Puntjes op de 'i': mythen, 'middelen' & myDidoelen


"Yeshu" dus
is als Elckerlyc in Alledagsland:
hij stelt zijn leven en dood in het perspectief
van de 'volkerenwereld' ~ de gojiem,
die hij met het 'rijk g*ds' in zicht
als potentiele deelnemers
beschouwt.

Hij nodigt
zijn leerlingen
zoals we al eerder hebben gezien
uit om de 'boeken van Mosje'
langs de weg van DIE ervaring
en in DAT perspectief
opnieuw te leren verstaan
en te DOEN.

DIE uitnodiging
wordt hun 'opdracht':
zij beginnen opnieuw bij DEZE geschriften,
omdat Yeshua op 'messiaanse' wijze dit leerboek
in hun en ons midden opent
en aan de orde stelt
en uitlegt.

Zij & wij
kunnen het niet laten om in hun & ons permanent leerproces
steeds opnieuw met Wet en Profeten te beginnen,
omdat "Yeshua haMashiach" zelf
hartstochtelijk en met inzet van zijn eigen existentie
DEZE leerboeken als eerste
aan de orde stelt.

Wij lezen 'de Wet van Mosje',
omdat die tien 'geboden & verboden'
centraal staan in ONS leven
van myDi~Eleckerlyc in
myDi~Alledagsland.

De wereldwijde gemeenten
{alle mensen van alle plaatsen en tijden!}
die een 'probleem' heeft met de vraag of zij {wij} wel
aan de 'vijf boeken van Mosje' mogen komen,
kunnen als laatste verdediging slechts het kinderlijke argument
inbrengen:
"HIJ begon ...!"

Dat is nauwelijks
een historisch argument te noemen:
DIT 'argument' heeft eerder de kracht van
een 'belijdenis'
{bij gebrek aan beter?},
die in EEN adem wordt meegenomen met de ervaring
van de Emmausgangers:

"HIJ
is niet 'dood',
HIJ
is 'opgestaan',
HIJ
'leeft'
...!"

De positie
van die 'christelijke' gemeenten all over the world
in het aangezicht van de 'synagoge{n}' wordt daardoor
niet Minder,
maar
MEER
aangevochten.

En in
DIE
aangevochten positie
gedraagt deze wereldwijde gemeente van
'gemeenschappen'
zich op een wijze die maar al te dikwijls
grote verlegenheid en diepe schaamte
oproept.

DAT
moet
haar myDi~taal en haar myDi~aanspraken
dempen:
maar het is niet aan haar
{of aan ons}
om de positie
op te geven.

HET
myDi~verhaal
gaat dus in feite om jou en mij
en om alle menselijke gemeenschappen
vanuit het verre verleden
naar de {nabije?}
toekomst.

Het
'rijk g*ds' is
het 'doel' van de mensaap/aapmens/'homo
sapiens'.

DAT
er
op het kruispunt van 'de wereld'
en 'de geschiedenis'
leerboeken zijn ontstaan die eeuwenoude wegen
als het ware
'samenbundelen' om begaanbare wegen
'aan te leggen'
{in de chaos van de natuurlijke & menselijke woestijn!}
om te weten 'waar we aan toe zijn'
in ons menselijk doen en laten
is tegelijkertijd zo 'logisch' als maar kan
EN een tamelijk
'ondoorgrondelijk' geheim
van 'genade'.

En niet in tegenspraak
met de diverse 'andere pogingen'
die in de loop van de tijden zijn ontstaan,
'gegroeid' en helaas
maar al te vaak ook zijn verworden tot ondoorgrondelijke
'bijgeloven' en
onbegrijpelijke poespas
{alleen voor 'ingewijden'
toegankelijk}?

NU is het zover
dat we ons NIET meer hoofdzakelijk
hoeven te beroepen op 'godsbeelden en afgodsbeelden'
naar vorm en/of
inhoud!

De 'grond van het bestaan'
van leven op aarde,
speciaal die van menselijke evolutie voortkomend
uit planten~ en dierenleven, is dus als het ware
en bij wijze van spreken
met andere woorden:
'yhwh' ~ dat wat was en 'wordende is' ~
voortgaande ontwikkeling van
een 'mensbeeld'
dat uiteindelijk universeel
en onverwoestbaar is
{ALWEER:
bij gebrek aan
beter?}
...

Je naaste
{ALLE
vormen van leven!}
KUN
je proberen
om 'lief te hebben',
inclusief 'jezelf' en je 'vijanden',
no need anymore voor afgunst, hebzucht, diefstal, corruptie en
huichelarij, of voor 'oneerlijkheid', onderdrukking,
slavernij en moord
en doodslag.

ALS
'het' dan
zo duidelijk is 'wat te doen en te laten',
waarom dat blijven zuchten onder
'we weten het niet', 'zinloos idealisme',
'allemaal poppenkast', afgodendienst & 'filosofisch'
gewauwel?

Wereldwijde gemeenten
{gemeenschappen/groepen/individuen}
in tempels, synagogen, kerken en moskeeen
{en vooral daarbuiten?}
KUNNEN
dus beginnen bij die 'vijf boeken van Mosje'
omdat
DAAR
de basis ligt voor al onze hedendaagse
'normen en waarden'.

NIET
als
het zoveelste godsdienstige, politieke,
filosofische of commerciele 'trucje' om de status quo
te handhaven,
er een eigen slaatje uit te slaan of
'omdat het netjes' zou zijn,
burgerlijk, revolutionair, conservatief of progressief
maar omdat we niet anders
kunnen.

Bij
'gebrek aan beter'
roeien we met de riemen die we hebben.
En al zijn die riemen en ons 'bootje'
ook nog zoveel misbruikt,
verkeerd uitgelegd, belachelijk gemaakt en
'in hun tegendeel verkeerd',
het
BLIJFT
alleszins de moeite waard om het
telkens weer opnieuw
te proberen.

De geinteresseerde 'toehoorders'
hebben al deze teksten misschien wel leren kennen
in het moderne perspectief
van historisch onderzoek en van
literaire analyse.

Ze hebben ze
misschien verwerkt,
zowel in het kader van
een indrukwekkende dogmatische traditie
met alle 'goede en slechte kanten
vandien,
of als actuele meningsvorming
in 'g*dshuizen' of leerhuizen.

OF
gewoon
als niet interessant: te oud, te moeilijk,
aan de kant gezet bij het
oud vuil?

TOCH
zouden we
een zeer gevarieerde en geraffineerde
'verklarende' en deuren openende sleutelbos
op zak kunnen hebben:
daarbij de oren vol hebbende van
het 'maatschappelijk debat',
waarin de werkelijkheid op allerlei wijzen
wordt onderzocht en verklaard.
In
DIE
sfeer worden de 'oude' teksten
op vele manieren uitgelegd
en verklaard en
begrepen?

WAT
gebeurt er met ons
in ons myDi~leven en onze 'zoektocht
naar zingeving'?

Mijn vraag
richt zich op het onvoorspelbare,
ongrijpbare en hachelijke moment
dat de "Schriften"
in 'huis~, tuin~ en keuken~gebruik',
of in liturgie of leerhuis
OPNIEUW
opengaan
als leerboek voor luisteraars.
DAT
is het moment waarop die Schrift wordt
LOSGEROEPEN
van het papier,
de lezers worden uitgenodigd om hoorders
van 'g*ds woord' te worden
en het existentiele leren van voren af aan
aanvangt.

ALGEMENE
'levensreddende' Ontwikkeling:
op
DAT
moment blijkt dat die Schrift niet reeds is uitgelegd,
maar zich opnieuw te verstaan geeft en
~ als de Geest het geeft ~ opnieuw
wordt verstaan.

HOE
gaat dat toe?
We moeten hier in myDi en ons dagelijks leven
~ welbewust & brutaal ~
grenzen overschrijden!

De resultaten
van het aloude 'bekende'
exegetische, dogmatische, hermeneutische,
psychologische en
sociologische onderzoek worden NIET weggewist,
maar ze worden op DIT moment van het leerproces
bewust ~ bij wijze van spreken ~ 'vergeten',
ze worden buiten haakjes gezet,
om
ZO
ruimte te kunnen maken voor
nieuwe ontmoetingen
met de tekst.

Wat we ooit
nodig hadden van 'exegese & dogmatiek'
en overige analyses worden we geacht
min of meer geleerd te hebben
en wat we nodig zullen
hebben
vinden we hopelijk wel weer terug
als het zover is.

Maar
NU
hoeft er even niets,
dan tijd en ruimte te scheppen voor de
nieuwe ontmoeting.

De ergernis
en het ongeduld van de exegeet,
de dogmaticus en de analist, die HUN resultaten nu eindelijk
erkend willen zien door de 'gemeente'
en haar 'voorgangers',
nemen we
op de koop toe.

Natuurlijk,
ieder wil de grenzen van het 'eigen vak' bewaken,
maar dat kan alleen wanneer zij {wij} tegelijk
de grenzen van het veld
dat
NU
betreden wordt erkennen
en onverlet laten.

En
DAT
veld
betreden we
NU.
Vooralsnog zonder belastende historische bagage,
zonder leerstellig knellend harnas,
zonder vreemd vuur en kunst~ en vliegwerk,
ONBEKOMMERD!

HIER & NU
is het de myDi~tijd om ruimte te maken
voor nieuwe ontmoetingen met
al die oude en nieuwe myDi~teksten:
hier en nu breekt het moment aan
van een nog onvoorspelbaar,
actueel leerproces.

WAT GEBEURT ER DAN?

verliefdliefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!
bah!nahnahverdrietig
cool!erg vrolijkknipoog
vrolijk

wE
WILL SEE?
oF
NIET!

verliefd
engel
29 sep 2004 - bewerkt op 03 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende