primitieve fantasie chaos orde mythe rite in mydi!

~!@!~

Allerminst natuurlijk,
zoveel is sinds januari vorig jaar
al wel duidelijke
geworden!

Het gaat er
in de mythen
wel uiterst beeldend aan toe,
maar die beelden betekenen
"IETS" ...

In de
religieuze mythe
heeft een gemeenschap
de wereld onder woorden gebracht zoals ze die ziet,
religieuze mythen construeren een wereld 'van betekenis',
de wereld zoals ze haar ontwrongen heeft
aan de chaos.


Mythen verlenen betekenis.


Ze doen dat
op een manier die misschien ver van ons bed staat,
daarom noemen we het primitief,
maar ze doen wat we al in vorige mydiverhaaltjes
hebben aangeduid als 'onder woorden brengen',
ze scheppen?

Heel de verbeelding,
alle mydiverhalen, elke fantasievoorstelling,
dient om greep te krijgen op de werkelijkheid,
om orde aan te brengen in de chaos!

Waar orde is
daar houdt chaos op,
en kan er geleefd
worden ...

~!@!~

Laten we
als voorbeeld
de sociale orde nemen:
wie mag met wie trouwen,
en vooral wie NIET
met wie?

De
zogenaamde
totemreligie,
zoals die door een groot aantal
oorspronkelijke bewoners
van Noord Amerika & Australia werd gepraktiseerd
[beter woord dan 'aanhangen'],
is daar illustratief
voor ...

Van een
bepaalde stam
onderscheidt de ene clan zich van de andere,
door zich naar een bepaald dier te noemen,
bijvoorbeeld naar
een vogel!

In de
godsdienstwetenschappen
heeft dat dier de naam 'totem'
gekregen.

Rondom
hun totem
verenigen de leden van de clan zich,
ze ZIJN hun
totem!

Als
bijvoorbeeld
de papegaai het totemdier is,
zijn de leden van de clan papegaaien,
en daarom blijven ze van de papegaaien af:
de papegaai is
een heilig
dier.

In het
verleden
hebben godsdienstwetenschappers
daaruit wel een de conclusie getrokken
dat de aanhangers van totemreligies
zichzelf vergoddelijkten.

Dat is
een misvatting,
een uitleg van zo'n religie in termen
van LATER religieus
beseffen.

Waar
een totemreligie
verder ook op uit mag zijn [dat laat ik liggen],
in elk geval brengt ze een sociale regeling van huwelijken mee:
mannen uit de ene clan mogen alleen trouwen met vrouwen
uit een andere.

~!@!~

Een ander voorbeeld
is dat van de autoriteit:
bij wie ligt het hoogste gezag in een
gemeenschap?

Wat is
de plaats van
onderkoningen,
van vazallen, van gewone mensen, en - onder aan de ladder -
van de slaven?

Vooral
de Mesopotamische mythen
[in hun zwerftocht door de verschillende,
elkaar aflossende culturen]
houden zich DAARMEE
bezig!

Eigenlijk
doen de mythen dus
iets heel gewoons?

OOK WIJ
regelen de sociale samenhang,
kennen de problemen die daar bevochten moeten worden,
maar wij lossen die anders op:
we laten ons verstand erop los,
onze methodieken,
en komen eventueel [voor een tijdje]
via een proces van trial & error
tot [een] resultaat!

De
primitieve samenlevingen
deden dat anders:
ZIJ lieten de verbeelding
spreken.

DAT
was HUN middel
om de chaos een orde op te leggen
die het leven leefbaar
maakte ...

~!@!~

Die
orde
werd niet alleen gesticht,
ze moest ook gehandhaafd worden
door de religieuze
mythe.

De
mythe schept
niet alleen de wereld,
maar onderhoudt haar
OOK.

Dat
laatste
door middel van RITEN,
die met de mythen
zijn gegeven.

De
strijdvraag
WAT er EERST was:
de [ei]mythe of de [kip]rite,
blijkt opnieuw niet zo
van belang
te zijn ...

Ze
horen
onlosmakelijk
bij elkaar, de EEN is er niet
zonder de Ander?

WAT
in de mythe
wordt verteld,
wordt als rite
opgevoerd!

Neem
bijvoorbeeld
{ALWEER?}
de grote scheppingsmythe
van de Babyloniers,
de Enuma Elisj
['de naam van de godmens'{?}]:
elk Nieuwjaar
werd ze plechtig
voorgedragen,
maar niet vanwege
de schoonheid of als
'volksvertier' ...

HET
voortbestaan
van de samenleving
hing af van de voltrekking van de rite
['kerstmis', 'pasen', pinksteren, de 'derde dinsdag in september' ...]:
de wereld werd als het ware bij wijze van spreken en schrijven
telkens opnieuw geschapen
om verder te
kunnen.

``
``
``