prive story nieuws v/d dag telegraafroddelblaadjes
Zo nu en dan drukt men zijn verwondering uit over het feit dat Yesjoe niet wat vaker wordt ge-noemd in de Griekse en Romeinse literatuur van het begin van de keizertijd? Veel daarvan is waarschijn-lijk verloren gegaan als men het al de moeite waard vond om zo'n nieuwe sekte te vermelden en veel van
wat wel bewaard is gebleven hield zich bezig met de stof die men putte uit 't grootse klassieke verleden, dat de geesten van de meeste mensen nog steeds volkomen gevangen hield. Men had het vaak over wat
er allemaal was gebeurd, had geen toekomstverwachtingen & was helemaal niet zo geinteresseerd in het nieuws v/d dag of allerhande flauwigheden waar men tegenwoordig de media vaak mee pleegt te vullen?
Wanneer men rond 2000 jaar geleden sprak over dingen die dichter bij hun eigen tijd stonden, dan was het de mode van de literatoren om dat in de antiek stijl te doen. Bovendien hield men ook toen meestal
al helemaal niet van de Joden, en men negeerde hen zoveel mogelijk voor zover hun opstanden en hun aanwezigheid dat toelieten. Heel lang is men blijven denken dat die 'christelijke kerk' 'n zoveelste joodse sekte was van fanatiekelingen, of alleen voor slaven, handarbeiders, handelaars & migrantengroepen ...
Men onderzocht de geloofspunten helemaal niet omdat het allemaal zo vreemd klonk en wees ze hoog-hartig van de hand als joods bijgeloof en daar hield de nieuwsgierigheid meestal wel op met vragen, zoals
Tertullianus schreef zo'n twee eeuwen nadien. De beroemdste referentie vinden we bij Tacitus. In 64 werd
Rome geteisterd door 'n grote brand & men zocht naar de oorsprong ervan. Rampen waren groot nieuws!
"Menselijke steun, noch keizerlijke milddadigheden, noch offers aan de goden konden 't sinistere ver-moeden doen verdwijnen dat deze brand was gesticht op bevel van Nero {aka '666'!}? Om dit gerucht de kop in te drukken, wierp Nero dan ook de blaam op anderen, en hij strafte met de meest geraffineerde kwellingen juist de mensen die de massa meestal christenen noemde en wier gruwelen men toch al zeer sterk verafschuwde. De naam was afkomstig van 'n zekere Chrestus, die tijdens de regering van Tiberius
de doodstraf had ondergaan door de handen van de landvoogd Pontius Pilatus. Voor het ogenblik was het
afschuwelijke bijgeloof verdwenen, maar het begon weldra weer de kop op te steken, niet alleen maar in Judea, waar het kwaad was begonnen, maar ook in Rome, waar alles dat afzichtelijk en schandelijk is uit alle streken samenkomt en met open armen wordt ontvangen!"
Tacitus vermeldt elders ook nog een fabel van de ezelskop als behorende tot de joodse godsdienst, met nog andere riten & rituelen die waren overgenomen van de oude Egyptenaren. Men zal ook opmerken dat
hij eveneens de verleden tijd gebruikt als hij 't christelijk bijgeloof beschrijft, alsof het iets uit een ver ver-
leden is dat ontwikkelde lezers misschien reeds lang vergeten waren. Hij voegt er wel aan toe dat Nero's
wreedheden veel te ver gingen en een zeker medelijden opwekten met zijn talloze slachtoffers, hoezeer zij ook hun lot waarschijnlijk best wel hadden verdiend met hun doomsdaytijdingen van 't einde der wereld
& het gewone volk is nu eenmaal vaker sentimenteler & makkelijk licht opgejut dan de geschiedschrijvers.
Maar al missen deze geschiedschrijvers soms dingen uit hun eigen tijd die wat later wel voorbestemd zijn om nog uiterst belangrijk te worden voor het nageslacht, en ook al herkennen zij soms nog helemaal niet de krachten en de factoren die de geesten der mensen hervormen en die door de kern van de gedachten
der mensen te veranderen 't hele leven blijvend 'reformeren', aanpassen & verder hervormen, dat is nog geen excuus voor de mensen van een latere tijd die terugblikken en, wegens de literaire mode of wegens
wat dan ook, niets zeggen over hetgeen het belangrijkste is geweest. In 79 volgde de uitbarsting van de Vesuvio & 't onder de tientallen meters gloeiend hete as verdwijnen van Herculanum & Pompei, amper 10 jaar na de vernietiging v/d Tempel in Yeroesjalayiem & de laatste achterhoede gevechten aan de oevers van de Dode Zee op de bergtop met 't fort Massada waar ook de bewoners van Qumran heenvluchtten ...
Genoeg voor vandaag: ik val in herhalingen met die verborgen boekrollen in grotten & spelonken tussen Yericho & Ein Geddi, Ein Fashka, Qumran & Machaerus, verzoekingen i/d woestijn, hope & dope op verlos-sing & bevrijding van naakte pushende Grieken & wrede geile Romeinen, keizerstandbeelden & stuff. M'n vijf mydiverhaaltjes per dag zitten er alweer op & ik ga een middagdutje doen om ervan te dromen?!
wat wel bewaard is gebleven hield zich bezig met de stof die men putte uit 't grootse klassieke verleden, dat de geesten van de meeste mensen nog steeds volkomen gevangen hield. Men had het vaak over wat
er allemaal was gebeurd, had geen toekomstverwachtingen & was helemaal niet zo geinteresseerd in het nieuws v/d dag of allerhande flauwigheden waar men tegenwoordig de media vaak mee pleegt te vullen?
Wanneer men rond 2000 jaar geleden sprak over dingen die dichter bij hun eigen tijd stonden, dan was het de mode van de literatoren om dat in de antiek stijl te doen. Bovendien hield men ook toen meestal
al helemaal niet van de Joden, en men negeerde hen zoveel mogelijk voor zover hun opstanden en hun aanwezigheid dat toelieten. Heel lang is men blijven denken dat die 'christelijke kerk' 'n zoveelste joodse sekte was van fanatiekelingen, of alleen voor slaven, handarbeiders, handelaars & migrantengroepen ...
Men onderzocht de geloofspunten helemaal niet omdat het allemaal zo vreemd klonk en wees ze hoog-hartig van de hand als joods bijgeloof en daar hield de nieuwsgierigheid meestal wel op met vragen, zoals
Tertullianus schreef zo'n twee eeuwen nadien. De beroemdste referentie vinden we bij Tacitus. In 64 werd
Rome geteisterd door 'n grote brand & men zocht naar de oorsprong ervan. Rampen waren groot nieuws!
"Menselijke steun, noch keizerlijke milddadigheden, noch offers aan de goden konden 't sinistere ver-moeden doen verdwijnen dat deze brand was gesticht op bevel van Nero {aka '666'!}? Om dit gerucht de kop in te drukken, wierp Nero dan ook de blaam op anderen, en hij strafte met de meest geraffineerde kwellingen juist de mensen die de massa meestal christenen noemde en wier gruwelen men toch al zeer sterk verafschuwde. De naam was afkomstig van 'n zekere Chrestus, die tijdens de regering van Tiberius
de doodstraf had ondergaan door de handen van de landvoogd Pontius Pilatus. Voor het ogenblik was het
afschuwelijke bijgeloof verdwenen, maar het begon weldra weer de kop op te steken, niet alleen maar in Judea, waar het kwaad was begonnen, maar ook in Rome, waar alles dat afzichtelijk en schandelijk is uit alle streken samenkomt en met open armen wordt ontvangen!"
Tacitus vermeldt elders ook nog een fabel van de ezelskop als behorende tot de joodse godsdienst, met nog andere riten & rituelen die waren overgenomen van de oude Egyptenaren. Men zal ook opmerken dat
hij eveneens de verleden tijd gebruikt als hij 't christelijk bijgeloof beschrijft, alsof het iets uit een ver ver-
leden is dat ontwikkelde lezers misschien reeds lang vergeten waren. Hij voegt er wel aan toe dat Nero's
wreedheden veel te ver gingen en een zeker medelijden opwekten met zijn talloze slachtoffers, hoezeer zij ook hun lot waarschijnlijk best wel hadden verdiend met hun doomsdaytijdingen van 't einde der wereld
& het gewone volk is nu eenmaal vaker sentimenteler & makkelijk licht opgejut dan de geschiedschrijvers.
Maar al missen deze geschiedschrijvers soms dingen uit hun eigen tijd die wat later wel voorbestemd zijn om nog uiterst belangrijk te worden voor het nageslacht, en ook al herkennen zij soms nog helemaal niet de krachten en de factoren die de geesten der mensen hervormen en die door de kern van de gedachten
der mensen te veranderen 't hele leven blijvend 'reformeren', aanpassen & verder hervormen, dat is nog geen excuus voor de mensen van een latere tijd die terugblikken en, wegens de literaire mode of wegens
wat dan ook, niets zeggen over hetgeen het belangrijkste is geweest. In 79 volgde de uitbarsting van de Vesuvio & 't onder de tientallen meters gloeiend hete as verdwijnen van Herculanum & Pompei, amper 10 jaar na de vernietiging v/d Tempel in Yeroesjalayiem & de laatste achterhoede gevechten aan de oevers van de Dode Zee op de bergtop met 't fort Massada waar ook de bewoners van Qumran heenvluchtten ...
Genoeg voor vandaag: ik val in herhalingen met die verborgen boekrollen in grotten & spelonken tussen Yericho & Ein Geddi, Ein Fashka, Qumran & Machaerus, verzoekingen i/d woestijn, hope & dope op verlos-sing & bevrijding van naakte pushende Grieken & wrede geile Romeinen, keizerstandbeelden & stuff. M'n vijf mydiverhaaltjes per dag zitten er alweer op & ik ga een middagdutje doen om ervan te dromen?!
26 jun 2008 - bewerkt op 26 jun 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk & de Romeinse Samen-
- O 30 apr 2026 Verval v/h Romeinse Rijk & Romeinse (320-467) etc.
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk en Romeinse Afwijkende
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk & de Romeinse10.45/1/5
- O 30 apr 2026 ‘t Verval van Romeinse Rijken en samenlevingen was
- O 29 apr 2026 31 ‘Christos’ is ‘t Griekse woord voor ‘gezalfde’.
- O 29 apr 2026 De Joodse Gemeenschappen i/d Diaspora leken door
- O 29 apr 2026 “En ‘t houdt nooit op: op dit moment leven er meer
- O 29 apr 2026 29/30 Het houdt nooit op: elke oorlog laat diepe
- O 28 apr 2026 Diaspora Grieks Romeins Joods Economie Evolutie ~~
- O 28 apr 2026 28 april 2026 De Diaspora: eeuwen van strijd in
- O 27 apr 2026 Rond het jaar 200 BC kreeg ook de
- O 27 apr 2026 Door dit alles werd ‘t traditionele levenspatroon,
- O 27 apr 2026 De door verklaren ontstane Thora~
- O 26 apr 2026 32 Hoewel langzamer dan in ‘onze eigen’ tijd,