probeertijd


~*~

DE
vluchtelingenproblemen
schijnen het grootste te zijn
[en de redenen waarom!]?
Is het echt zo moeilijk om scholen te stichten,
voldoende werkgelegenheid te scheppen en alles wat eerlijker
& hoopgevender te verdelen op aarde?
Als de wil tot vrede en de bereidwilligheid om samen te werken
al niet aanwezig is, wat doen we dan om
er 'iets aan te doen'?
Hoe kun je vluchtelingen
op een redelijke manier opvangen of voorkomen
dat ze gaan rondzwerven zonder uitzicht
op scholing, werk en
een beetje
'rust'?

ZELFS
met de universele vernietiging
die telkens weer dreigt [wereldoorlogen,
milieuvervuiling, waanzincampagnes e.d.]
realiseer ik me steeds weer hoe prachtig en buitengewoon
onze planeet eigenlijk wel is!
Een bolletje vuur en natuur dat zich beweegt in ruimte en tijd
van een heelal dat oneindig en eeuwig lijkt.
Eindeloze spiralen van beweging, energie, licht en geest.
En een natuur die altijd weer zorgt voor harmonie en evenwicht.
Zon, maan en sterren: afwisselende seizoenen en tijdperken.
Generaties vol van de- & regeneratie?
Waarom dan al dat lijden aan innerlijke
& uiterlijke chaos, ziekte en ellende?
Wat kunnen we eraan
doen?

VERTROUW
op jezelf en luister
naar wat er allemaal in je leeft!
Je kunt twee soorten relaties met jezelf hebben:
een vijandelijke of een echte
vriendschappelijke;
EEN
waarin jij wat je denkt en voelt
in twijfel trekt en niet respecteert,
OF EEN
waarin je met warmte en mededogen leert luisteren
naar jouw gevoelens en gedachten?
Tijd dus, zodra je dat opmerkt, om jezelf te gaan vertrouwen,
en geduldig en vriendelijk te leren luisteren
naar alle stemmen
in je geest!

DENK NIET
dat je iets hoeft te 'weten'
of te 'doen' als je luistert: je kunt naar jouw innerlijk luisteren
en alle verschillende stemmen in jouw brein aanhoren, ook zonder dat je er meteen
een antwoord op hoeft te hebben? Of meteen moet weten wat je allemaal zult gaan doen!
Het is zelfs zo dat jouw pogingen om een antwoord te vinden of een besluit te nemen
je onmatig onder druk zetten, waardoor je bijna haast wel gedwongen wordt
om
EEN
 of meer tegenstrijdige stemmen in jou
GEEN
 respect te betuigen?
Wanneer je dat doet, dan 'forceer' je een oplossing en geforceerde oplossingen werken nooit!
Ze maken onze conflicten alleen nog maar erger: dus forceer vooral niets, maar laat de situatie vooral
goed tot je doordringen en probeer alles helemaal te voelen ~ zorg dat je er alles van weet!
Zie zo beide kanten van de kwestie: ontdek wat er voor jou aan beide kanten aan vastzit?
Zie ook eens hoezeer we onszelf buitensporig onder druk zetten
om 'het' te weten en een beslissing geforceerd en afgewongen te nemen?
Ga dus [alweer!] op verkenning uit in
het landschap van je hart.

GA DAN OOK
tijdens het verkennen
van jouw gedachten en gevoelens alleen bij jezelf te rade!
Hoe verleidelijk het ook is, weersta nu eens even de neiging anderen om feedback te vragen.
Ga niet meteen jouw beste vrienden, doktoren, exen of ouders bellen en mailen!
Want zelfs wanneer jouw gedachten en gevoelens over 'een ander' gaan, hoef je niet meteen
te proberen om alles wat je denkt en voelt met die ander te bespreken?
Tenzij die 'anderen' bekend zijn met deze methode van zelfbeschouwing,
zullen ze je er eerder van afhouden dan bemoedigen.
Laat jouw eigen beleving daarentegen ten volle tot je doodringen:
zie hoe die verandert en probeer alsjeblieft niet om krampachtig consistent te zijn.
Laat doe inconsistenties er maar zijn: die slingerbewegingen van het ene naar 't andere 'uiterste'!
Laat al jouw conflicten en ambivalenties er maat zijn: net zolang tot je ze stuk voor stuk kunt zien
en op prijs kunt stellen zonder er meteen fanatiek naar te hoeven handelen
of niets definitief te moeten
besluiten.

DAT
is voorlopig het begin
van de weg waarop jij altijd al
'aanwezig' was ook voordat je het wist?
Het is dit tijdreizen door 'eeuwigheid' en 'heelal' diep binnenin jezelf
waar je echt thuishoort en alles open en eerlijk kunt leren zien zonder dwang en haast!
Vanaf het allereerste begin af aan was je al voorbestemd om dit te onderzoeken en door te gaan
op deze weg die geen einde kent en ook doorgaat wanneer wij er allang niet meer zijn?
Wanneer je al jouw gedachten en gevoelens kunt accepteren
en er vrede mee kunt hebben ~
LUISTER
dan naar wat er intuitief in je opkomt ~
alleen maar uit die vredige rust en aanvaarding vloeit wijsheid voort!
Want in die 'oceanische toestand' maak je de weg vrij voor de golfstroom van het menselijk bestaan.
Voor al die inzichten die al van voor jouw geboorte af aan
diep in ons verscholen liggen te wachten
om ontdekt te worden.

~@~
02 jul 2007 - bewerkt op 07 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende