijk zo nu dus wel moeilijk om in bepaalde problematische of onstichtelijke bijbelverhalen (vol fantasie, seks, geweld & waanzin) nog inspiratie & 'n verantwoorde boodschap te kun-nen vinden, maar zg. 'omdat i/d Schrift de Logos sprak', 'moeten we geloven dat 't kàn, ook al zien we er de zin niet direct van in'!?

Dus toen Origenes 't twijfelachtig gedrag besprak dat Avraham vertoonde toen hij z'n vrouw aan de farao verkocht onder 't voorwendsel dat ze z'n zus was, betoogde hij dat Sara(ïknipoog 'n symbool was v/d 'deugd' & dat Avram dit symbool liever deelde dan 't hield voor zichzelf?
gemeen
14 jul 2012 - bewerkt op 14 jul 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende