praagse herfst: klima[aatsveranderingen/ozongaten]


*

Enkele
'heilige engelen' {?}
maar vol met onheilige
duiveltjes:
ZO
weerspiegelt zich
de actualiteit van Europa {!}
[en de rest van
de wereld]
in ons doen &
laten ...
-
Voor velen
is het de angst
die alles overheerst
en voor sommigen de hoop
op beter tijden.
-
Irritaties
over alle mogelijke ketenen
van schuld
uit de vorige
eeuw[en] ...
-
Misschien
aan de buitenkant wel bloedmooi,
maar vanbinnen
vooral
depressief
& ongeneeslijk
fatalistisch?
-
Alles
in ons leven
is in zekere zin vastgelopen.
Handige vingers,
dat wel,
maar niets lukt ons in het leven
ECHT!
-
Het leven
is oneindig triest:
het zal wel zo zijn dat je
uiteindelijk
altijd
alleen blijft ~ en geloof,
hoop & liefde
zijn alleen maar voor
onverbeterlijke 'toevallige'
romantici?

ZO
smeren
we inderdaad
vaak onze hedendaagse
mydiellende uit over
toekomst EN
verleden!

De 'nieuwe'
aan de dictatuur ontsnapte
"Europese"
mens?

Op
deze
vermoeide
doorgezakte
schouders
rust
de toekomst van de
wereld ...

Achter de schijn
van permanente vooruitgang:
verschuilt zich slopende
inertie!

Er
verandert
niets
vanbinnen
terwijl rondom
alles 'anders'
aan het worden is:
of is het toch
voor sommige anderen
'andersom'?

Somberend
wijn drinken, lekker eten
en roken of luisteren
naar
muziek, niet zozeer
uit plezier,
maar om
niet
'als een dier
te leven' ...

Fascinerende
levens-
moeheid
achter het masker
van 'devoot'
inlevingsvermogen
dat
opgeklopt wordt
met
virtuele cyberspeciale
space-effecten.

Toewijding
aan boetedoening
en bedrog, vage illusies &
banale glorie ...

Huissloofjes
& macho chimps:
destructieve relaties &
'beau-no-beau-
isme' ...

Bedrogen
echtgenoten &
dissidente schrijvers:
zomerliefde & straatvuil,
verlangen naar vrijheid
in de liefde en de natuur
als religieuze
beleving.

Wachten op
het donker en
het licht:
opportunisme als
dagelijkse realiteit en
diep vanbinnen
het rijk
g*ds?

Onszelf
ontgroeid:
kruipend in de huid
van andere alleenstaanden &
en onbewuste anti-helden
die slurpend, zuipend,
vretend & paffend het kind
in zichzelf en andere
om zeep brengen
met terminale
zelfspot!

Getekend zijn we
door de geschiedenis[sen]
die we beleefden:
vormen van tolerantie
ontwikkelend tegenover hetgeen
ons pijnigt ...

Verdraagzaamheid,
incasseringsvermogen
leidend tot verlammende acceptatie
van 'het lot' [inshallah/g d zij
met ons] ...
Scheiding om te redden:
dood door toeval?

Stalinistische politie-agenten,
ontrouw en geweld,
alleenstaande moeders met
drugsverslaafde
kinderen!

Hoe
kunnen we
onze onschuld nog
bewaren,
als dat al wenselijk
zou zijn,
onder zulke
massale
landverschuivingen,
plotklapse sneeuwlawines,
wereldwijde
vloedgolven,
allesvernietigende
aardbevingen,
desastreuze
overstromingen,
lusteloze
apathie
&
glitterend
permanent
vuurwerk
dat
'het niets'
bedekt.
De stilte van
de eindeloze nacht.
Het lawaai van marcherende
mensenmassa's.

Elk jaar
op feest- &
verjaardagen
kaars ontstekenden
als herinnering
aan
de massamoordenaars
die we nooit
in levende lijve
te zien krijgen maar die
zit achter elke
schrijftafel
naar het schijnt:
als een spin in haar web
van dood en verderf
die het mensdom omsluit
en elk kind smoort
in zijn wieg.

Ouderen
als leermeesters in het
kwetsen van anderen en het
opwekken van schuldgevoelens,
chaos & [alweer,
nog meer]
eindloze
ellende.

Minachting
voor het falen van
het verleden en
angst voor de toekomst
waarin alles alleen maar NOG
groter, heviger, eenzamer &
doellozer lijkt te
zijn ...

Fantasie
die alle kanten opvlucht
om maar te kunnen ontsnappen
aan doelloos ritueel
en reklame voor
de dood.

ZO kan het wel
weer voor nu en hier:
gelukkig is DIT niet 'het enige'
wat er was, IS & zal
zijn.
~sneakyblozenhuilen~
~liefdesverdrietnahnahgemeenverwardgaap!bah!verdrietig~
~verliefdgaap!liefdesverdrietverliefdliefdesverdrietverliefd
cool!erg vrolijkknipoogvrolijk~
~!@!~
engel
07 sep 2005 - bewerkt op 23 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende