Puntjes op de 'i' van Yanus


ALEA
IACTA EST:
'de teerling is geworpen',
oftewel:
zowel
de bijbel als myDi
& visa versa
zijn mijn
'richtsnoer'.

Een sceptica zou hieruit
kunnen concluderen
dat een bezigheid als deze
('ruimhartig filosoferen' in myDi & 'heilige' schriften)
waaraan een gewoon plot
en een gewoon hoofdpersoon ontbreken,
zich volstrekt niet leent
voor 'mededeling'?

Maar nauwgezet lezen van de teksten
doet vermoeden dat myDi & TeNaCH deels een plot hebben
en deels niet,
terwijl de 'hoofdpersonen' deels echte
of 'ontleende' personages zijn
en deels niet ...

Kortom in beide gevallen hebben we met een lappendeken te maken!

De verschillende lapjes kunnen heel best
langs de naden en zomen
worden losgetornd en weer ergens anders
worden vastgezet en
een heel andere samenstelling.

En zelfs daar waar over de literaire of
letterlijke & figuurlijke opzet te
twisten valt, is het literaire effect onmiskenbaar
aanwezig.

De blijvende kracht van 'heilige' & 'onheilige'
schriften en geschriften komt
dus ook voor een deel voort uit hun
'toevallige' (aleatoire) karakter.

Kenmerkend voor kunst is vaak
dat er niets aan toeval wordt overgelaten.
In de werkelijke wereld speelt het toeval een grote rol.
De sfeer van werkelijkheid in een kunstwerk
wordt daarom vaak versterkt
als het toeval wordt toegelaten
of zelfs gesimuleerd.

Het toeval is, al of niet om bewuste artistieke redenen,
beslist tot de bijbel
en myDi toegelaten.

De volgorde waarin het leven van god,
mensen of andere 'hoofdpersonen'
in al die boeken wordt verteld, is de volgorde van
TeNaCH & MoRDeCH@i:

en hoewel ik me best ook wel inspan om de verschillen
tussen TeNaCH, TeKaN & myDi
zo nu en dan weer uiteen te zetten,
en hoewel ik geloof dat we eerder van meer dan
twee werken moeten spreken
dan van twee of EEN,
haast ik me eraan toe te voegen
dat de overeenkomsten tussen
'die drie' wat hun gemeenschappelijke hoofdpersonen betreft
ronduit enorm zijn.

De afwisselende volgorde van de boeken
in de drie 'canons' is van belang:
maar evenzeer het feit dat de volgorde
in de eerste elf boeken (en jaren!) bijna
volkomen identiek is.

Dat betekent dat god (en wij) als het ware
zogezegd vanaf onze jeugd
tot en met onze vroege volwassenheid
door TeNaCH/TeKaN & myDi
op dezelfde wijze
begrepen worden.

Alleen onze middelbare en hogere leeftijd
worden verschillend opgevat.

Sprookjestaal gaat meer en meer plaatsmaken
voor realistischer beschrijvingen?

Een in wat voor 'biografievorm' dan ook gegoten
moderne
interpretatie die gebaseerd is op het werk van de oudere
redacteuren,
zal onvermijdelijk verschillen
van een of meerdere vergelijkbare interpretaties
die gebaseerd zijn op de werken
van de andere dagboekaniers, piraten
en zeeschuimers ...

Gedurende onze pre-puberale jaren moeten we allen
'dezelfde' stormen en veranderingen
op allerlei gebied
(geestelijk/lichamelijk/sociaal)
doorstaan,
maar er kan geen twijfel over bestaan
dat het onderwerp,
"G*D en de mens",
in beide gevallen
(twee kanten van)
'hetzelfde' wezen zijn
als het ons 'oerwoordenspel' gaat:

G d
zoals die
door het oude
Israel werd vereerd kwam
voort uit
de versmelting
van een aantal van de goden die een nomadisch volk
op zijn omzwermingen was
tegengekomen.

Dit 'historisch proces'
maken wij ook 'allen' zelf door in onze jonge jaren.

Het
hemelsblauw van
"El", de aardkleuren
van "de god uwer vaderen",
het bloedrode paars van 'Ba'al' of "Tiamat"
of de eeuwiggroene
herinnering aan
"Asjera"
.......

"Yah",
"El-Elyon", "Adonai Eloheinu",
YHWH/Yahweh: ik was, ben en zal zijn:
WIJ ZIJN 'WORDENDE'
.............

Versmelting
in oeroude tijden en plaatsen beyond history.

Veelsoortigheid en zich vernieuwende voorstellingen en beeldvormingen.

Onze eigen gespleten en moeilijke eenheid,
waarmee we onafgebroken gevechten leveren,
dag en nacht
...

Mijn vader
was een lezer en mijn moeder was een strever.
Ik ben mijn moeder en
mijn vader.

Vanaf
het moment van conceptie,
wanneer drieentwintig chromosomen van
een man en drieentwintig chromosomen van een vrouw
de eerste cel worden van een nieuw mens,
worden we bepaald door
onze innerlijke
scheiding
...

G ds
verlangen naar
een 'eigen' zelfbeeld.
Gods zelfbeeld wordt zelf de maker van zelfbeelden.
Daarna het ene conflict na
het andere.

Motieven
voor schepping: fysiek geschonden maar moreel
wakkergeschud
...
Heen
en weer
bliksemende en donderende
aandacht
tussen goden en mensen
tot op
de huidige
mydidag.

Tat
Tvam Asi:
dat zijn wij
...
Doemdenken
en heilsboodschap onder wisselende omstandigheden.
Herkenning, miskenning, hoop
en herhaling:
hahaha!

Op het moment
dat we leren om het oude te aanschouwen
zijn we in staat het nieuwe
te ontdekken
...

Binnenin onszelf!


liefdesverdriet
@
verliefd
@
liefdesverdriet
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!cool!cool!erg vrolijkknipoogvrolijknahnahgaap!gemeen
Je toegenegen
MoRDe
CH@i
...

~@~
14 mrt 2004 - bewerkt op 28 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende