puntje op de chai & high in the sky/sweet as a pie
Ook
myDi is een vorm
van contact.
Je kunt er
alles in onder brengen en zeggen wat erover jij voelt,
denkt, doet en laat.
Jouw mening geven
over wat dan ook en over en weer reageren op anderen en jezelf:
die keus is vrij.
We hebben het
er al eerder en vaker over gehad dat ook demente mensen ~
hoewel zij niet meer in staat zijn om afdrukken van nieuwe indrukken te maken ~
toch verder leven.
Dat roept dan
ook onmiddellijk de vraag op
hoe we onder die omstandigheden toch met hen in contact kunnen blijven.
Uitgaande van de gebruikte voorbeelden is het antwoord:
waarover je met een dement [dementerend] persoon spreekt
moet zo lang mogelijk voor hen
waarbeembaar zijn.
Met andere woorden:
blijf er zoveel mogelijk voor zorgen
dat alles zoveel mogelijk hoorbaar, zichtbaar, tastbaar, ruikbaar en proefbaar blijft!
Terug naar het voorbeeld van de koude handen:
verzorgende zorgzame Sushma kon er natuurlijk niets aan doen
dat zij werd weggeroepen van [bijvoorbeeld] opa Chai's ijskoude handen.
Maar als zij zich had gerealiseerd dat pa Chai geen afdrukken van nieuwe indrukken meer kan maken door zijn hersenbeschadiging, dan hij zij het
anders aangepakt?
Dan was zij er
niet meer met hem over begonnen:
of zij had zijn handen opnieuw beetgepakt, was ze ook blijven vasthouden, en had gezegd
tegen de oeroude papa Chai:
"Goh, wat heeft u
koude handen!"
Grote kans
dat hij haar dan had geantwoord:
"Wat zijn die van jou
warm!"
Zolang iets
bijvoorbeeld tastbaar of voelbaar blijft,
kunnen we er gewoon over praten.
Halen we die prikkel weg en raakt de prikkel
BUITEN
het directe waarnemingsveld van de dementerende
persoon, dan is hij
NIET
meer hoorbaar, zichtbaar, tastbaar, ruikbaar of proefbaar,
en in dat geval slaat de vraag
van Sushma voor papa Chai
nergens meer op ...
Bij hem
terugkomen op iets wat
GEWEEST
is, is immers door zijn ziekte onmogelijk geworden als er geen afdrukken
van indrukken meer worden
gemaakt?!
Nog
EEN
laatste voorbeeld voor vandaag
om te illustreren hoe belangrijk waarneembaarheid
van onze zintuiglijke prikkels is om contact met demente mensen te kunnen blijven houden.
Nu haar man in het verpleeghuis is opgenomen, bezoekt de partner van papa Chai,
laten we haar voor het gemak maar mama Chai noemen,
hem zo vaak zij
maar kan.
EEN
van de dingen
die zij nog maar moeilijk verwerken kan,
is dat haar levensvriend over zijn toeren raakt als zij weg wil gaan.
Soms kan zij er niet van slapen: wat gebeurt hier nu
precies?
Je kunt
wel blijven herhalen
dat Jezus het antwoord is op alle vragen
maar daar hebben we het nu even niet over:
telkens wanneer zij aankondigt weg te willen gaan,
begint haar man onrustig
te worden ...
Hij wil dan
met haar mee
en soms doet hij paniekerig of wordt verdrietig.
Bij het afscheid nemen aan de deur klampt hij zich aan haar vast:
soms barst hij in tranen uit en op zo'n moment breekt haar hart.
Zij weet dan op zo'n moment nog niet goed wat zijn moet en kan doen:
toch nog even blijven of
gewoon weggaan!
's Nachts
kan zij soms de slaap niet meer vatten omdat
ZIJ nog WEL
nieuwe afdrukken van nieuwe indrukken maakt:
steeds ziet zij haar man van weleer voor zich die zich aan haar vastklampt en weer
'mee naar huis wil' ...
Wat gebeurt er nu vaak
in de praktijk in dergelijke situaties?
Kortweg het volgende: zodra zijn levenspartner door de deur is weggegaan, de lift of de trap af,
draait papa Chai zich om en gaat als het ware weer helemaal over tot de orde van die mydidag!
Even later zit hij aan tafel weer te lachen of loopt hij samen met een kamergenoot of verplegende gearmd over de gang. "Mijn vrouw? Van haar heb ik nog niks gehoord.
Het wordt hoog tijd dat zij zich eens laat zien!" voegt hij er
met een knipoogje naar de ander
aan toe ...
Met andere woorden:
zodra zijn vrouw uit zijn gezichtsveld is verdwenen, is zij er 'nooit geweest'?
Hij maakt geen afdruk meer van een nieuwe indruk en dat hij verdrietig was toen zij wegging
'weet' hij al niet meer: ZIJ wel! Geen wonder dat zij er soms niet van kan slapen.
Haar man haaft nergens last van, althans NIET
van haar afwezigheid!
Als mama Chai
na een paar minuten was teruggekomen
en stiekum om een hoekje had gekeken hoe haar man het maakte, dan was zij getuige geweest van een tafereel waar zij WEL van had kunnen slapen.
Zij zou gezien hebben hoe haar man gearmd met een ander lachend over de gang liep ...
Kortom, je moet erop letten dat datgene waar jij over praat
zintuiglijk waarneembaar blijft!
Dat is een extra handvat
dat houvast geeft in de omgang met een demente[rende] persoon ...
En realiseer je dan ook met het omgekeerde: ervoor zorgen dat de prikkel uit het waarnemingsveld verdwijnt, kan het vervelende gevoel dat erdoor wordt opgeroepen,
laten verdwijnen!
Denk maar aan een voorwerp
in de kamer of een schaduw op de muur: soms lijkt een verzorgende of een medebewoner toevallig op iemand waar een demente persoon een hekel aan heeft, en pas als ze verdwijnen,
keert de rust weer of gaat
de paniek over ...
Voor mama Chai
is en blijft het nog wat moeilijk te verwerken
dat de geheugenstoornissen van haar man tevens betekenen dat zij 'bezig is om uit zijn leven te verdwijnen', 'gescheiden' te raken of 'weduwe' te worden: deze kwestie vertoont dan ook
best wel enige gelijkenis met andere vormen van 'hallucinatie',
het 'zien van dingen die er niet zijn' of zelfs het 'niet zien van dingen die er wel zijn',
onze hersenen spelen ons parten en er zijn talloze voorbeelden te bedenken
van wat er allemaal 'mis'
kan gaan?
Of
vergelijk het maar
met al die 'wonderverhalen' & 'wonderbaarlijke gelijkenissen':
wat IS, dat is de betekenis, de inhoud van het mydiverhaal, de bedoeling van de essentie,
de KERN van de zaak, maar je moet niet gaan geloven dat dat alles
LETTERLIJK zo gebeurd is met Adam & Ewa, Kain & Abel, Yehosjoea
en 'de wonderbaarlijke geboorte', de 'stem uit de hemel', het 'lopen op het water',
Noach & zijn Ark, de vermenging van goden en mensen en torens van Babel,
Avrams zwerftochten, Lot & z'n dochters, hemel~vaart & bovennatuurlijke opstandingen,
onmogelijke genezingen, apocalypsen & armageddons, ingewikkelde geconstrueerde dogma's
over al die zaken van sprekende slangen
tot en met wederkomsten
op de wolken des
hemels ...
DAT
is de verpakking,
het middel om iets duidelijk te maken
en het beeld dat verbeeldende verduidelijkt wat de bedoeling is waar het eigenlijk om gaat!
Als je die verpakking letterlijk zou nemen en erin gaan 'geloven' terwijl je de bedoeling MIST,
dan zit je er mooi [of vies]
NAAST?
DAT
zou 'afgoderij' zijn
en zo ongeveer het tegenovergestelde van het mini drama
van de tragikomische mama &
papa Chai!
Of hoe
'de bureaucratie' werkt met energielasten:
je betaalt elke maand je vaste voorschotten en na een jaar krijg je nog een leuke acceptgirokaart
met 'te weinig aan u in rekening
gebracht' ...
Zo zijn er
ook nog steeds mensen
die geloven in God als een soort oude man met een baard achter de wolken
en de Duivel als Satan met bokkepoten en een lange staart met een puntje eraan?
Of allerlei andere duivels, engelen, wonderbaarlijke heilsboodschappen
en nog veel meer van dergelijke grollen en grappen?
Allahoeakbar? Ammehoela! Insjallah?
Ammeballah!
Wie de uiterlijke vorm
voor werkelijkheid gaat houden
en de werkelijke inhoud weggooit/misacht
is en blijft een afgodendienaar, weliswaar 'goedbedoelend'
of 'zeer eenvoudig van geest', 'kinderlijk primitief' & 'doodsimpel zwartwit',
maar desalniettemin een soort van belachelijke neo~oliebol die al boeddhabiddend & krisjnakrijsend, 'sharon melech israeel', 'vrede zij met moehammad', 'god zij geprezen',
'laat ons loven & kezen' of wat voor strijd- of heilskreet uitend dan ook
de plank misslaat en hijgend ter kruisvaart of jihad snelt
zonder er ook maar ene reet van
te begrijpen.
@
myDi is een vorm
van contact.
Je kunt er
alles in onder brengen en zeggen wat erover jij voelt,
denkt, doet en laat.
Jouw mening geven
over wat dan ook en over en weer reageren op anderen en jezelf:
die keus is vrij.
We hebben het
er al eerder en vaker over gehad dat ook demente mensen ~
hoewel zij niet meer in staat zijn om afdrukken van nieuwe indrukken te maken ~
toch verder leven.
Dat roept dan
ook onmiddellijk de vraag op
hoe we onder die omstandigheden toch met hen in contact kunnen blijven.
Uitgaande van de gebruikte voorbeelden is het antwoord:
waarover je met een dement [dementerend] persoon spreekt
moet zo lang mogelijk voor hen
waarbeembaar zijn.
Met andere woorden:
blijf er zoveel mogelijk voor zorgen
dat alles zoveel mogelijk hoorbaar, zichtbaar, tastbaar, ruikbaar en proefbaar blijft!
Terug naar het voorbeeld van de koude handen:
verzorgende zorgzame Sushma kon er natuurlijk niets aan doen
dat zij werd weggeroepen van [bijvoorbeeld] opa Chai's ijskoude handen.
Maar als zij zich had gerealiseerd dat pa Chai geen afdrukken van nieuwe indrukken meer kan maken door zijn hersenbeschadiging, dan hij zij het
anders aangepakt?
Dan was zij er
niet meer met hem over begonnen:
of zij had zijn handen opnieuw beetgepakt, was ze ook blijven vasthouden, en had gezegd
tegen de oeroude papa Chai:
"Goh, wat heeft u
koude handen!"
Grote kans
dat hij haar dan had geantwoord:
"Wat zijn die van jou
warm!"
Zolang iets
bijvoorbeeld tastbaar of voelbaar blijft,
kunnen we er gewoon over praten.
Halen we die prikkel weg en raakt de prikkel
BUITEN
het directe waarnemingsveld van de dementerende
persoon, dan is hij
NIET
meer hoorbaar, zichtbaar, tastbaar, ruikbaar of proefbaar,
en in dat geval slaat de vraag
van Sushma voor papa Chai
nergens meer op ...
Bij hem
terugkomen op iets wat
GEWEEST
is, is immers door zijn ziekte onmogelijk geworden als er geen afdrukken
van indrukken meer worden
gemaakt?!
Nog
EEN
laatste voorbeeld voor vandaag
om te illustreren hoe belangrijk waarneembaarheid
van onze zintuiglijke prikkels is om contact met demente mensen te kunnen blijven houden.
Nu haar man in het verpleeghuis is opgenomen, bezoekt de partner van papa Chai,
laten we haar voor het gemak maar mama Chai noemen,
hem zo vaak zij
maar kan.
EEN
van de dingen
die zij nog maar moeilijk verwerken kan,
is dat haar levensvriend over zijn toeren raakt als zij weg wil gaan.
Soms kan zij er niet van slapen: wat gebeurt hier nu
precies?
Je kunt
wel blijven herhalen
dat Jezus het antwoord is op alle vragen
maar daar hebben we het nu even niet over:
telkens wanneer zij aankondigt weg te willen gaan,
begint haar man onrustig
te worden ...
Hij wil dan
met haar mee
en soms doet hij paniekerig of wordt verdrietig.
Bij het afscheid nemen aan de deur klampt hij zich aan haar vast:
soms barst hij in tranen uit en op zo'n moment breekt haar hart.
Zij weet dan op zo'n moment nog niet goed wat zijn moet en kan doen:
toch nog even blijven of
gewoon weggaan!
's Nachts
kan zij soms de slaap niet meer vatten omdat
ZIJ nog WEL
nieuwe afdrukken van nieuwe indrukken maakt:
steeds ziet zij haar man van weleer voor zich die zich aan haar vastklampt en weer
'mee naar huis wil' ...
Wat gebeurt er nu vaak
in de praktijk in dergelijke situaties?
Kortweg het volgende: zodra zijn levenspartner door de deur is weggegaan, de lift of de trap af,
draait papa Chai zich om en gaat als het ware weer helemaal over tot de orde van die mydidag!
Even later zit hij aan tafel weer te lachen of loopt hij samen met een kamergenoot of verplegende gearmd over de gang. "Mijn vrouw? Van haar heb ik nog niks gehoord.
Het wordt hoog tijd dat zij zich eens laat zien!" voegt hij er
met een knipoogje naar de ander
aan toe ...
Met andere woorden:
zodra zijn vrouw uit zijn gezichtsveld is verdwenen, is zij er 'nooit geweest'?
Hij maakt geen afdruk meer van een nieuwe indruk en dat hij verdrietig was toen zij wegging
'weet' hij al niet meer: ZIJ wel! Geen wonder dat zij er soms niet van kan slapen.
Haar man haaft nergens last van, althans NIET
van haar afwezigheid!
Als mama Chai
na een paar minuten was teruggekomen
en stiekum om een hoekje had gekeken hoe haar man het maakte, dan was zij getuige geweest van een tafereel waar zij WEL van had kunnen slapen.
Zij zou gezien hebben hoe haar man gearmd met een ander lachend over de gang liep ...
Kortom, je moet erop letten dat datgene waar jij over praat
zintuiglijk waarneembaar blijft!
Dat is een extra handvat
dat houvast geeft in de omgang met een demente[rende] persoon ...
En realiseer je dan ook met het omgekeerde: ervoor zorgen dat de prikkel uit het waarnemingsveld verdwijnt, kan het vervelende gevoel dat erdoor wordt opgeroepen,
laten verdwijnen!
Denk maar aan een voorwerp
in de kamer of een schaduw op de muur: soms lijkt een verzorgende of een medebewoner toevallig op iemand waar een demente persoon een hekel aan heeft, en pas als ze verdwijnen,
keert de rust weer of gaat
de paniek over ...
Voor mama Chai
is en blijft het nog wat moeilijk te verwerken
dat de geheugenstoornissen van haar man tevens betekenen dat zij 'bezig is om uit zijn leven te verdwijnen', 'gescheiden' te raken of 'weduwe' te worden: deze kwestie vertoont dan ook
best wel enige gelijkenis met andere vormen van 'hallucinatie',
het 'zien van dingen die er niet zijn' of zelfs het 'niet zien van dingen die er wel zijn',
onze hersenen spelen ons parten en er zijn talloze voorbeelden te bedenken
van wat er allemaal 'mis'
kan gaan?
Of
vergelijk het maar
met al die 'wonderverhalen' & 'wonderbaarlijke gelijkenissen':
wat IS, dat is de betekenis, de inhoud van het mydiverhaal, de bedoeling van de essentie,
de KERN van de zaak, maar je moet niet gaan geloven dat dat alles
LETTERLIJK zo gebeurd is met Adam & Ewa, Kain & Abel, Yehosjoea
en 'de wonderbaarlijke geboorte', de 'stem uit de hemel', het 'lopen op het water',
Noach & zijn Ark, de vermenging van goden en mensen en torens van Babel,
Avrams zwerftochten, Lot & z'n dochters, hemel~vaart & bovennatuurlijke opstandingen,
onmogelijke genezingen, apocalypsen & armageddons, ingewikkelde geconstrueerde dogma's
over al die zaken van sprekende slangen
tot en met wederkomsten
op de wolken des
hemels ...
DAT
is de verpakking,
het middel om iets duidelijk te maken
en het beeld dat verbeeldende verduidelijkt wat de bedoeling is waar het eigenlijk om gaat!
Als je die verpakking letterlijk zou nemen en erin gaan 'geloven' terwijl je de bedoeling MIST,
dan zit je er mooi [of vies]
NAAST?
DAT
zou 'afgoderij' zijn
en zo ongeveer het tegenovergestelde van het mini drama
van de tragikomische mama &
papa Chai!
Of hoe
'de bureaucratie' werkt met energielasten:
je betaalt elke maand je vaste voorschotten en na een jaar krijg je nog een leuke acceptgirokaart
met 'te weinig aan u in rekening
gebracht' ...
Zo zijn er
ook nog steeds mensen
die geloven in God als een soort oude man met een baard achter de wolken
en de Duivel als Satan met bokkepoten en een lange staart met een puntje eraan?
Of allerlei andere duivels, engelen, wonderbaarlijke heilsboodschappen
en nog veel meer van dergelijke grollen en grappen?
Allahoeakbar? Ammehoela! Insjallah?
Ammeballah!
Wie de uiterlijke vorm
voor werkelijkheid gaat houden
en de werkelijke inhoud weggooit/misacht
is en blijft een afgodendienaar, weliswaar 'goedbedoelend'
of 'zeer eenvoudig van geest', 'kinderlijk primitief' & 'doodsimpel zwartwit',
maar desalniettemin een soort van belachelijke neo~oliebol die al boeddhabiddend & krisjnakrijsend, 'sharon melech israeel', 'vrede zij met moehammad', 'god zij geprezen',
'laat ons loven & kezen' of wat voor strijd- of heilskreet uitend dan ook
de plank misslaat en hijgend ter kruisvaart of jihad snelt
zonder er ook maar ene reet van
te begrijpen.
@
06 jun 2007 - bewerkt op 31 jul 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 17 mei 2026 Omdat Frankrijk aanvankelijk ‘n rustig land was en
- O 17 mei 2026 In de afgelopen jaren is de aandacht van het ver-
- O 16 mei 2026 Afremmen: Andrea Maier richt haar wetenschappelijk
- O 16 mei 2026 Tegen het einde van de 12de eeuw leidden die hoge
- O 16 mei 2026 Nergens in Europa waren Joodse geldhandelaren alzo
- O 15 mei 2026 Door verdere kerkelijke e.d. maatregelen werden de
- O 15 mei 2026 Nooitmeer stelen/sterven & steeds maar verouderen?
- O 15 mei 2026 Net zoals nu bijna overal in de kastelen
- O 15 mei 2026 Door verdere ambtelijke & “kerkelijke” maatregelen
- O 14 mei 2026 In 1231 stelde Paus Gregorius IX de “inquisitie”
- O 14 mei 2026 39/40 Voor alle diverse universele joden zouden de
- O 13 mei 2026 Weken eerder was de Joodse koning Aristoboulos aan
- O 13 mei 2026 Theoretisch kan zowel Tiberius Julius als Yesj@NL
- O 13 mei 2026 Rome had ook hem ‘n heffing opgelegd & gebied ont-
- O 12 mei 2026 Joden&Romeinen: Rome leek al oppermachtig te zijn