psychoseangstwaanwantrouwenovergewichthartprobleem

~*~

ELK
begin is
nogal eens
moeilijk? NIETS is
helemaal 'gemakkelijk'!
Een patient met een ernstige psychose
moet onmiddellijk medicijnen gebruiken, maar wil dat vaak niet ...
Men verzet zich vaak met hand en tand TEGEN behandeling, omdat IEDEREEN gewantrouwd wordt.
Ze zien in alles wat er met ze gebeurt een bevestiging
van hun ergste angsten en wanen.
En het is heel moeilijk om daar
doorheen te
breken.

Vaak
[meestal] is
dan ook een z.g.
gedwongen opname onvermijdelijk,
maar ook zeer ingrijpend en nou niet bepaald meteen 'vertrouwenwekkend' & zonder problemen.
Terwijl vetrouwen juist zo belangrijk is in de relatie tussen behandelaar en patient.
Want die moet worden gemotiveerd om, vaak voor de rest van zijn leven, aan de behandeling mee te werken: daarom zijn veel psychiaters tevreden dat het sinds half februari van dit jaar wettelijk makkelijker
is geworden om ernstige psychiatrische patienten ook ambulant gedwongen te behandelen.
Het is een goeie stok achter de deur, want ze kunnen nu tegen hun patient zeggen:
"Het is echt nodig dat je de pillen slikt en naar therapie gaat,
want anders gaat het mis en moet ik je
laten opnemen!"
=
HET
traditionele assortiment
van antipsychotica is de laatste jaren aangevuld
met nieuwe middelen die nog niet eens zozeer echt beter werken,
maar wel andere bijwerkingen hebben.
De oudere medicijnen onderdrukken de psychoses goed,
maar geven bij een hoge dosering neurologische bijverschijnselen als trillen en beven,
wat houterig bewegen en slepend praten ~~~
De nieuwere middelen geven overgewicht en verhogen de kans op diabetes en hart- en vaatziekten.
Als goede psychiater sluit je geen nekel middel uit,
maar zoek je wat het meest geschikt is
voor die ENE unieke patient:
het is & blijft dus
MAATWERK!
=
ER
valt binnen
afzienbare tijd nog
geen revolutionaire doorbraak te verwachten
op het gebied van de antipsychotica?
Daarom wordt er in onderzoek dan ook veel meer aandacht besteed aan manieren
om de zogeheten therapietrouw wat meer te bevorderen.
Veel schizofreniepatienten stoppen met medicijnen als zij zich wat beter gaan voelen en weer op zichzelf kunnen gaan wonen: maar meestal komen de psychoses dan terug en begint alles van voren af aan!
Dat ze stoppen met hun medicijnen verbaast niet echt:
net als de meeste andere chronische patienten willen ze liever NIET ziek zijn ...
"DUS" stoppen ze met de pillen als ze zich 'goed' voelen, in de hoop dat de ziekte 'over' is?
Hetzelfde zie je ook gebeuren bij patienten met suikerziekte of hoge bloeddruk.
HET verschil is dat de gevolgen bij schizofreniepatienten
nogal eens heel wat heftiger
kunnen zijn!
=
EEN
van de
mogelijke manieren om
therapietrouw te bevorderen,
is om na constante vermindering van de ziekteverschijnselen na een eerste psychose
de medicatie langzaam af te gaan bouwen ...
Uiteraard onder toezicht en met toestemming van de patient in kwestie!
Bij EEN op de vijf patienten gaat dat goed?
Bij de rest komen de ziekteverschijnselen terug, zo blijkt uit een recent onderzoek.
DEZE patienten zijn DAARNA waarschijnlijk MEER gemotiveerd om voortaan trouw hun medicijnen te blijven slikken: maar pillen ALLEEN zijn
niet voldoende!
=
BIJ
eenderde van
de patienten werken
ze zelfs niet of niet GENOEG?
PRATEN met schizofreniepatienten
is minstens even belangrijk, zo weten de deskundigen te melden!
In de landelijk richtlijn voor de behandeling van s. uit 2005 is dan ook niet voor niets vastgelegd
dat patienten {'KLANTEN'!} naast medicijnen OOK cognitieve gedragstherapie moeten kunnen krijgen ...
"Klanten" verwerven tijdens zo'n therapie in de eerste plaats [meer] inzicht in hun ziekte en leren dus ZO
beter begrijpen WAT er [zo ongeveer] in hun hersenen gebeurt als ze een psychose krijgen?!
Je vertelt ze dan zo nuchter mogelijk dat het 'gewoon'
circuitfouten zijn in hun
brein,
=
VERVOLGENS
wordt patienten
aangeleerd hoe ze
met hun psychoses kunnen
omgaan om deze wat minder
belastend te kunnen maken ~~~
Veel patienten horen een stem in hun hoofd
die kwaadwillend is, hun van alles en nog wat opdraagt
en met de vreselijkste sancties dreigt als ze niet zouden willen luisteren?
WIJ leren ze dat die stem weliswaar NIET van henzelf is, maar wel in hun hoofd zit en DUS NIET de stem van een Ander is: dat ze NIET hoeven te luisteren en gehoorzamen en dat er GEEN vreselijke gevolgen
zullen zijn als ze die stem negeren: en DAT is vaak al een hele opluchting!
Paranoide schizofreniepatienten zijn geneigd om alles wat er in hun leven gebeurt als bevestiging te zien
van hun achtervolgingswaan en zo hun angst nog verder voeden en 'instandhouden'/bevorderen ...
Ze leren dan in therapie/behandeling om dit juist NIET te doen,
maar speciaal geruststellende alternatieve
verklaringen te bedenken
voor wat er
gebeurt!
=
EN
tot slot
leren ze ook
nog eens hoe ze
hun leefwijze moeten gaan aanpassen
om zichzelf wat minder kwetsbaar te maken voor psychosen?
DE belangrijkste regel is dan: zo weinig mogelijk STRESS!
DAT wil zeggen: 'in de luwte
gaan leven'!
=
IN
de luwte
gaan leven kan
vaak niet helemaal zonder
hulp: DAAROM zijn er dan ook
speciale programma's voor 'rehabilitatie van schizofreniepatienten'!
DIE komen erop neer dat ze een sterke band opbouwen met een zorgverlener die hen regelmatig bezoekt
en helpt, aan de gang houdt en verder oplet of alles wel goed blijft gaan?
Zoveel mogelijk is dan ook in nauwe samenwerking met familieleden,
buurtbewoners en alle andere betrokkenen!
DEZE 'arrangementen' zijn succesvol.
Geen enkele patient hoeft hier nog
meer te verkommeren, zoals in
sommige andere landen nog
wel eens een keer
gebeurt
...
=
"S."
is en
blijft een psychiatrische
handicap waarvoor genezing NIET
mogelijk is, maar HERSTEL in de zin van
'een symptoomvrij en sociaal leven' WEL!
Van de jonge patienten is dankzij de betere behandelingsmethoden
vijf jaar na de eerste opname 20% hersteld en tien jaar
na de eerste opname zelfs
68%.
@
HULP
bij schizofrenie:
www.elsevier.nl/schizofrenie
Misschien straks of later nog wat
over scheidingen/ruzie/contacten
en meer van dergelijke toestanden
en veel voorkomende
'ins &
outs'
?
~@~